ตอนที่ 383 แมลงห้าพิษและหญ้าเสียสละ

ตอนที่ 383 แมลงห้าพิษและหญ้าเสียสละ

มันก็สื่อได้หลายความหมายเช่นกัน ！

ชายหนุ่มมองดูนางคล้ายเสน่หา ที่คิดจะช่วยนางอย่างไม่ห่วงเป็นห่วงตาย มิตรสหายเช่นนี้ถึงจะเรียกว่าเพื่อนร่วมเป็นร่วมตาย

"ดังนั้น ตอนนี้เจ้าอยากให้ข้าทำสิ่งใด?ออกไปจากที่นี่ตอนนี้ ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับชีวิตนางอีก แล้วพิษในร่างกายของนางในตอนนี้จะทำเช่นไร?"

เอ่อ......หลิงจือนิ่งไปครู่หนึ่ง ตอนนี้ยวี่โหร่วออกห่างจากเขาไม่ได้จริงๆ

อีกทั้งเป้าหมายแรกในการมาของนางนั้นเป็นเพียงการทดสอบเขาเท่านั้น เพื่อที่จะคุยทุกอย่างกับเขาด้วยความชัดเจน ไม่ได้ต้องการที่จะไล่เขาออกไป ตอนนี้เขากลับทำให้นางไม่อาจวางตัวได้

นางยืนประหม่าอยู่ตรงนั้น เกือบจะทำให้ตนเองกลายเป็นคนหน้าแดงขนาดใหญ่

เขายืนขึ้น ร่างสูงมองดูนาง จากนั้นก็ขยับใกล้เข้ามา

"เรื่องบางอย่างมีเพียงข้าเท่านั้นที่สามารถทำให้นางได้ แต่มิตรสหายอย่างเจ้ากลับไม่อาจทำได้ หากนางไร้ซึ่งชีวิตแล้ว เจ้าคิดว่าเจ้าจะพูดเงื่อนไขต่างๆกับใครได้เล่า?"

คำพูดเดียวของเขา ทำให้หลิงจือหมดสิ้นอาวุธในการต่อกร แม้แต่ข้อแก้ตัวให้ตนเองยังไม่มี

สำหรับเรื่องของจางยวี่โหร่ว เขานั้นมีอำนาจในการทำทุกอย่าง แม้แต่จางยวี่โหร่วเองยังไม่มีเหตุผลในการปฏิเสธเขา ดังนั้นอย่าได้เอ๋ยถึงหลิงจือเลย

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง นางจึงพูดออกมาเสียงเบา “สิ่งที่ท่านพูดนั้นไม่ผิด ข้าเป็นคนผิดเอง ดังนั้นขอให้ท่านได้โปรดเห็นแก่ความรู้สึกที่มีต่อยวี่โหร่ว ให้เกียรติความคิดเห็นของนาง อย่างน้อยก็อย่าพึ่งบังคับนางในตอนนี้ ตอนนี้นางน่าสงสารมากจริงๆ นางอ่อนแอเหลือเกิน หากเป็นเช่นนี้ต่อไปนางก็คงไม่อาจรับได้แน่"

"ข้ารู้ดีว่าควรทำอย่างไร"

เมื่อได้รับ"คำตอบ"ของเขา หลิงจือทำได้เพียงกัดริมฝีปากแล้วออกมา

ความร้อนบนหน้าของนางไม่แม้แต่จะลดลง ร่างกายของนางมีเหงื่อไหลออกมา

ตอนนี้นางเป็นถึงฮองเฮา นางเป็นคนสูงส่ง แต่กลับถูกเขาทำลำบากและจนมุมเช่นนี้

แต่ว่าเขาเป็นใครกันแน่ ถึงได้ดูมีอำนาจเยี่ยงนี้ ความรู้สึกนี้คล้ายกับความรู้สึกแรกตอนที่นางพบเจอหันยี่ฉี

คงมีเพียงแต่"คนมีอำนาจยิ่งใหญ่"เช่นเขา จึงจะทำให้คนรู้สึกอึดอัดเช่นนี้

……

จางยวี่โหร่วรออยู่ที่บ้านตระกูลจางอีกสามวัน สามวันที่ผ่านมานี้สำหรับนางแล้วเวลาช่างเดินไปช้าเหลือเกิน

ทุกวัน นางผ่านมันไปด้วยความยากลำบาก ไม่เพียงแต่ร่างกาย แต่รวมถึงจิตใจของนางด้วย

ตอนแรกเขาอยากจะพานางกลับไป แต่จางยวี่โหร่วไม่ตกลง คนในตระกูลจางเองก็ไม่ยอม จึงทำได้เพียงให้นางอยู่ที่นี่ เพียงแต่ส่งข่าวไป หากวันใดที่หชู่ถันกลับมานั้นให้ตรงมายังบ้านตระกูลจางทันที เวลานั้นไม่เคยรอใครเลยจริงๆ

จางยวี่โหร่วเมื่อพบหชู่ถันนั้น ก็รู้สึกดีใจมาก

นางไม่เคยรู้สึกมีความหวังในการมีชีวิตอยู่ต่อได้เท่ากับครั้งนี้มาก่อน การที่นางมีชีวิตอยู่รอด จึงจะสามารถทำในสิ่งที่ต้องการได้

หชู่ถันมาโดยที่ใบหน้ายังแปดเปื้อนฝุ่น จนนางเองรู้สึกผิด หากไม่ใช่เพราะนางนั้น เขาก็คงไม่ต้องทำถึงเพียงนี้

"พอได้แล้ว มีทางช่วยแล้ว！นี่คือยาแมลงห้าพิษที่ข้าหามาด้วยความยากลำบากจากแคว้นซี รวมถึงหญ้าเสียสละ ขอเพียงนำยาแมลงห้าพิษและหญ้าเสียสละบดเป็นผงละเอียดแล้วเอาเข้าสู่ร่างกาย ก็จะสามารถทอนพิษที่นางได้รับ

เชียนแย่ซิ้วเมื่อได้ยินชื่อยาทั้งสองชนิดนี้ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว นี่มันแค่ฟังก็รู้แล้วว่าเป็นยาพิษ

หชู่ถันเห็นแววตาสงสัยของเขาแล้วนั้นก็รู้สึกไม่พอใจอย่างมาก เขารีบเดินทางมาไกลเป็นพันลี้โดยไม่หยุดพัก กว่าจะได้ยาถอนพิษมา นี่ยังจะมีคนสงสัยความสามารถในการรักษาคนของเขาอีกหรือ ช่างน่าโมโหยิ่งนัก