ตอนที่ 382 ชายคนแรกของนาง

ตอนที่ 382 ชายคนแรกของนาง

"จริงด้วย คุณชายที่ส่งเจ้ากลับมานั้น เขาคือใคร?ข้ายังไม่เคยเจอใครที่หน้าตางดงามเช่นนี้มาก่อน อีกทั้งยังดูเป็นห่วงเจ้ามาก หรือว่าคนที่ช่วยเจ้าในวันนั้นจะเป็นเขางั้นหรือ?"หลิงจือแปลกใจนัก ที่จู่ๆก็มีคนเช่นนี้เข้ามาในชีวิตของจางยวี่โหร่ว นางอยากจะรู้

"เขา......"เอ่อ นางไม่รู้จริงๆว่าควรอธิบายกับนางอย่างไร

หากตอนนี้นางจะบอกว่าระหว่างนางและเชียนแย่ซิ้วเป็นเพียงแค่มิตรสหายทั่วไปนั้น ก็คงจะไร้หัวใจแล้วจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้นนางไม่อาจที่จะโกหกหลิงจือได้

คิดอยู่ครู่ นางจึงเปลี่ยนวิธีในการพูด “ตอนที่เป่ยจื่อห้าววางแผนให้ข้าติดกับที่วัดผูโถว เขาเป็นควรชีวิตข้าเอง！”

หลิงจือคิดอย่างละเอียดถี่ถ้วน ทันใดนั้นเอง ดวงตาของนางก็เบิกกว้าง นางอ้าปากกว้างจนจะกินไข่ไก่ได้หนึ่งฟอง

"เขา......คือเขา......"

เรื่องนี้ ทำให้นางตกใจเสียยิ่งกว่า ตอนที่รู้ว่าคนร้ายที่ฆาตกรรมจางไท่ซือคือหันยี่ฉีเสียอีก

จางยวี่โหร่วพยักหน้า เพื่อเป็นคำตอบ

พระเจ้า นางเกือบจะลืมเรื่องของบุรุษผู้นั้นเสียแล้ว ตอนนี้จู่ๆเขาก็โผล่มา นางแทบจะไม่มีเวลาในการเตรียมใจ

เขาเป็นคนที่ช่วยชีวิตจางยวี่โหร่วจากเป่ยจื่อห้าว อีกทั้งเขายังเป็นคนที่ช่วยนางถอนพิษยาเหอฮวน และก็เป็นชายคนแรกของนาง！

นางรู้เพียงว่าครั้งนั้นตอนที่ยวี่โหร่วสูญเสียความบริสุทธิ์นั้นทุกข์ใจมาก และไม่รู้ว่าควรจะเผชิญหน้าหันยี่ฉีได้อย่างไร ในใจของนางสงสัยนักว่าชายคนนั้นจะหน้าตาอย่างไร

แต่ตอนนี้ในที่สุดก็ได้เห็นใบหน้าของเขา ช่างงดงามไร้ที่ติเสียจริง！

ในใจของนางมีความคิดเดียวกับเสี่ยวเฟิง ชายผู้นี้มีรูปร่างหน้าตาหล่อเหลา ดูมีสง่า อีกทั้งยังดีกับยวี่โหร่ว ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาก็เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันมาก่อน หรือว่านี่จะเป็นลิขิตสวรรค์ และมันก็คือพรหมลิขิต

แต่หากคิดอย่างละเอียดแล้วนั้น นางก็ถอนหายใจเบาๆ “ข้าไม่รู้จริงๆว่าการปรากฏตัวของเขานั้นจะถือเป็นเรื่องโชคดีหรือโชคร้ายสำหรับเจ้า หากเป็นก่อนหน้านี้ข้าก็คงจะบอกให้เจ้ารีบคว้ามันเอาไว้ แต่หันยี่ฉีนั้นก็ทำให้ข้ามองคนผิดไป สำหรับคุณชายท่านนี้นั้น เจ้าก็ตัดสินใจด้วยตนเองเถอะ

จางยวี่โหร่วเองคอ “เขาดีกับข้ามาก เคยช่วยชีวิตข้าเอาไว้หลายครั้ง บุญคุณที่เขามีต่อข้านั้นไม่อาจที่จะตอบแทนจนหมด"

"แต่ว่าเจ้าก็ควรจะทำความเข้าใจ ว่าเจ้ารู้สึกอย่างไรกับเขา อย่าเพราะบุญคุณจึงต้องทำกับตัวเองเช่นนี้！เพราะมิเช่นนั้นไม่เพียงแต่จะทำร้ายเจ้า แต่มันก็ไม่ยุติธรรมกับเขาด้วย"

หลักการนี้ จางยวี่โหร่วเองก็ครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนหน้านี้นางรู้สึกว่าตนเองชัดเจนในทุกด้าน แต่สุดท้าย แม้แต่ตัวนางเองยังไม่อาจเข้าใจ

อีกทั้งในตอนนี้ท่านปู่ก็จากไป นางไม่มีเวลามาคิดถึงเรื่องความรู้สึก คิดเพียงแต่เรื่องแก้แค้น

จางยวี่โหร่วลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หลิงจือรู้ว่านางหนักใจมาก ไม่ควรที่จะทำเช่นนี้กับนางในเวลานี้

"พอแล้วๆ อย่างไรเสียทุกอย่างก็ไม่มีสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ หากเขาเป็นชายที่ดีจริงๆงั้นก็ต้องรีบคว้าเอาไว้ ลองเอาเรื่องนี้เป็นบททดสอบ ดูว่าเขาจะทำเพื่อเจ้าได้มากเพียงใด"

"เขาทำเพื่อนางมามากพอแล้ว นางไม่มีสิทธิที่จะไปขอร้องอะไรเขาอีก

รอวันที่นางเจอคนที่ฆ่าท่านปู่ แล้วแก้แค้นให้ท่านปู่ ถึงเวลานั้นค่อยกลับไปตอบแทนเขา

……