ตอนที่ 425 ผู้อื่นต้องตายเพราะข้า

ตอนที่ 425 ผู้อื่นต้องตายเพราะข้า

ข้าหวังว่าความจริงทุกอย่างจะถูกเปิดเผย ข้าถึงจะไม่รู้สึกอายฟ้าอายดิน มีเรื่องๆเดียวที่ข้ารู้สึกไม่สบายใจยิ่งนัก

ยี่สิบปีก่อน ข้าอยู่ในจิ้นโจวชื่อซื่อ ได้ถูกฮ่องเต้โปรดปรานรักใคร่ และได้แต่งตั้งหนานหชู่ขึ้นมา

แคว้นแย่ ณ ตอนนั้นเป็นแผ่นดินกว้างใหญ่ยิ่งนัก แต่กลับถูกกบฏซึ่งคนใน ที่นำทัพแคว้นเย่และเหลียวเข้ามาโจมตีแคว้นแย่ จนได้แย่งพื้นที่ของแคว้นแย่ไป

สงครามครั้งนั้นยาวนานไปก่อนสองเดือน ทั้งสองฝ่ายก็มีการตายการบาดเจ็บ ฮ่องเต้ซื่อจู่ได้อธิบายแผนการให้กับฮ่องเต้แย่ แผนการครั้งนี้สามารถโจมตีทหารศัตรูได้อย่างราบรื่น จากนั้นก็บัญชาให้ข้านำจดหมายไปให้ฝ่ายศัตรูเพื่อเจรจาตกลงกัน

แต่นึกไม่ถึงว่าสามวันหลังจากนั้น ศัตรูก็ได้โจมตีเข้ามา และมาอย่างโหดเหี้ยม ประตูเข้าเมืองได้เปิดกว้างๆ ศัตรูฝ่ายตรงข้ามได้มุ่งเข้ามาตีเมืองหลวง

ทหารผู้เฝ้าประตูเข้าเมืองถูกฆ่าด้วยการตัดหัวทิ้งและขวางตามกำแพงไป ทหารอีกกองพลหนึ่งก็ได้ส่วนมือกับศัตรูโจมตีและล้างผลาญผู้คนทั่วเมือง

ช้าก็พึ่งจะรู้ตัวว่าทุกอย่างซื่อจู่ได้วางแผนไว้กับศัตรูแล้ว และได้ตกลงผลประโยชน์ร่วมกันอย่างลับๆ จดหมายฉบับนั้นก็คือจดหมายที่สื่อให้ทหารเข้ามาล้างผลาญเมืองหลวงของพวกข้าให้สิ้นซาก

ข้า กลายเป็นผู้ที่ช่วยศัตรู

แคว้นแย่ถูกล้างผลาญ เลือดแดงสดหลั่งไหลออกมาเหมือนดั่งแม่น้ำ ตรงข้างล่างของกำแพงนั้นก็มีซากศพของทหารนับแสนกองอยู่ หนานหชู่จึงก่อตั้งขึ้นบนแผ่นดินที่เต็มไปด้วยการสูญเสียเลือดเนื้อของเฉียนเฉา

ถึงแม้ข้าจะรู้สึกผิด แต่ก็จำเป็นต้องผลักความรับผิดชอบทั้งหมดให้ออกจากตนเอง แล้วปิดบังความจริงนี่ไว้ และยังคงใช้ชีวิตมาถึงทุกวันนี้

เรื่องนี้ เป็นเรื่องที่ข้ารู้สึกเสียใจที่สุด ข้ามีความผิด ต่อให้ข้าตายไปก็คงชดใช้ไม่ได้ ทำได้เพียงพึ่งพากำลังตนเอง เพื่อที่จะทำให้บ้านเมืองสงบสุขมากขึ้น

พออ่านถึงตอนสุดท้าย นัยน์ตาของจางยวี่โหร่วเปียกด้วยน้ำตา

นางค่อยๆวางหนังสือลง ในใจยังไม่สามารถจะทำให้ตนเองสงบลงได้

นางไม่เคยนึกถึงเลยว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา ในใจของท่านปู่จะเก็บความลับอันใหญ่หลวงนี้ไว้

ที่แท้ไป๋หลิงกวงพูดไม่ผิด การพังทลายของเฉียนเฉาเกี่ยวข้องกับท่านปู่จริง ถ้าหันยี่ฉีเป็นองค์ชายของเฉียนเฉา นั้นก็ถือว่าเขามาแก้แค้นจริงๆ

แต่ว่าตอนนี้…..นางกลับไม่รู้ว่าตนเองควรพูดอะไร

ถ้าตัดสินด้วยใจ เรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกับท่านปู่อย่างแน่นอน แต่ท่านปู่ก็ถูกฮ่องเต้ซื่อจู่ปิดหูปิดตา และได้ส่งจดหมายฉบับไปโดยไม่รู้อะไรเลย เขาก็คือผู้ถูกทำร้ายด้วยเช่นกัน ถ้าต้องแบกรับความผิดเยี่ยงนี้ไว้หลายปี สำหรับเขาแล้วมันช่างเป็นเรื่องที่ไม่ยุติธรรม

ในจดหมายท่านปู่ได้บอกว่า ชีวิตที่เขาจะใช้ต่อไปคือการที่เขาจะชดใช้โดยการทำให้ชาวบ้านมีชีวิตที่ดี คำมั่นสัญญาเช่นนี้เขาทำได้แล้ว

หลายปีที่ผ่านมา เขาได้ช่วยชาวบ้านทำทุกอย่างที่เป็นประโยชน์ต่อพวกเขา ถ้าเขามีความผิดจริง ความผิดพวกนี้คงถูกชำระไปนานแล้ว

……

เปลวไฟก็ค่อยๆสว่างขึ้น นางกำลังเผาจดหมายฉบับนี้ให้เปลวไฟค่อยๆเผาไปทีละนิด

นี่เป็นความลับที่ถึงตายท่านปู่ก็ไม่ยอมบอก และเป็นเรื่องที่เขารู้สึกเสียใจที่สุดในชีวิต นางต้องช่วยท่านปู่เก็บความลับนี้ไว้อย่างแน่นอน และช่วยเขารักษาศักดิ์ศรีไว้ ไม่เช่นนี้เขาคงตายไปอย่างไม่สุคติ

ไม่นาน จดหมายฉบับนั้นก็ได้กลายเป็นขี้เถ้า ไม่เหลือแม้แต่ซาก

ท่านปู่ไม่อยู่แล้ว หันยี่ฉีก็ตายไปแล้ว ให้เรื่องที่ติดค้างกัน เผาไปเป็นผงขี้เถ้าด้วยเปลวไฟ

นึกไม่ถึงเลยว่าตอนที่ท่านปู่อยู่บนโลกใบนี้ท่านจะทรมานได้เยี่ยงนี้ ที่ผ่านมาเขาก็อยู่อย่างละอายใจและโทษตนเองมาตลอด ทุกวันก็จะหลับไม่สนิท หรือสำหรับเขาแล้ว นี่อาจจะเป็นสิ่งที่ทำให้เขาหลุดพ้นออกมาได้

！