ตอนที่ 429 ตามหาคน ณ หุบเขาหิมะ (1)

ตอนที่ 429 ตามหาคน ณ หุบเขาหิมะ (1)

หชู่ถันและหวงเย่ปล่อยข่าวนี้ออกไป ทำให้คนของเขารีบตามหาท่านประมุขที่หุบเขาหิมะทันที

ทีแรกท่านประมุขแค่วางแผนไว้จะไปแค่คนเดียวตามลำพัง ไม่อยากจะเปล่าประกายให้ใครรู้ ถ้าเรื่องนี้ถึงหูของท่านอาจารย์สองคนก็คงจะเป็นเรื่องใหญ่ แต่ว่าตอนนี้ทุกอย่างมันกลัวเป็นเรื่องที่น่าตกใจ ท่านประมุขก็หายตัวไป เขาคงสนใจอะไรมากไม่ได้อีกแล้ว

ตอนนี้ไม่ได้เบาะแสอะไรทั้งนั้น คนทั้งหมดที่อยู่ในตำหนัก ต่างก็เข้าป่าไปตามหาเขา แต่ไม่มีวี่แววอะไรทั้งนั้น

อะไรนะ คนเยอะมากมายเยี่ยงนี้ กลับไม่มีใครหาร่องรอยอะไรใดๆเลยหรือ?

หชู่ถันกับหวงเย่พึ่งจะรู้ว่าเรื่องนี้มันร้ายแรงมากเพียงใด ก่อนหน้านี้ในสายตาพวกเขา หุบเขาหิมะคงไม่เป็นอุปสรรคของท่านประมุข

จางยวี่โหร่วเลยรู้สึกตื่นเต้นเป็นเรื่องธรรมดา นางไม่อยากสนใจอะไรอีกแล้ว เลยตัดสินใจขึ้นทันทีว่านางจะไปหาเชียนแย่ซิ้วเอง

อะไรนะ！หชู่ถันกับหวงเย่ต่างก็ไม่มีใครตอบตกลง

ไหนบอกว่าหุบหิมะอุณหภูมิต่ำยิ่งนัก บรรยากาศช่างน่ากลัว ในป่ายิ่งอันตรายเข้าไปใหญ่

ประเด็นคือนางไม่มีวิชาในตัวเลย อีกอย่างนางยังเป็นหญิงตั้งครรภ์ที่สภาพร่างกายนั้นอ่อนแอ จะไปได้เยี่ยงไร?

ถ้ามันเกิดเรื่องขึ้นจริง นั้นควรทำเยี่ยงนี้ดี！

แต่ว่าพวกเขาก็ไม่ใช่ครั้งนี้ที่เจอจางยวี่โหร่วเป็นเยี่ยงนี้ ไม่ว่าจะห้ามปรามยังไงก็ไม่สำเร็จ ถ้าพวกเขาไม่พานางไป นางก็จะไปคนเดียว

ทำเยี่ยงไรได้เยี่ยงไร นางไปคนเดียวก็ยิ่งอันตรายขึ้นไปกันใหญ่?

อีกอย่างนางยังข่มขูหชู่ถันอย่าใช้ยาหรือวิธีอื่นทำให้นางอยู่ที่ตำหนัก ไม่เช่นนั้นนางจะทำเรื่องที่ทำให้พวกเขารู้สึกเสียใจอย่างแน่นอน

ท่าไม้ตายที่นางใช้ข่มขู่เขาก็มา ทุกคนเอานางไม่อยู่จริงๆ ได้แค่ตอบตกลงเขาไป

เพราะว่าตอนนี้พวกเขายิ่งกังวลถึงความปลอดภัยของท่านประมุข เมื่อเปรียบกับท่านประมุข เรื่องนี้มันก็ไม่สำคัญอีกต่อไป

……

เพราะว่ารู้ว่าหุบเขาหิมะนั้นอุณหภูมิต่ำยิ่งนัก หนาวจนเข้าถึงโครงกระดูกได้ ฉะนั้นจางยวี่โหร่วสวมชุดหนาที่เต็มไปด้วยขน นางอุ้มเตาผิงไว้ คนอื่นๆก็สวมใส่ชุดเกราะเต็มตัว และเตรียมเสบียงต่างๆ และของใช้ที่สามารถเอาตัวรอดในกลางป่าแล้วเดินเข้าไปในป่ากัน

ถึงแม้ว่านางเตรียมใจเสร็จแล้ว แต่ว่าพอไปถึงในหุบเขาหิมะ ก็รู้ว่าความทรมานและความโหดเหี้ยมที่แท้จริงมันเป็นเยี่ยงไร

พอเปรียบกับที่นี่แล้ว เขตชายแดนเป็นเรื่องกล้วยๆขึ้นมาทันที ที่นี่เต็มไปด้วยน้ำแข็งและหิมะ อยู่ที่นี่ สิ่งมีชีวิตจะดำรงอยู่ได้เยี่ยงไร?

ที่นี่เป็นที่อะไรกันเนี่ย แล้วยังสามารถหาหรงหลิงจือได้ เป็นที่ๆน่ากลัวจริงๆ

ต่อให้ใส่เสื้อสิบชั้น แต่ก็ยังสัมผัสได้ถึงลมที่พัดเข้ามาผ่านแขนเสื้อ จางยวี่โหร่วสั่นและหนาวไปทั้งตัว

หชู่ถันกับหวงเย่เดินอยู่ข้างๆนาง และค่อยสังเกตการณ์ว่านางจะเกิดอันตรายหรือไม่

แน่นอน ถึงตอนนี้พวกเขาก็อยากจะเตือนนาง แต่ว่านางมาถึงแล้ว จะกลับได้เยี่ยงไร?

อีกอย่างตอนนี้นางรู้สึกกลุ้มใจมากๆ แต่จินตนาการไม่ออกเลยว่าเชียนแย่ซิ้วใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ได้เยี่ยงไร

เขาคงยังไม่ตาย……

ไม่ ไม่มีทาง เชียนแย่ซิ้ว เจ้าห้ามเป็นอะไรเด็ดขาด ข้ายังมีเรื่องอีกมากมายที่ต้องบอกเจ้า เจ้าห้ามจากข้าไปไหนเด็ดขาด！

จางยวี่โหร่วรู้สึกกำลังอดกลั้นน้ำตาไว้ นางกำลังพูดคนเดียวในใจ

หิมะบนเทือกเขาหนามาก ทางก็เดินยาก แต่ยังดีข้างหน้ามีคนคอยเปิดทางให้ นางถือว่าเป็นคนสบายที่สุดในนั้น

ก่อนที่จะมา หชู่ถันก็ได้ส่งข่าวไปให้พวกเขา และเคยส่งคนมาที่นี่ก่อน แล้วได้แบ่งกำลังคนไปหลายเส้นทาง กองกำลังมากเพียงนี้ ถึงแม้ว่าจะหามดก็ยังหาเจอ