ตอนที่ 565
ตอนที่ 565 ความรักที่เกิดขึ้น (3)
October 28, 2026
ตอนที่ 565 ความรักที่เกิดขึ้น (3)
หลังจากตั้งแต่ออกมาจากตำหนักจิ๊วซา เชียนหลิงหลินอารมณ์ถึงตอนนี้ยังไม่สามารถสงบลงมา
เขาก็ไม่รู้ว่าที่แท้ตนเองเดินออกมาได้อย่างไร เพียงแต่...เขาตอนนี้ต้องการสงบดี ๆ แล้วสักพักจริง ๆ
เหตุผลที่ทำให้เขาเกิดรู้สึกตกใจสะทกสะท้านมากสุดขีดในใจ ก็คือในเมื่อคืนนี้ เขาเห็นรอยสักที่คุ้นเคยจนน่าสะพรึงกลัวรอยหนึ่งบนหลังของนาง
ไม่รู้ว่าทำไม เมื่อเขาได้เห็นรูปสลักนั้น ดูเหมือนว่ามีอะไรบางอย่างในห้วงสมองที่ปลุกตื่นขึ้นมาปานนั้น ทำให้เขาปวดศีรษะอยากแตกระเบิด
หลังจากที่นางหลับไป ในที่สุดเขาก็ทนไม่ได้อีกต่อไป รีบลุกขึ้นและจากไปอย่างรวดเร็ว
จริง ๆ แล้วเขา...ลืมอะไรไปแล้วน่ะ?
ตั้งแต่เขาเกิดมา ก็เกือบจะไม่สามารถมีชีวิตรอดอยู่ได้ ถูกพ่อแม่ทอดทิ้งอย่างน่าสังเวช
เป็นซีหลิงช่วยชีวิตเขาไว้ แต่เวลานั้น ถึงแม้ว่าเขายังมีลมหายใจอยู่คำหนึ่ง ร่างกายก็อ่อนแอเกินไป ตั้งแต่เรียนรู้ที่จะกินข้าวก็กินยา
ถึงแม้ว่าเหตุผลที่ซีหลิงช่วยชีวิตเขาไว้เพื่อใช้ประโยชน์ แต่ก็ต้องบอกว่าชีวิตของเขานี้ถูกซีหลิงช่วยกลับมาจริง ๆ
แรก ๆ เพื่อให้สุขภาพร่างกายเขาสามารถดีขึ้นมาได้ นางได้หาแพทย์ที่มีชื่อเสียงไปไม่น้อย ถึงกับยังพาเขาไปทั่วโลกเพื่อค้นหาสูตรยาดีวิธีแก้ต่าง ๆ ไปทุกที่ทุกแห่ง เช่น เมี๋ยวเจียงที่ซีอวี้ในภูมิภาคตะวันตกเขาก็เหยียบย่ำมาหลายครั้ง
เขาจำได้ว่าเมื่อเขายังเด็กมักจะมีไข้ขึ้นสูง มักจะตัวร้อนจนสะลืมสะลือ
ตอนนั้น บนตัวเขายังติดยันต์สัญลักษณ์สันติภาพอันหนึ่ง ข้างบนปักเป็นรูปสลักรูปหนึ่งเช่นนี้ ซีหลิงเพราะเขากลัวขมปฏิเสธที่จะกินยา ดังนั้นจึงมอบสัญลักษณ์นี้ให้เขา บอกว่านี่เป็นของติดตัวจากแม่ของเขา
ตอนนั้นเขายังเด็ก แม้ว่าเขาจะแค้นเคืองที่พ่อแม่ทิ้งเขา แต่ยังกระหายหวังในความรักครอบครัวอย่างสุดขีด จึงได้ถือว่ายันต์สัญลักษณ์สันติภาพอันนี้เป็นของล้ำค่ามาก ไม่เคยห่างจากกาย
ต่อมาหลังจากที่เขาล้มป่วยอย่างรุนแรงครั้งหนึ่ง ของล้ำค่าที่สุดของเขาก็หายไปแบบนี้ ต่อให้เขาคิดอย่างไรก็ไม่สามารถจำได้ว่าที่แท้ได้ทำมันหายไปที่ไหนแล้ว
บางทีเป็นช่วงเวลาที่เขาได้ป่วยมาก สูญเสียความทรงจำส่วนนั้นไปแล้ว ดงันั้นจึงได้ลืมไป นี่ในที่สุดกลายเป็นความเสียใจที่ยิ่งใหญ่มากในจิตใจของเขา
แต่เมื่อเขาได้เห็นรอยสักภาพลวดลายนั้นที่พิมพ์ไว้บนหลังของจื่อเยน เรื่องที่เขาได้ลืมไปนั้นดูเหมือนจะกลับมาในห้วงสมองของเขาใหม่อีก
ภาพลวดลาย ยันต์สัญลักษณ์สันติภาพอันนั้น ยังมีจื่อเยน
ทำอย่างไรเขาก็ไม่อาจเชื่อมโยงเรื่องราวเหล่านี้เข้าด้วยกัน
หรือว่าความทรงจำเหล่านั้นที่เขาลืมไปแล้ว ในความเป็นจริงมีส่วนเกี่ยวข้องกับจื่อเยน
ถ้าเป็นอย่างนั้น นั่นไม่ใช่หมายความว่าพวกเขาเคยรู้จักกันมาก่อนหรือ?
แต่ทำไมเขาถึงระลึกขึ้นมาไม่ได้หมดในตอนนี้น่ะ?
ก็เพราะตอนนี้อารมณ์ของเขาซับซ้อนเกินไป ไม่สามารถเผชิญหน้ากับนาง จึงได้หนีออกจากตำหนักจิ๊วซาแล้ว
และตอนนี้ เขายังจะสามารถทำอะไรได้บ้าง?
ที่แท้เขาลืมอะไรไปแล้ว ต้องทำอย่างไร จึงสามารถจดจำขึ้นมาได้?
เขาคิดอย่างสุดชีวิต คิดอย่างบ้าคลั่ง คิดจนปวดศีรษะอยากระเบิดแตก คับแค้นจนเกือบคำรามเสียงดังในหุบเขาอันกว้างใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า แต่ในห้วงสมองยังว่างเปล่าโล่งไปทั้งแถบ
ในที่สุด เขาหมดเรี่ยวแรงเหนื่อยล้าจนพลังไม่เหลือ อ่อนระทวยทรุดล้มลงกับพื้น มองดูท้องฟ้าสีฟ้าเมฆขาวที่เบื้องบน ค่อย ๆ ...หลับตาลงแล้ว