บทที่ 1442

“ดีมาก ผมจะรอคุณอยู่ที่นี่!”

...

ในช่วงเวลานี้

เย่เฉินถูกกู้เย้นจงเรียกให้ดื่มเหล้ากับครอบครัวไปเป็นจำนวนมากหลังอาหารเย็น จากนั้นเขาก็กลับไปที่ห้องพักซึ่งจัดไว้โดยหลินหว่านชิว ก่อนจะอาบน้ำและนอนพักผ่อน

ในเวลานี้ เซียวชูหรันได้โทรหาเขาและถามว่า “ที่รัก ทุกอย่างที่เย่นจิงเป็นอย่างไรบ้าง?”

เย่เฉินยิ้มตอบ “ไม่เลว ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี มันจะแล้วเสร็จภายในประมาณสามวัน”

“งั้นก็ดี” เซียวชูหรันพูดด้วยความเป็นห่วง “คุณอยู่ข้างนอกก็ต้องดูแลตัวเองดีๆ นะ เพราะคุณไม่เคยอยู่ไกลบ้านเลย”

เย่เฉินรู้สึกซาบซึ้งใจ ยิ้มพูดว่า “ที่รัก ไม่ต้องห่วง ผมก็โตแล้ว ดูแลตัวเองได้ ผมจะกลับไปทันทีที่งานเสร็จ”

“โอเค” เซียวชูหรันพูดด้วยรอยยิ้ม “เออใช่ที่รักคะ ฉันมีเรื่องจะรบกวนคุณหน่อย”

เย่เฉินรีบถาม “ที่รัก ทำไมคุณถึงยังเกรงใจกับผมแบบนี้? มีเรื่องอะไรก็บอกมาได้เลย”

เซียวชูหรันบอกว่า “คืออย่างนี้ค่ะ วันนี้รั่งหลินได้คุยกับฉัน เธอเพิ่งกลับไปที่เย่นจิง อีกอย่างวันเกิดของคุณย่าของเธอกำลังจะมาถึงในวันมะรืนนี้ คุณช่วยซื้อของขวัญแทนฉันและไปร่วมงานวันเกิดของคุณยายของเธอได้ไหม?”

เย่เฉินคำนวณเวลา ธุระของเขาส่วนใหญ่อยู่ในวันพรุ่งนี้

ในช่วงเช้าเขาต้องไปเข้าร่วมการประชุมคณะกรรมการของตู้ซื่อกรุ๊ปกับกู้เย้นจง จากนั้นไปที่สุสานบรรพบุรุษของตระกูลเย่ที่ภูเขาเย่หลิงซานเพื่อกราบไหว้พ่อแม่ แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีการแผนการใดๆ เขาคิดว่าจะอยู่ถึงวันมะรืนนี้เพื่อดูว่าทุกอย่างในตระกูลกู้จะเรียบร้อยหรือไม่ ถ้าทุกอย่างคลี่คลายได้ เขาจะกลับไปเมืองจินหลิงหลังจากวันมะรืนนี้

ดังนั้นเธอ เดิมทีวันมะรืนนี้จึงไม่ได้วางแผนที่จะออกจากเย่นจิง จึงไม่เป็นปัญหาใหญ่ที่จะไปงานเลี้ยงวันเกิดของคุณยายของต่งรั่งหลิน