บทที่ 1441

เพราะไม่กล้าที่จะชะลอแผนการยึดอำนาจในการประชุมคณะกรรมการในวันพรุ่งนี้ ดังนั้นกู้เย้นเจิ้งจึงตัดสินใจว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ต้องอดทนไว้ก่อนในคืนนี้

ในเวลาเดียวกัน เขาขอให้คณบดีของโรงพยาบาล รับปากว่าจะใช้เงินจำนวนมหาศาลเพื่อค้นหาผู้เชี่ยวชาญชั้นนำในสาขาที่เกี่ยวข้องจากสหรัฐอเมริกาหลายคน ให้พวกเขามาดูว่าจะรักษาด้วยวิธีการทางการแพทย์ได้หรือไม่

มันจะดีมากถ้าเขาทำได้ พอถึงตอนนั้นก็ไม่จำเป็นต้องไปขอร้องเจ้าเด็กนั่นแล้ว สามารถฆ่าเขาได้เลย!

แต่ถ้าไม่...

เรื่องนี้ก็จะยุ่งยาก เพื่อให้มีทายาทสืบทอด อาจจะต้องคุกเข่าลงอ้อนวอนขอความเมตตาจากเจ้าเด็กนั่นจริงๆ!

เมื่อนึกถึงสีหน้าเย่อหยิ่งของเย่เฉิน กู้เย้นเจิ้งก็โมโหจนรู้สึกไม่สบายตัว

กู้เย้นกางที่อยู่ข้างกายกระซิบถาม “พี่รอง พรุ่งนี้เจ้าเด็กนั่นจะเข้าร่วมการประชุมคณะกรรมการไหม?”

“บัดซบ...” หัวใจของกู้เย้นกางสั่นระรัว สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที

ถ้าพรุ่งนี้เจ้าเด็กนั่นเข้าการประชุมคณะกรรมการด้วย เขาคงจะอึดอัดมาก! ถ้าเขากับกู้เย้นจงช่วยกันกดขี่ข่มเหงตนล่ะ? พอถึงตอนนั้นเขาควรจะทำเช่นไร?

หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน เขาก็ไม่สามารถคิดหาวิธีแก้ไขใดๆ ได้เลย ทำได้เพียงถอนหายใจและพูดว่า “ตอนนี้คิดไปก็ไม่มีความหมาย แล้วก็คิดไม่ออกด้วย พอถึงตอนนั้นค่อยจัดการกับมันตามสถานการณ์จริง!”

กู้เย้นกางคิดอะไรบางอย่าง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “พี่รอง จำได้ไหมว่า เจ้าเด็กนั่นในบ้านพี่ใหญ่เคยพูดถึงเซียวอี้เชียนจากเชียนเฉิงกรุ๊ป? ผู้ชายคนนั้นหลังจากกลับมาจากต่างประเทศ ได้พยายามหาโอกาสประจบสอพลอผม อยากมาร่วมงานกับเรา ให้ผมไปพูดคุยกับเขาดูไหม?”

“ดี!” กู้เย้นเจิ้งรีบบอก “นายโทรหาเขาตอนนี้ ให้เขามาพบฉันที่โรงพยาบาล!”

...

นับตั้งแต่เขาจากเมืองจินหลิงมาด้วยความเศร้า เซียวอี้เชียนได้ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการค้นหาแพทย์และยาทั่วโลกเพื่อรักษาตัวเองให้หาย