บทที่ 1195

“อะไรนะ?!”

เซว์จิ้งจิ้งและแม่ของเธอได้ยินประโยคนี้เกือบพังทลายคาที่!

แม่ของเธอว่ากล่าวอย่างลนลาน : “เซว์ซิงหลง คุณแม่งเป็นคนแก่หงำเหงือกใช่ไหม? ไม่ใช่ว่าต้องการให้จิ้งจิ้งแต่งกับซุนหงเหว่ยของตระกูลซุนเหรอ? ทำไมถึงได้ต้องไปแต่งกับพ่อของซุนหงเหว่ยล่ะ? ซุนเต๋อวั่งอายุของคนคนนั้นห่างจากคุณเท่าไหร่กัน ทำไมคุณยังให้ลูกสาวแต่งกับเขา?!”

“ใช่ค่ะพ่อ!” เซว์จิ้งจิ้งก็พูดด้วยความโกรธเคือง : “ถือหนูจะท้อง คงไม่จำเป็นต้องแต่งกับตาเฒ่าหรอกใช่ไหมคะ?”

เซว์ซิงหลงมองภรรยาและลูกสาวอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ตบหน้าตนเองไปด้วยร้องไห้ร่ำร้องไปด้วย : “เพราะฉัน ทั้งหมดเป็นเพราะฉัน เพราะฉันทำให้น้ำมันหมูปิดใจ ไปท้าทายคนที่ไม่สมควรท้าทาย ตอนนี้พวกเขาเอาท่านหงห้าและประธานเฉินมา ทั้งสองฝ่ายให้ทางออกกับฉันเพียงทางเดียวเท่านั้น คือให้จิ้งจิ้งแต่งงานกับพ่อของซุนหงเหว่ย ไม่อย่างนั้นตระกูลพวกเราก็จะเจอทางตัน......”

“ห๊ะ?!” ดวงตาภรรยาของเซว์ซิงหลงเปลี่ยนเป็นสีดำ : “คุณไปล่วงเกินท่านหงห้ากับประธานเฉิน? คุณบ้าไปแล้วหรือ?”

เซว์ซิงหลงพูดตาปริบๆ : “ผมก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้......”

ภรรยาเขาร้อนรนแทบตาย ถามโพล่งออกมา : “จริงๆ แล้วมันเกิดเรื่องอะไรขึ้น?!”

เซว์ซิงหลงร่ำไห้และเล่าเรื่องทั้งหมดอย่างตรงไปตรงมา

หลังจากพูดจบ เซว์จิ้งจิ้งก็ทรุดนั่งลงบนพื้นและร้องไห้อย่างหนัก

“หนูไม่เอา! หนูไม่อยากแต่งงานกับตาเฒ่าคนนั้น! ให้ตายหนูก็ไม่แต่!”

ดวงตาเซว์ซิงหลงมองลูกสาวที่ทรุดนั่งลงอย่างแรง รีบพูดขึ้น : “ไอหย๊าลูกรัก หนูระวังหน่อย อย่าเอาหลานชายพ่อนั่งแบบนั้น! แม้จะเป็นชนผิวดำ แต่ก็เป็นหลานพ่อเช่นกัน แม้เด็กคนนี้จะไม่มีพ่อ หลังจากคลอดออกมาก็เป็นสกุลเซว์ของเรา เป็นญาติพี่น้องเหมือนกัน”

ภรรยาของเซว์ซิงหลงที่อยู่ข้างๆ พูดอย่างโมโห : “นี่มันเวลาไหนแล้ว ยังมาหลานเหลินอยู่! คุณรีบคิดวิธีเลยนะ ว่าจะทำยังไงไม่ให้ลูกสาวแต่งงานกับตาเฒ่านั่น!”

เซว์ซิงหลงถอนหายใจออกยาวๆ แล้วพูด : “เรื่องนี้ผมก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว ถ้าลูกสาวไม่แต่งงาน พวกเราทั้งตระกูลต้องจบสิ้น คุณว่าพวกเรายังมีวิธีการแก้ไขอะไรได้อีก?”