ตอนที่ 426 ภูเขาหิมะที่อันตราย

ตอนที่ 426 ภูเขาหิมะที่อันตราย

ตอนนี้ ในภูเขาหิมะที่แสนไกล ชายผู้สวมใส่ชุดขาวที่เหมือนดั่งเทพเจ้าได้เดินอยู่ท่ามกลางหิมะจนแยกไม่ออกว่าเขาอยู่ในนั้น

ที่นี่เป็นเทือกเขาสูง ทุกที่ก็เต็มไปด้วยหิมะ ลมแรงมาก อุณหภูมิก็หนาวเย็น และเงาคนนั้นกำลังเดินอยู่ท่ามกลางหิมะที่เหน็บหนาว

ที่นี่เต็มไปด้วยทางชัน ไม่สามารถขี่ม้าได้ ฉะนั้นเขาจึงได้แต่ปล่อยม้าอยู่ด้านล่างหุบเขาแล้วเดินขึ้นเขาเองด้วยเท้า

หิมะยิ่งตกยิ่งหนัก จริงๆข้างนอกหุบเขานั้นยังไม่ถึงฤดูหนาว แต่เพราะที่นี่เป็นเทือกเขาสูง คงทำให้กองไปด้วยหิมะหนักๆ

ทีแรกถนนก็เดินทางยากอยู่แล้ว แต่เขากลับไม่สนใจ ได้แต่ฝ่าฟันอุปสรรคพวกนี้แล้วเดินหน้าต่อไป

หชู่ถันเคยบอก ยิ่งเขาสามารถเดินขึ้นเขาสูง ความเป็นไปได้ที่จะหาหรงหลิงจือเจอก็ยิ่งสูง นี่ก็หมายความว่า ยิ่งขึ้นสูงยิ่งอันตราย ยังไม่ต้องพูดถึงว่าจะต้องเจออะไรที่อันตรายๆ แค่อากาศของตอนนี้ก็ทำให้ลำบากแค่ไหนแล้ว

แต่ว่าเขาห้ามท้อแท้เด็ดขาด ถ้าหาไม่หรงหลิงจือไม่เจอ เขาก็จะไม่มีทางที่จะกลับไปหาโหร่วเอ่อ โหร่วเอ่อถูกเขาทำร้ายถึงเยี่ยงนี้ ถ้าไม่รักษาชีวิตของนางและลูกไว้ เขาก็ไม่ใช่ผู้ชาย

ฟ้ายิ่งอยู่ยิ่งมืด ก่อนที่ฟ้าจะมืดสนิท เขาต้องหาที่พักผ่อน

เพราะว่าถึงตอนกลางคืน หิมะจะตกแรงขึ้น ถึงแม้เขาจะมีกำลังภายในที่แกร่งแค่ไหนก็ทนไม่ไหว

หลายวันที่ผ่านมานี่เขาอยู่ที่นี่ตลอด อุณหภูมิของร่างกายและกำลังทั้งหมดที่มีถึงขั้นขีดสุดแล้ว ถ้ายังหาหรงหลิงจือไม่ได้อีก เขาก็คงจะทนไม่ไหวอีกต่อไป

ยังดีที่เหมือนฟ้าก็ยังเห็นใจ พอเดินไปไม่ไกล เขาเห็นทางที่เข้าไปในถ้ำได้ ถึงแม้ข้างในจะหนาวเย็นและเต็มไปด้วยหิมะ แต่ก็ยังสามารถต้านลมหนาวได้ สามารถเป็นที่ลี้ภัยได้ชั่วคราว

ทันใดนั้นเขาก็เดินเข้าไป

ข้างนอกหิมะก็ยิ่งตกยิ่งใหญ่ ใหญ่จนมองถนนข้างหน้าแทบจะไม่เห็น ถ้าเขาไม่ได้หาที่ๆสามารถพักผ่อนได้ ถึงแม้เขาจะเก่งกาจเพียงใด ก็คงต้องตายอยู่ที่นี่อย่างตัวเป็นๆ

ไม่กี่วันที่เขามาหายาที่นี่ ก็ทำให้เขาไม่สนใจในตัวเองอีกต่อไป

ไม่ว่าผมของเขาจะยุ่งเหยิงแค่ไหน แต่ก็ไม่สามารถทำให้ใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาจางหายไป ถึงแม้สีหน้าจะดูเคร่งเครียด แต่ก็เต็มไปด้วยความแข็งแกร่ง

บางคน เกิดมาก็มีท่าทีที่สง่าผ่าเผย ไม่ว่าจะเจอกับสถานการณ์อะไร ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

ถ้าจางยวี่โหร่วรู้ว่าชายผู้นี้ทำอะไรเพื่อนางมากเยี่ยงนี้ แม้กระทั่งต้องเสี่ยงชีวิตมาช่วยนางหายาสมุนไพรเยี่ยงนี้ นางต้องรู้สึกปวดใจและเอ็นดูเขาแน่นอน

แต่ตอนนี้ ในใจของเขามีแค่บอกกับตนเองว่าต้องอดทน เขาจะได้ยืนหยัดต่อไป

ฟ้ากำลังจะมืดลงแล้ว แต่ลมข้างนอกยิ่งอยู่ยิ่งเล็ก ทันใดนั้นก็ไม่มีลมพัดแม้แต่เพียงน้อย

เขาเดินออกมาจากถ้ำแล้วดู หิมะได้หยุดลงจริงๆ ข้างนอกกลับดูสงบมากขึ้น

นี่ถือว่าเป็นคืนที่สงบสุขที่สุด ตั้งแต่ที่เขามาเยียนภูเขาหิมะครั้งนี้

ท้องฟ้าเต็มไปด้วยหมู่ดาว ดวงจันทร์สอดส่องลงบนพื้นดินอย่างละเอียด ทำให้ภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะยิ่งดูสว่างเหมือนดั่งหยกมากขึ้น

ทีแรกตอนกลางคืนเขาอยากจะพักผ่อนดีๆ แต่แสงไฟที่สว่างเยี่ยงนี้ เขาคงไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้ ก็ต้องรีบเร่งเพลาไปหายา

โหร่วเอ่อและเด็กยังรอเขาเอาหรงหลิงจือไปช่วยชีวิตพวกเขา เขาจะไปสนใจสุขภาพของตนเองได้เยี่ยงไร

เขาม้วนตนเองด้วยชุดหนาๆที่สวมไว้ แล้วเดินอยู่บนพื้นหิมะอีกครั้งโดยไม่สนใจอะไรสักอย่าง

และไม่รู้ว่ามันคือการเพ้อฝันหรือไม่ จู่ๆเขารู้สึกข้างหน้าไม่ไกล กลับมีแดงสีแดงสอดส่องออกมา

ที่นี่เต็มไปด้วยหิมะตลอดวันเยี่ยงนี้ จะไปมีแสงสีแดงออกมาได้เยี่ยงนี้

เขารู้สึกสะดุ้งเบาๆ และรีบมองไปรอบๆ จากนั้นก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา