ตอนที่ 404 ฝังศพ

ตอนที่ 404 ฝังศพ

ตอนนี้รู้ว่าฆาตกรที่ฆ่าจางไท่ซืออย่างแท้จริง ตระกูลจางจึงได้เปลี่ยนท่าทีไปมาก

พวกเขาไม่เพียงแต่ว่ารู้สึกว่า การที่เขาตายนั้นยังไม่สาสมพอ แต่กลับไปป่วนงานศพของเขาด้วย

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเชียนแย่ซิ้วและเสี่ยวเฟิงขัดวางไว้ ก็เกรงว่าพวกเขาจะเตรียมตัวไปทำเยี่ยงนี้จริงๆ

คนตายก็ได้ตายไปแล้ว ถึงแม้ว่าจะตำหนิเขา คนที่มีอำนาจสูงสุดก็ควรเป็นจางยวี่โหร่ว

ฉินซื่อร้องไห้จนสลบไป และนางก็ตะโกนขึ้นว่าทำไมถึงโชคร้ายได้เยี่ยงนี้ ทำไมถึงต้องให้ลูกสาวของตนเองตั้งท้องเด็กที่มีสายเลือดชาติชั่วของเขามาปะปนด้วย ถ้าไม่ใช่เห็นแก่สุขภาพร่างกายของโหร่วเอ่อ ก็ควรที่จะเอาเด็กออก

พอได้ยินคำว่าชาติชั่ว โชคร้าย บางคนได้ยินแล้วรู้สึกปวดหัวยิ่งนัก และไม่อยากจะรักษาความสงบของจิตใจอีกต่อไป แล้วมันก็ทำให้เขารู้สึกลำบากใจมากๆ

ผ่านไปสามวันเต็มๆ สามวันที่ผ่านมา เชียนแย่ซิ้วไม่ได้อยู่ห่างจากจางยวี่โหร่วเลย แต่คอยดูแลป้อนน้ำป้อนยาให้นางอย่างทะนุถนอมนางอย่างดี

สิ่งที่เขาทำกับจางยวี่โหร่ว ตระกูลจางก็ได้เห็นทั้งหมด และก็ไม่คิดจะขัดขวางไม่ให้นางเข้าใกล้

สามวันผ่านไป จางยวี่โหร่วฟื้นขึ้นมาเสียที

เหตุผลหนึ่งอย่างก็เพราะว่าฉินชื่อกับพี่สะใภ้ของจางยวี่โหร่วคอยดูแลนางอยู่ข้างเตียง ก็ได้พูดถึงวันที่ฝังศพของอ๋องชิงผิง

และก็เพราะเพลานี้ จางยวี่โหร่วที่ยังคงสลบอยู่ก็ฟื้นขึ้นมาอย่างกะทันหัน

พอเห็นนางฟื้นขึ้น ตระกูลจางก็รู้สึกดีใจกันมาก เพราะว่าทุกคนต่างรู้ว่าอาการของนางตอนนี้ไม่ค่อยปกติเสียเท่าไหร่

เสี่ยวเฟิงแค่จะไปยกยาที่ต้มไว้ตรงโรงครัว แต่พอกลับมาก็ไม่เห็นนางแล้ว

นี่มันคาดคิดไม่ถึงจริงๆ ทุกคนต่างก็กังวลว่านางจะเกิดเรื่อง ฉะนั้นจึงส่งคนไปตามหานาง

เพลานี้ คงไม่มีใครคาดคิดถึงว่านางมาปรากฏตัวที่นี่

…….

ขี้เถ้าของกระดาษเงินกระดาษทองที่ถูกเผากระจายไปทั่วฟ้า ลมบนภูเขาสูงพัดผ่านมา เหมือนดั่งเสียงร้องไห้อันน่าโศกเศร้า

ชายผู้สวมใส่ชุดดำที่มีร่างที่ผอมเพรียวได้สั่งให้บ่าวไพร่ที่กำลังยกโลงศพอันใหญ่เดินขึ้นมาไป ยกไม่นาน ก็ถึงเพลาที่จะฝังศพแล้ว

เขายืนอยู่ที่นั่นไม่ขยับไปไหน สายตาของเขาดูจริงยัง ไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็มักจะตั้งใจและใส่ใจตลอด

สายตาของเขาจับจ้องไปยังโลงศพสีแดงนั้น เหมือนกำลังจะเอามิตรภาพความสัมพันธ์ที่คงอยู่มาสิบกว่าปีฝังไปกับโลงศพด้วย

ทันใดนั้น ก็มีคนสวมชุดขาวกำลังคลานเข้ามาหาเขา

นางไม่ได้จัดทรงผม ผมที่ยาวไปจนถึงเอวนั้นถูกลมพัดจนยุ่งเหยิง หน้าตาอันสะสวยของนาง ถึงแม้จะดูขาวซี้ด แต่ก็ไม่สามารถบดบังเสน่ห์ของนางได้

นางดูขาวซี้ดและผอมแห้งเยี่ยงนั้น เหมือนลมพัดผ่านก็สามารถทำให้ตัวนางปลิวได้ แต่นางก็คลานขึ้นมาอย่างยากลำบาก

เย่นหลินเห็นนางแล้วรู้สึกตกใจมากๆ เขานึกไม่ถึงเลยว่านางจะมา

นางฟื้นขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เสี่ยวเฟิงไม่ได้บอกเขาหรอว่านางยังไม่ฟื้น?