ตอนที่151 รสชาติของความสุข

ตอนที่151 รสชาติของความสุข

หลังจากพัวพันกันไปได้ยกหนึ่ง จางยวี่โหร่วหลับสนิทไป

คราวนี้นางเหนื่อยไม่เบาจริง ๆ จิตใจและร่างกายทั้งคู่ถูกกดดัน เกือบจะทำให้นางล้มพับไปแล้ว

แต่เห็นได้ชัดว่าผู้ชายกลับดูไม่มั่นคงมาก แม้ว่าในอ้อมอกของเขาได้กอดร่างอันอบอุ่นนุ่มนวลไว้แนบแน่น เขากลับมีความรู้สึกที่ไม่สบายใจมาก

วันนี้เขาได้เห็นเป็นพยานถึงการแก่งแย่งวางแผนต่อสู้ชิงชัยกุมอำนาจในพระราชวังตั้งแต่ต้นจนจบฉากหนึ่ง ประจักษ์แก่ตาตนเอง ความเข้มงวดโหดเหี้ยมรุนแรงอำมหิตขนาดนั้น

หลายคนมากมายขนาดนั้นตัวสั่นงันงก ความเป็นและความตายล้วนอยู่ที่จิตสำนึกชั่ววูบของคนคนหนึ่ง กลัวว่าโชคร้ายความซวยจะมาเยือนตนเอง

ถ้าเช่นนั้นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อยี่สิบปีก่อนไยมิใช่ยิ่งโหดร้ายอำมหิตกว่า เขาคลับคล้ายคลับคลาสามารถคิดจินตนาการได้เมื่อเริ่มแรกเป็นฉากที่เต็มไปด้วยเปลวไฟคลุ้งทั่วฟ้า คาวเลือดเต็มไปหมด ผู้บริสุทธิ์มากน้อยเท่าไรต้องเสียชีวิตในไฟสงคราม ซากศพกองเต็มเป็นภูเขา โลหิตไหลหลั่งเป็นแม่น้ำ

ถึงแม้ว่าเขาไม่ได้เห็นทุกสิ่งนี้ด้วยตาตนเองทั้งหมด ทว่าตั้งแต่ที่เขาจำความได้ คนรอบข้างต่างได้เตือนสติที่ข้างหูเขา คุณค่าที่สำคัญที่สุดในการดำรงชีวิตอยู่ของเขาก็คือการแก้แค้น

เขาจะต้องฆ่าคนชั่วร้ายที่ก่อกรรมทำเข็ญเหล่านั้นด้วยมือของเขาเองแน่นอน ให้พวกเขาต้องชดใช้ราคาค่างวดในวิถีที่พวกเขาเองเคยทำการทรยศมาก่อน

บางทีอาจเป็นเพราะเหตุการณ์ในวันนี้ที่กระตุ้นให้เขารู้สึกถึงอารมณ์ที่ซ่อนเร้นอยู่ในจิตใจของเขามานาน ดังนั้นเขาจึงรู้สึกสูญเสียการควบคุมเช่นนี้ แต่ว่าเขาได้ระบายอารมณ์ความรู้สึกในส่วนนี้ของตนไปยังบนร่างจางยวี่โหร่วจนหมดสิ้นแล้ว

ตอนนี้จิตใจเขากลับรู้สึกสงบลงมาแล้ว แต่เมื่อมองดูสาวน้อยในอ้อมอก ดวงตาทั้งคู่ปิดสนิท ร่างขดหดเข้ามาไว้ด้วยกันบ้าง มุมตายังประดับไว้ด้วยรอยน้ำตาเล็กน้อยอย่างเลือนราง

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ถึงกับเป็นสัตว์เดรัจฉานทำร้ายนางบาดเจ็บ แต่กลับทำให้นางเหนื่อยจริง ๆ แล้ว

นางทั้งร้องไห้ทั้งตะโกนร้องว่าไม่เอาแล้วอย่างชัดเจน แต่เขากลับยังไม่คิดปล่อยนาง

ราวกับขอเพียงได้กอดนางหลอมนางเข้าเป็นกายเดียวกับตนเอง เขาจึงสามารถสัมผัสได้ถึงความพึงพอใจและความปลอดภัยกระแสหนึ่ง

ความรู้สึกปลอดภัย? ได้คิดถึงคำนี้ ในใจเขาสะท้านขึ้นคราหนึ่งอีก เขากลับค้นหาความรู้สึกปลอดภัยจากบนร่างของหญิงสาวคนหนึ่ง?

เขามองดูใบหน้าของจางยวี่โหร่วที่กำลังหลับสนิท ความรู้สึกบนใบหน้ายิ่งหนักหน่วงมากแล้วอย่างเห็นได้ชัด

...

เช้าวันรุ่งขึ้น จางยวี่โหร่วเกือบไม่ลุกขึ้นจากเตียง

เมื่อนางตื่นขึ้นมา ก็เป็นเวลาตะวันสายโด่ หันยี่ฉีไม่ได้อยู่ข้างกายนานแล้ว

เสี่ยวเฟิงยกน้ำเข้ามาให้นางล้างหน้า เห็นจางยวี่โหร่วยังห่มผ้าห่มไว้ ร่างใต้ผ้าห่มต้องเปลือยเปล่าอย่างชัดเจน ใบหน้าของสาวรับใช้แดงแล้วทันที

ก่อนหน้านี้นังยังเป็นแค่สาวใช้ที่ไม่รู้เรื่องราว แต่ตอนนี้คุณหนูได้แต่งงานแล้ว นังเป็นของติดตัวเจ้าสาวก็ได้ติดตามมาด้วย เรื่องบางอย่างระหว่างชายหญิง แม้ว่านังจะไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก็เริ่มได้เข้าใจอะไรลาง ๆ แล้ว

ได้เห็นทัศนียภาพเช่นนี้ นังไหนเลยจะไม่หน้าแดงน่ะ

ถูกนังจ้องมองแบบนี้ จางยวี่โหร่วก็อายเหมือนกัน

รอยแดงถี่ยิบบนร่าง อายจนนางคิดจะหาโพรงมุดซ่อนเข้าไปมิได้

คิดถึงเรื่องไร้สาระของเมื่อวาน ผู้ชายคนนั้นก็ทำเกินไป ดูท่าทางวางก้ามของเขา นางถึงกับมีความรู้สึกถูกเขาฉีกกินลงไปในท้องชนิดหนึ่ง

ตลอดที่ผ่านมานางมักจะรู้สึกว่าร่างตัวเองนับว่าแข็งแรง แต่ก็ไม่สามารถรับมือกับการเรียกร้องขอเอาที่ไร้การควบคุมสักนิดเช่นนี้ได้

คิดพลางปวดศีรษะบ้าง ดูไปแล้วครั้งหน้านางควรต้องทำพันธสัญญาสามข้อกับเขาแล้ว ไม่เช่นนั้นต้องมีวันหนึ่ง นางต้องเหนื่อยตายคาเตียงแน่ ๆ

แต่ต่อให้ทำพันธสัญญาสามข้อร้อยครั้งก็ไม่มีประโยชน์ มีครั้งใดบ้างที่ไม่ใช่นางคิดจะต่อต้านก่อนมากที่สุด แต่ในที่สุดกลับตกเข้าไปสู่ภายใน

ผู้ชายคนนี้มักจะมีหลายวิธีที่จะควบคุมนาง นางมิอาจต่อสู้ชนะเขาอย่างสิ้นเชิง