ตอนที่547งานหาคู่

ตอนที่547งานหาคู่

หลังจากเกิดเรื่องแล้วหนึ่งปี

ปัญหาและความลำบากทุกอย่างคลี่คลายแล้วจางยวี่โหร่วและเชียนแย่ซิ้วต่างมีชีวิตที่สงบสุข

ความสัมพันธ์ของเสี่ยวเฟิงและเย่นหลินก็ดีมากขึ้นเรื่อยๆจางยวี่โหร่วเพียงแค่รอให้เธอบรรลุนิติภาวะแล้วก็จะจัดงานหมั้นหมายให้พวกเขาเลย

เสี่ยวเฟิงและจางยวี่โหร่วโตมาด้วยกันเธอเห็นเธอเป็นน้องสาวแท้ๆคุณท่านทั้งสองตระกูลจางเองก็รับเธอมาเป็นลูกบุญธรรมเรียบร้อย

ชาติก่อนเสี่ยวเฟิงตายเพราะเธอตายอย่างทรหดเช่นนั้นแต่ชาตินี้เธอจะพยายามให้เธอได้รับความสุขหลังจากนี้จะจัดให้เธอมีงานแต่งที่ใหญ่โต

หชู่ถันและหลันโข้ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพวกเขานั้นกำลังจัดเตรียมงานแต่งของตนเองอยู่แล้ว

ขนาดหวงเย่เองยังออกไปเที่ยวรอบพิภพเลยมีเป็นบางครั้งที่ส่งจดหมายมาให้พวกเขาบอกพวกเขาว่าตอนนี้เขาสบายดีกับเย่นอิ่งอยู่ด้วยกันเป็นอย่างดี

พอนึกถึงตรงนี้คนข้างกายพวกเขาต่างมีคู่กันแล้วก็รู้สึกดีมากแต่คนบางคนก็ยังคงตัวคนเดียวอยู่คนเดียวจางยวี่โหร่วคิดว่าตนเองคงต้องใช้สมองสักหน่อยแล้วล่ะต้องคิดบ้างแล้ว

เป็นพี่สะใภ้เธอก็ย่อมต้องทำหน้าที่ของตนเองให้ดีอยู่แล้ว

……

เชียนหลิงหลินรู้สึกว่าชีวิตของตนเองนั้นสนุกสนานอยู่แล้วแต่ไม่คิดว่าผู้หญิงบางคนดันจะเข้ามายุ่งกับชีวิตของตนเอง

หลังจากที่โดนเธอจ้องมาหลายวันเขาก็ทนไม่ได้แล้วเส้นเลือดปลายหน้าผากจะระเบิด

“เจ้าต้องการจะทำอะไร?”

จางยวี่โหร่วเผยให้เห็นรอยยิ้มที่อ่อนโยน“ก็ต้องมาจัดงานหาคู่ให้เจ้าน่ะสิหาน้องสะใภ้ที่น่ารักให้ตนเองสักคน”

“ถึงในอนาคตข้าจะมีภรรยาก็ไม่เกี่ยวข้องกับเจ้า”เชียนหลิงหลินมองเชียนแย่ซิ้วด้วยสีหน้าที่ไม่รู้จะทำยังไง“ดูแลผู้หญิงของเจ้าดีๆ”

อะไรคือเห็นคนรักดีกว่าน้องชายคนบางคนแสดงออกให้เห็นเป็นตัวอย่างที่ดีเลยทีเดียว

“พี่สะใภ้ใหญ่ของเจ้านั้นหวังดีกับเจ้าอีกอย่างตระกูลเชียนก็เหลือเพียงพวกข้าสองพี่น้องตอนนี้ข้ามีหันเอ่อสืบทอดทางสายเลือดแล้วต่อมาก็ต้องรอดูเจ้าแล้วล่ะ”

เกี่ยวข้องอะไรกับเขาเนี่ย!

เชียนหลิงหลินเกลียดที่ตนเองไม่สามารถหนีออกไปจากวังโดยเร็วได้ออกไปมีความสุขข้างนอกเหมือนหวงเย่แต่ตอนนี้กลับมากลายเป็น“ตะปู”ในสายตาผู้อื่น

“ไม่ต้องการข้ารู้สึกว่าตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว”

การเคยชินกับการใช้ชีวิตแบบไหนก็ย่อมไม่อยากจะเปลี่ยนแปลง

“โอ๊ยพี่ชายใหญ่ก็เหมือนพ่อพี่สะใภ้ก็ย่อมเปรียบเหมือนแม่พวกข้าจะไม่กังวลกับเรื่องใหญ่ของชีวิตเจ้าได้อย่างไร?ดูหลินเอ่อสิเกิดมาหล่อเหลารูปงามบุคลิคดีต้องมีหญิงสาวมากมายมาหลงรักแน่นอน”จางยวี่โหร่วไม่ยอมละความพยายามง่ายดายเช่นนั้นหรอก

โถ่สองพี่น้องนี้ช่างให้ผู้อื่นกังวลนัก

ถึงพวกเขาจะเป็นฝาแฝดดูจากหน้าตาแล้วไม่ค่อยมีความแตกต่างอะไรมากแต่พออยู่ด้วยกันนานๆก็สามารถแบ่งแยกออกมาได้อย่างง่ายดาย

เชียนแย่ซิ้วบุคลิกเย็นชาให้ความรู้สึกเหมือนไม่ลุ่มหลงกับโลกภายนอกแต่เชียนหลิงหลินกลับมีความตามใจขึ้นมาหน่อยให้ความรู้สึกว่าเป็นคนเร่ร่อนเข้าหาง่าย

เชียนหลิงหลินรีบปฏิเสธ“ข้าว่าไม่ต้องหรอก”

“ต้องสิต้องสิข้าคุยกับพี่ชายของเจ้าแล้วพรุ่งนี้จะจัดงานหาคู่ให้เจ้าตำหนักจิ๊วซาหยุดหนึ่งวันผู้หญิงทุกคนล้วนต้องมาร่วมงานถึงเวลาก็ดูว่าเจ้าจะเลือกคนไหน”สิ่งที่จางยวี่โหร่วตัดสินใจแล้วก็ย่อมไม่ยอมแพ้หากไม่บรรลุเป้าอีกอย่างเพียงแค่คิดถึงบรรยากาศเธอก็หยุดไม่ได้ที่จะมีแววตาประกายแสง

ต้องสนุกสนานแน่นอนมีความน่าสนใจมากช่วงนี้เธอรู้สึกเบื่อหน่ายมากก็ย่อมต้องหาทางแก้เบื่อนิดหน่อย