บทที่ 1433

ขณะที่กู้เย้นเจิ้งและกู้เย้นกางกำลังวางแผนสำหรับอนาคตที่สดใส กู้เหว่ยเลี่ยงและกู้เหว่ยกวงต่างก็มีความคิดของตัวเองเช่นกัน

พี่น้องสามคนของตระกูลกู้ มีลูกทั้งหมดแปดคน

กู้เย้นจงมีลูกสาวเพียงคนเดียว นั่นคือกู้ชิวอี๋

กู้เย้นเจิ้งมีลูกสามคน ลูกสาวสองคน และลูกชายหนึ่งคน นั่นคือกู้เหว่ยเลี่ยง

กู้เย้นกางมีลูกสี่คน ลูกสาวสามคน และลูกชายหนึ่งคน นั่นคือกู้เหว่ยกวง

เนื่องจากทางฝ่ายชายไม่ค่อยเจริญรุ่งเรืองมากนัก ดังนั้นกู้เหว่ยเลี่ยงและกู้เหว่ยกวงจะเป็นผู้รับมรดกจากบิดาของตนเพียงคนเดียวอย่างไม่ต้องสงสัย

กู้เหว่ยกวงเห็นความสนิทสนมระหว่างพ่อกับลุงรอง ก็อดมองดูตัวเองและญาติผู้พี่ของตนเองที่อยู่ข้างๆ อย่างกู้เหว่ยเลี่ยงไม่ได้ เขาแอบคิดในใจว่า “หลังจากที่ได้มรดกและหุ้นของบิดาในอนาคตแล้ว จะต้องประจบประแจงญาติผู้พี่เหมือนพ่อกับลุงรองหรือไม่? ถ้าต้องพึ่งพาอาศัยเขาในอนาคต ควรรีบประจบเขาตั้งแต่ตอนนี้เลยหรือเปล่า?”

ส่วนกู้เหว่ยเลี่ยง ญาติผู้พี่ของเขาก็คิดว่า กู้เหว่ยกวง ญาติผู้น้องที่อยู่ข้างกายคนนี้ความจริงไม่ได้ฉลาดนัก แล้วก็ไม่ใช่น้องชายแท้ๆ ของเขาด้วย พูดตามตรง ความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ถือว่าลึกซึ้งนัก

พ่อของเขากับอาสาม และแม้แต่ลุงใหญ่ซึ่งเป็นพี่ชายแท้ๆ ก็ยังทำร้ายกันได้ ถ้าเช่นนั้นต่อไปตัวเองต้องไปตีสนิท ใส่ร้ายกู้เหว่ยกวงเหมือนกันหรือเปล่า?

เมื่อคิดถึงได้ดังนี้ เขารู้สึกว่าประเด็นของเรื่องนี้น่าสนใจมากทีเดียว

ประการแรก ทรัพย์สินของครอบครัวถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน ครอบครัวน้องรองและครอบครัวน้องสามร่วมมือกัน ยึดของครอบครัวพี่ใหญ่มาเป็นของตัวเอง

จากนั้นครอบครัวน้องรองค่อยหาโอกาสที่จะยึดของครอบครัวน้องสามมาเป็นของตัวเอง เช่นนั้น ตระกูลกู้ทั้งหมดก็จะตกอยู่ในมือของตัวเอง?

เมื่อคิดได้เช่นนั้น กู้เหว่ยเลี่ยงก็อดตื่นเต้นไม่ได้!

อย่าคิดว่าตระกูลกู้อยู่ในลำดับที่สามในเย่นจิงเพียงเท่านั้น