บทที่ 1194

เซว์ซิงหลงรีบคุกเข่าลงและพูด : “ท่านห้าท่านรอสักครู่ ผมจะไปพูดกับลูกสาวสักหน่อย หากพวกเราเอาแต่คุยกันตรงนี้ เธอคงไม่รู้......”

หงห้ามองเวลา พูดเสียงเย็น : “ให้เวลาคุณสามนาที ชักช้าอีก ผมแม่งจะไม่ละเว้นคุณ!”

เฉินจื๋อข่ายจึงพูดเสียงเคร่งขรึมและเฉียบขาด : “เซว์ซิงหลงผมบอกคุณแล้ว ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป คุณอย่ามาเล่นเล่ห์กับผม ถ้าผมไม่เห็นใบทะเบียนสมรสของลูกสาวคุณกับซุนเต๋อวั่ง อย่างนั้นคุณจบเห่แน่”

เซว์ซิงหลงพยักหน้าเหมือนโขลกกระเทียม พูดอย่างลนลาน : “ประธานเฉิน ท่านห้า ท่านทั้งสองอย่ากังวลไป ผมไม่กล้าเล่นอุบายแน่นอน”

หงห้าเข้าไปเตะเขา และพูดเสียงดุ : “มารับประกันกับพวกเรามีประโยชน์อะไร ไปรับประกันกับอาจารย์เย่นู่น!”

เซว์ซิงหลงรีบคานไปตรงหน้าเย่เฉิน ยกมือขึ้นคำนับแล้วพูด : “อาจารย์เย่ท่านวางใจ ผมจะทำตามคำสั่งคุณแน่นอน จะไม่เล่นอุบายแน่!”

เย่เฉินโบกมือด้วยความรังเกียจและพูด : “รีบไปจัดการ ผมยังรอดื่มเหล้ามงคลของลูกสาวคุณอยู่!”

“อ่าๆๆ!” เซว์ซิงหลงพยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า หันหลังเดินออกจากฝูงชนทันที ไปหาภรรยาและลูกสาวตนเอง

ตอนนี้ภรรยาและลูกสาวเขาไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์นี้ รอหลังจากเขาคุยกับทางตระกูลซุนเรียบร้อยแล้ว จึงจะจัดงานแต่งโดยตรง

ในเวลานี้ลูกสาวเขาเซว์จิ้งจิ้งก็กระวนกระวายใจ

เธอเข้าใจสถานการณ์ของตนเองอย่างดี รู้ว่าหากตนเองไม่รีบหาคนที่รับของไม่ดีมาแต่งงานด้วย รอเมื่อท้องโตขึ้นเรื่อยๆ ก็จะลำบาก

ถ้าตนเองไม่ได้แต่งงานแล้วท้อง เกิดลูกแล้วไม่ได้แต่งงาน เป็นการไม่ได้แต่งงานแล้วเกิดลูกเป็นเด็กชนผิวดำ อย่างนั้นชื่อเสียงของเธอในเมืองจินหลิงก็จะเหม็นเน่าไปทั่วถนน

เมื่อถึงตอนนั้น วันต่อไปหลังจากนั้นเธอจะเป็นอย่างไร?

และตอนนี้ก็ท้องได้สองเดือนแล้ว แต่หลังจากผ่านสองเดือนไปท้องก็จะป่องขึ้น ดังนั้นเธอมีเวลาเพียงสองเดือนที่จะรีบจับคนมาแต่งงาน

ในช่วงสองสามวันนี้ เธอหาคนที่เหมาะสมที่จะแต่งงานด้วยตลอด

เธอคิดตลอดว่า ถ้าเด็กในท้องไม่ใช่เด็กผิวดำ อย่างนั้นเธอจะทำเป็นไม่ได้ท้อง หาคนมาแต่งงาน จากนั้นรอเด็กเกิดค่อยบอกว่าเด็กเกิดก่อนกำหนด