ตอนที่ 446 มารยาทการพบหน้าของสะใภ้ศิษย์

แต่ว่า ในเมื่อเมื่อครู่ได้ก่อให้เกิดความเข้าใจผิดมากขนาดนั้นแล้ว ตอนนี้ไยสามารถอธิบายได้ด้วยคำพูดเช่นนี้ประโยคเดียว?

นอกจากนี้ เมื่อครู่ที่หญิงคนนี้ได้พูดจาที่ทำให้คนอื่นเกิดความคิดหลายอย่างผุดขึ้นมาอย่างไม่ขาดสาย นี่ก็จะอธิบายได้อย่างไร?

มองดูหวงเย่คลี่คลายรหัสลับการเล่นละครของตนเอง ซีหลิงก็ไม่มีความสุขมาก เห็นสีหน้าของเชียนแย่ซิ้วไม่น่าดูในเวลานี้ นางก็ไม่กล้าอาละวาด เพียงแค่ยิ้มเล็กน้อย หลังจากนั้นกล่าวว่า “วันนี้เป็นวันสำคัญมาก พวกเจ้ากลับไม่รู้จักเชิญข้า ดูไปแล้ว พวกเจ้ากลับไม่ได้เห็นข้าอยู่ในสายตา”

ความเร็วในการเปลี่ยนสีหน้าของนาง ทำให้ทุกคนดูโง่งมไปทันที

เมื่อครู่นางไม่ใช่ยังร้องไห้ร้องห่มฟูมฟายใบหน้าเปื้อนน้ำตาราวกับหยาดน้ำฝนบนดอกแพร์ ทำไมเปลี่ยนใบหน้าได้รวดเร็วเช่นนี้

ดังนั้น เมื่อครู่นางแค่แกล้งทำ แต่กำลังหลอกพวกเขาทั้งสิ้น จงใจก่อให้เกิดความเข้าใจผิด?

นางกลับเป็นอาจารย์ของเจ้าบ่าวแล้วสถานะของนางที่แท้เป็นอย่างไร

ตอนนี้จางห้าวพวกเขาซี่งนั่งอยู่บนที่นั่งสูงกลับโล่งใจแล้ว

เมื่อสักพักพวกเขากังวลจริง ๆ ว่าลูกเขยในอนาคตกับผู้หญิงคนนี้มีความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนกันจริง ๆ ถ้าเช่นนั้นลูกสาวของพวกเขาไยมิใช่น่าสงสารเกินไปแล้วหรือ โชคดีที่ทุกอย่างเป็นแค่การเข้าใจผิดฉากหนึ่งเท่านั้น

“ที่แท้เป็นอาจารย์สองท่านมาเยือน ขออภัยที่ไม่ได้ไปต้อนรับแต่ไกล! วันนี้เป็นวันมหามงคลของบุตรสาวและศิษย์ท่าน เชิญอาจารย์สองท่านเข้าประจำที่นั่ง ดื่มเหล้ามงคลหนึ่งถ้วย”

ไม่มีการเตรียมใจล่วงหน้าสักนิดทั้งสิ้น จางห้าวกลับตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว

สำหรับจางยี่หัน เขาแทบโดนหลอกไปแล้ว

เพิ่งคิดว่าคู่แข่งของน้องสาวมาหาถึงบ้าน รวดเร็วอะไรเช่นนี้ คู่แข่งความรักได้กลายเป็นอาจารย์ไปแล้ว ยังกลายเป็นแขกผู้มีเกียรติ เรื่องช่างเหมือนละครงิ้วที่มีการเปลี่ยนแปลงปานนั้น

“แน่นอน วันนี้เป็นวันมงคลของซิ้วเอ๋อ สุรามงคลนี้ ข้าต้องดื่ม มิฉะนั้นทำอย่างไรจึงจะไม่ทำให้ผิดหวังต่อพระคุณที่ข้าได้เหนื่อยยากลำบากเลี้ยงดูอบรมสั่งสอนจนเขาเติบใหญ่ได้น่ะ?”

มองดูใบหน้าที่งดงามหยาดเยิ้มดุจบุปผาของนางนั้น ดูไปแล้วเห็นชัด ๆ ว่าเป็นลักษณะเพียงวัยยี่สิบเศษ ๆ เท่านั้น แต่วาจาที่กล่าวออกมา ช่างทำให้ผู้คนไม่สามารถยอมรับได้บ้าง นางที่แท้...อายุเท่าไหร่แล้ว!

นางไม่เกรงใจสักนิดยึดที่นั่งของฉินชื่อโดยตรง ส่วนเป่ยชิ่วเดินไปที่ตำแหน่งของจางห้าวนั่งลงแล้ว

ทว่าจางห้าวพวกเขาได้เพียงแต่ยืนอยู่ข้าง ๆ แต่ไม่เป็นไร ญาติของผู้ชายควรนั่งที่สูง สิ่งเหล่านี้ไม่มีความจำเป็นต้องต่อรองทั้งสิ้น

หลิงจือมองดูอยู่ข้าง ๆ แม้กล่าวว่าเรื่องราวได้อธิบายชัดเจนแล้ว นางก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติตั้งแต่ต้นจนจบ

เรื่องอื่นก็แล้วไปเถิด พิธีสมรสนี้ไม่สามารถล่าช้าแล้ว

นางรีบเตือนว่า “เข้าพิธีกราบไหว้ก่อนเถิด อย่าพลาดฤกษ์งามยามดีเด็ดขาด

วาจานี้ถูกใจเชียนแย่ซิ้วพอดี เขาจะไม่ปล่อยให้ใครทำลายพิธีสมรสของเขาแล้ว

สำหรับการปรากฏตัวขึ้นของซีหลิงและเป่ยชิ่ว แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ทำอะไรที่พิเศษนอกกฎ แต่ในใจเขากลับได้เตรียมป้องกัน วัตถุประสงค์ของพวกเขา เกรงว่าไม่ได้มีความบริสุทธิ์มากขนาดนั้น

หลังจากพิธีกราบไหว้ผ่านไป ทั้งสองได้กลายเป็นสามีและภรรยาอย่างเป็นทางการ

ได้เห็นฉากนี้ หลิงจือก็โล่งใจ แม้จะมีกลัวแต่ดีที่ไม่มีอันตราย เมื่อครู่นางยังหลั่งเหงื่อแทนจางยวี่โหร่วไปปาดหนึ่งแล้วน่ะ