บทที่ 1700

เนื่องจากภรรยาคนปัจจุบันไม่ชอบลูกชายคนโตของมัตสึโมโตะโยชิโตะ หลังจากที่เขาแต่งงานกับภรรยาคนปัจจุบัน มัตสึโมโตะโยชิโตะก็ไล่ลูกชายคนโตออกจากบ้านไปอยู่กับภรรยาคนเก่า

หลังจากนั้น ภรรยาคนปัจจุบันของมัตสึโมโตะโยชิโตะก็ให้กำเนิดลูกชายและลูกสาว ทำให้หลายปีที่ผ่านมา เขานึกถึงลูกชายคนโตกับภรรยาคนเก่าน้อยมาก

แต่ตอนนี้ มัตสึโมโตะโยชิโตะนึกถึงภรรยาคนเก่าและลูกชายคนโตทันที และในที่สุดเขาก็รู้สึกสบายใจเล็กน้อย

อย่างน้อย หลังจากที่ตัวเองตายไป สายเลือดของตระกูลมัตสึโมโตะก็ไม่ได้หมดไปในคืนนี้

ลูกชายคนโตของตัวเอง จะเป็นผู้สืบทอดสายเลือดของตระกูลมัตสึโมโตะต่อไป

สำหรับมัตสึโมโตะโยชิโตะในตอนนี้ ไม่มีอะไรที่ทำให้เขาดีใจและโชคดีเท่ากับเรื่องนี้อีกแล้ว

ผู้หญิงของตระกูลซูที่อยู่ตรงหน้าเขา ดูเหมือนเธอจะมองความคิดของเขาออก

ผู้หญิงคนนั้นยิ้มอย่างเยาะเย้ย และพูดกับมัตสึโมโตะโยชิโตะว่า:"คุณมัตสึโมโตะ ได้ข่าวว่าคุณยังมีลูกชายอีกหนึ่งคนใช่ไหม?"

มัตสึโมโตะโยชิโตะตกใจมากๆและพูดทันที:"ฉันไม่มี! คุณฟังเรื่องนี้มาจากไหน? มันเป็นไปได้ยังไง!"

ผู้หญิงคนนั้นหัวเราะ:"ทุกคนต่างเป็นผู้ใหญ่ คำโกหกโง่ๆแบบนี้ คุณไม่จำเป็นต้องพูดออกมาให้ตัวเองขายขี้หน้า"

เมื่อพูดจบ เธอก็พูดอย่างเย็นชา:"ลูกชายคนโตของคุณชื่อมัตสึโมโตะทาโร หลังจากที่คุณไล่เขาออกจากบ้าน เขาก็เปลี่ยนนามสกุล และใช้นามสกุลของภรรยาเก่าของคุณ และเขาก็เปลี่ยนชื่อเป็นคูโรซาวะโชตะ ตอนนี้อายุสิบสองปี พวกเขาใช้ชีวิตอยู่ที่จังหวัดยามานาชิที่อยู่ไม่ไกลจากโตเกียว คุณคิดว่าฉันพูดถูกไหม?"

เมื่อมัตสึโมโตะโยชิโตะได้ยินคำพูดของเธอ เขาอึ้งเหมือนโดนฟ้าผ่า

ผ่านไปชั่วครู่ น้ำตาก็ไหลเต็มหน้าของเขา เขาตัวสั่นและคุกเข่าลงพื้น อ้อนวอนอย่างขมขื่นว่า:"ฉันขอร้องละ อย่าฆ่าลูกชายของฉันเลย ฉันเหลือเพียงลูกชายคนสุดท้ายแล้ว ถ้าเขาตายจริงๆ สายเลือดของตระกูลมัตสึโมโตะก็จะหมดไป ได้โปรดเหลือสายเลือดสุดท้ายของตระกูลมัตสึโมโตะได้ไหม! ฉันคุกเข่าคำนับให้คุณก็ได้!"

เมื่อพูดจบ มัตสึโมโตะโยชิโตะก็คำนับด้วยการเอาศีรษะกระแทกกับพื้นหินอ่อนอย่างแรง