บทที่ 1192

เธอรู้ว่าภูมิหลังของเฉินจื๋อข่ายนั้นใหญ่มาก และรู้ว่าเขาเป็นคนที่พูดคำไหนคำนั้นแถมยังเป็นผู้มีอำนาจอีกด้วย ถ้าเขาต้องการขับไล่ตัวเองและครอบครัวออกจากเมืองจินหลิงจริง ๆ เขาจะต้องทำอย่างที่พูดแน่ๆเลย

ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงๆตัวเองไม่เพียงแต่สูญเสียคู่ชีวิตเท่านั้น แถมยังสร้างความเดือดร้อนให้กับคนในครอบครัวอีกด้วย

ครอบครัวของเธอไม่ได้ร่ำรวยมากนัก ถือว่าพอกินพอใช้เท่านั้น ถ้าหากพวกเขาถูกไล่ออกจากบ้านเกิดเพราะตัวเองล่ะก็ ชีวิตพวกเขาจะต้องย่ำแย่แน่ๆเลย

ฉันจะไม่ทำให้ตัวเองและครอบครัวต้องลำบากอย่างแน่นอน มิฉะนั้นตัวเองก็จะกลายเป็นหนูข้างถนนที่มักจะถูกผู้คนเฆี่ยนตีนะสิ ?

ในขณะที่เธอตัดสินใจจะทำตามคำสั่งของเย่เฉินอย่างเจ็บปวดนั้น เธอก็เห็นจางเสี่ยวม่านที่ยืนอยู่ข้างเธอ

ทันใดนั้นสวีลี่ฉินก็รีบวิ่งไปหาจางเสี่ยวม่านราวกับว่าเธอเป็นผู้ช่วยให้รอดของตัวเอง จากนั้นเธอก็คุกเข่าลงบนพื้นและร้องไห้ขอความช่วยเหลือจากเธอ: “เสี่ยวม่าน ที่ผ่านมาป้าใจร้ายกับเธอมาโดยตลอด ป้าผิดไปแล้ว ต่อจากนี้ไป ป้าจะไม่คัดค้านการแต่งงานของเธอกับหงเหว่ยอีกต่อไป โปรดช่วยพูดกับอาจารย์เย่และขอร้องให้อาจารย์เย่ยกโทษให้ฉันด้วย ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่กำหนด เรารีบเตรียมงานแต่งงานอย่างรวดเร็ว ต่อไปนี้เธอจะเป็นลูกสะใภ้ที่ดีสุดของฉัน ฉันจะปฏิบัติต่อเธอเหมือนลูกสาวแท้ๆของตัวเอง เธอว่าดีไหม? ฉันขอร้อง!”

ตอนนี้สวีลี่ฉินรู้แล้วว่า ทุกอย่างในวันนี้เกิดจากจางเสี่ยวม่าน หากเธอไม่ทำทุกวิถีทางเพื่อขัดขวางลูกชายตัวเองแต่งงานกับจางเสี่ยวม่าน อาจารย์เย่จะไม่หาเรื่องตัวเองอย่างแน่นอน

เหตุผลที่อาจารย์เย่มุ่งเป้ามาที่เธอนั้น เป็นเพราะทัศนคติที่ตัวเองมีต่อจางเสี่ยวม่านนั้นแย่มาก จึงทำให้เขาโกรธ

ยิ่งไปกว่านั้น ตัวเองยังบังคับลูกชายแต่งงานกับลูกสาวของประธานเซว์อีกด้วย พฤติกรรมนี้คงทำให้อาจารย์เย่โกรธเคืองมากสินะ

นั่นเป็นเหตุผลที่อาจารย์เย่ลงโทษตัวเองและต้องการให้สามีตัวเองแต่งงานกับลูกสาวของประธานเซว์

ดังนั้นถ้าอยากจะแก้ไขปัญหานี้ ก็ต้องเริ่มจากต้นทาง และจางเสี่ยวม่านก็คือต้นทางของเรื่องนี้