บทที่ 1432

แต่ต่อให้ยอดฝีมือลับจะอวดเบ่งแค่ไหนก็ต้องปฏิบัติตามกฎพื้นฐาน มีสิทธิ์อะไรมาบีบคอจนคนอื่นกล้ามเนื้ออ่อนแรง?

เหมือนกับเอามือไปจับหน้าคนอื่น แล้วทำให้เขาเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ ไร้เหตุผลสิ้นดี!

ทั้งสองตระกูลกลัดกลุ้มจนแทบจะไม่ไหว อยากจะหาโอกาสสั่งสอนบทเรียนให้กับเจ้าเด็กนั่นของบ้านพี่ใหญ่ แต่ก็ไม่รู้ว่าเขาชื่ออะไรนามสกุลอะไร และยิ่งไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้าของเขาเลย

อันที่จริงสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เทพสงครามและเจ้าถิ่นยันเขาได้แค่ไม่กี่กระบวนท่า พวกเขายังจะหาใครไปช่วยกำจัดเขาได้อีกบ้าง?

กู้เย้นเจิ้งยิ่งรู้สึกหดหู่ เขาไม่เพียงแต่สูญเสียเทพสงครามและเจ้าถิ่นเท่านั้น แต่ยังถูกเย่เฉินหักมืออีกด้วย พูดได้ว่าเขาสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่

เขาจะเคยได้รับความเดือดร้อนมากมายขนาดนี้มาก่อนตั้งแต่เมื่อไหร่?

ในเวลานี้ เขายังคิดฆ่าครอบครัวของเย่เฉินทั้งหมดอีก

น่าเสียดายว่าในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ เขายังคิดไม่ออกว่าจะแก้แค้นหนี้เลือดนี้ได้อย่างไร

กู้เย้นกางเอามือกุมกระเพาะปัสสาวะที่ปวดหน่วงๆ เขาเห็นพี่รองกังวลมากจนกัดฟันตลอดเวลา จึงรีบเสนอแผนการทันที “พี่รอง ที่ผมพูดถึงเรื่องนี้ ความจริงไม่จำเป็นต้องรีบแก้แค้น เราต้องเอาหุ้นของพี่ใหญ่มาไว้ในมือก่อนแล้วค่อยว่ากัน!”

“ครับพ่อ!” กู้เหว่ยเลี่ยง ลูกชายของกู้เย้นกางก็พูดขึ้นบ้าง “อาสามพูดถูก ตอนนี้เราควรเอาหุ้นและทรัพย์สินในบ้านมาไว้ในมือก่อน นี่คือภารกิจอันเร่งด่วน!”

กู้เย้นเจิ้งพูดอย่างเย็นชา “พูดถูก ฉันคิดว่าลุงใหญ่ของแกน่าจะอยู่ได้อีกไม่กี่วัน มากสุดก็ไม่เกินสองสามเดือน พวกเราเอาเงินมาไว้ในมือก่อน แล้วค่อยมาคิดบัญชีกับเจ้าเด็กนั่น!”

กู้เย้นกางรีบถามขึ้น “พี่รอง การประชุมคณะกรรมการในวันพรุ่งนี้ พี่มีความคิดดีๆ อะไรบ้าง?”

กู้เย้นเจิ้งยิ้มเยาะ “ฉันบอกผู้ถือหุ้นคนอื่นๆ ไปแล้ว มีคนครึ่งหนึ่งเต็มใจร่วมมือกับเราในการยึดอำนาจ ที่เหลืออีกครึ่งหนึ่งถึงแม้จะยังเห็นแก่ความดีของพี่ใหญ่ แต่ก็ไม่ได้น่ากลัวอะไร เพราะหุ้นของพวกเรารวมกันมันมากกว่า 51% ของหุ้นทั้งหมดในตอนนี้แล้ว!”