บทที่ 5 ใครกล้าขวางทางผม!

จ้าวหมิงตกตะลึง เขาได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาลในเมือง และเชิญหน่วยพิเศษสัตว์ป่ามาจับกลุ่มคนที่ชั่วร้ายนี้ แต่ตอนนี้กลับถูกหัวหน้าตำหนิ!

สิ่งสำคัญคือ มองดูท่าทีของซ่งห้าวเลี่ยงแล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะกลัวคนพวกนี้ที่อยู่ตรงหน้ามาก

“ผู้บัญชาการซ่ง นี่มันอะไรกัน?ผมมาที่นี่เพื่อจับกุมผู้คน ทำไมท่านถึงให้ผมถอยไปล่ะ?”จ้าวหมิงกวาดมองไปที่เซียวจ้านพวกเขา เขาไม่ใช่คนโง่ เมื่อกี้ก็ได้สัมผัสถึงเจตนาฆ่าและแรงกดดันที่ไม่เคยมีมาก่อนจากตัวพวกเขา!

ถ้าไม่ใช่เพราะซ่งห้าวเลี่ยงบุกเข้ามากะทันหัน เขาอาจปล่อยให้หน่วยพิเศษยิงแล้ว!

"จ้าวหมิง!คุณเป็นลาโง่เหรอ!หรือว่าคำสั่งของผมไปไม่ได้ส่งถึงพวกคุณหรือ?!ถอยไป!ถอยไปให้หมด!"ซ่งห้าวเลี่ยงคำราม ในใจของเขาเต้นแรงมาก!

ซูฉีหมิงได้ออกคำสั่งไว้ว่า ห้ามใครมายุ่งกับเรื่องนี้ ห้ามมายุ่งกับคนกลุ่มนี้!

แม้ว่าซ่งห้าวเลี่ยงจะไม่รู้จักตัวตนของคนกลุ่มนี้และจุดประสงค์ของการมาที่ซูหาง แต่เขารู้ดีว่า คนที่ทำให้ซูฉีหมิงประหม่ามากและต้องไปพบผู้อาวุโสใหญ่ต้องเป็นบุคคลที่สำคัญอย่างแน่นอน!

"ผมขอโทษ!เป็นเพราะผมออกคำสั่งไม่ทันเอง!หวังว่าพวกคุณจะไม่เอาเรื่องพวกเขานะ"ทั่วใบหน้าของซ่งห้าวเลี่ยงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม มองดูเซียวจ้านและคนอื่นๆที่อยู่ข้างหน้าเขา น่องและท้องของเขาก็สั่นเล็กน้อย มันเป็นเพราะใบหน้าที่เย็นชาของเซียวจ้านที่ทำให้เขาตื่นตระหนก

เขายังมีความรู้สึกว่า ถ้าเขาไม่รีบมาให้ทันเวลา ผู้คนที่จ้าวหมิงพามาในวันนี้อาจล้มลงกับพื้นแล้ว!เมื่อคิดถึงตรงนี้ เหงื่อเย็นบนหน้าผากของซ่งห้าวเลี่ยงก็เริ่มไหลออกมาราวกับฝน!

ในขณะนี้ หลงอีก้าวออกมา มองไปที่ซ่งห้าวเลี่ยงและจ้าวหมิงพวกเขาด้วยใบหน้าเย็นชา เย้ยหยันและตำหนิด้วยความโกรธ"ดีๆๆๆ! สำนักงานบังคับใช้กฎหมายในซูหาง กล้าหาญจริงๆ!!!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ในใจของซ่งห้าวเลี่ยงก็กระตุก และจ้าวหมิงที่อยู่ข้างหลังเขาก็รีบออกมาทันที ชี้ไปที่หลงอีและตะโกนด้วยความโกรธ"บังอาจ!กล้าดียังไงมาทำตัวหยิ่งผยอง!เชื่อหรือไม่ว่าผมให้คนพาพวกคุณกลับไปสอบสวน!!!"

"หุบปาก!ไสหัวออกไปจากที่นี่ซะ!ไสหัวไป!!!"ซ่งห้าวเลี่ยงตกใจมากเมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้ เขาหันหน้าไปและดุจ้าวหมิงด้วยความโกรธ จากนั้นก็ขอโทษต่อหลงอีพวกเขา

ในทางกลับกัน เซียวจ้านขมวดคิ้ว เหลือบมองซ่งห้าวเลี่ยงเบาๆ แล้วพูดว่า "คุณเป็นผู้บัญชาการหรือเปล่า?"

ซ่งห้าวเลี่ยงไม่กล้าประมาท พยักหน้าและพูดว่า"ใช่ครับ คือ

ผู้ใต้บังคับบัญชาเอง"

หืม!

เมื่อได้ยินซ่งห้าวเลี่ยงเรียกตัวเองว่าเป็นผู้ใต้บังคับบัญชา จ้าวหมิงและคนอื่นๆก็ตกตะลึง!มองชายตรงหน้าด้วยความไม่อยากเชื่อ หัวใจเต้นแรง ชายผู้นี้เป็นใครกันนะ จึงสามารถทำให้ซ่งห้าวเลี่ยงเรียกตัวเองว่าผู้ใต้บังคับบัญชา!

และในขณะนี้ จู่ๆก็มีรถจี๊ปสองสามคันบุกเข้ามาจากด้านหนึ่ง ทั้งหมดมีป้ายทะเบียนของเขตสงครามในท้องถิ่น พวกมันบุกเข้ามาเหมือนสัตว์ร้ายโดยตรง!

ปัง ปัง ปัง!

ทหารติดอาวุธครบมือกว่าสิบนายกระโดดลงจากรถ และผู้นำคือผู้พัน! ใบหน้าของหานลี่หมินเต็มไปด้วยความโกรธและความเคร่งขรึม และเขาคำรามจากระยะไกล"ใครให้พวกมึงมาที่นี่!รีบถอยไปซะ!ซ่งห้าวเลี่ยง คุณกำลังทำอะไรอยู่?!"

เมื่อซ่งห้าวเลี่ยงเห็นคนที่มา ตกใจมากและรีบทำความเคารพ และพูดว่า "หัวหน้า!คุณมาที่นี่ได้ไง?!"

หานลี่หมินเป็นหัวหน้าของซ่งห้าวเลี่ยง และปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้บัญชาการกองทหารสงคราม 30,000 นายที่ประจำการในท้องถิ่นในซูหาง คิดไม่ถึงว่า เหตุการณ์ในวันนี้จะถึงหูของเขา!

ซ่งห้าวเลี่ยงก็เข้าใจในทันทีว่า เรื่องในวันนี้น่าจะเกินความสามารถของเขา ดังนั้น เขาจึงรีบหลีกทางให้หานลี่หมินทันที

หานลี่หมินชี้ไปที่ซ่งห้าวเลี่ยงด้วยความโกรธ และตะโกนใส่เขา"ถอนตัวไปให้หมด!ทันที!" จากนั้นเขาก็หันหน้าไปมองเซียวจ้าน ยืนตรง ทำความเคารพ และพูดว่า"หน่วยเจ็ดแห่งกองทัพมังกรดำ หานลี่หมิน คารวะจอมพลเป่ยเหลียง!"

บูม!

ราวกับว่าสายฟ้าระเบิดขึ้นบนท้องฟ้า ระเบิดผู้คนที่อยู่รอบๆจนไหม้เกรียมโดยตรง!