บทที่ 1701

ในเวลานี้ ณ กรมตำรวจนครบาลโตเกียว

ผู้กำกับใหญ่หลังจากรู้ว่านางาฮิโกะ อิโตะถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลแล้วและไม่ได้มีอันตรายถึงชีวิต ก็ค่อยถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

เขาหยิบบุหรี่ออกมาและเคาะมันลงบนที่เขี่ยเพื่อให้ยาสูบแน่นขึ้น จากนั้นจึงหยิบไฟแช็กขึ้นมาจุดบุหรี่และสูบอัดมันเข้าลึก

ครู่ต่อมา เขาถึงค่อยถอนหายใจ "ไอ้หยา เห็นทีวันอันแปลกประหลาดนี้สุดท้ายก็กำลังจะจบลงแล้ว..."

คนที่อยู่ข้างๆรีบพูดขึ้นว่า “ผู้กำกับใหญ่ ยังไม่พบพี่น้องตระกูลซู…”

ผู้กำกับใหญ่พูดอย่างโมโหขึ้นมาทันที “นายช่วยสร้างความรำคาญใช้ฉันน้อยๆหน่อยได้ไหม? ตอนนี้พี่น้องตระกูลซูยังคงอยู่ในสภาพไม่รู้เป็นหรือตาย!”

พูดไป เขาก็เอ่ยเสริมขึ้นมาอีกประโยค “ไม่รู้เป็นหรือตายความหมายก็คือยังไม่รู้ว่าเป็นหรือว่าตาย อย่างน้อยก็ยังไม่สามารถยืนยันได้ว่าตายไปแล้ว คืนนี้คำขอของฉันง่ายมาก แต่อย่ามาบอกว่ามีใครตายกับฉัน แค่นี้ฉันก็พอใจแล้ว ส่วนที่เหลือ ค่อยว่ากันพรุ่งนี้!”

คนข้างๆ รีบพยักหน้าอย่างรวดเร็วและพูดว่า “ผู้กำกับใหญ่ คุณก็ลำบากมาทั้งวันทั้งคืนแล้ว คุณรีบกลับบ้านไปพักผ่อนเถอะ”

"อืม" ผู้กำกับใหญ่ดูดบุหรี่และเอ่ย "อยากกลับบ้านไปพักผ่อนดีๆแล้ว"

ขณะที่กำลังจะออกจากกรมตำรวจ จู่ๆ ก็มีคนวิ่งเข้ามาด้วยความตื่นตระหนกและโพล่งออกมาว่า “ผู้กำกับใหญ่ ผู้กำกับใหญ่! เกิดเรื่องใหญ่แล้วผู้กำกับใหญ่!”

ผู้กำกับใหญ่ใกล้จะเป็นบ้า เขาโพล่งถามออกไป "เกิดอะไรขึ้นอีกแล้ว?!"

อีกฝ่ายเอ่ยหอบขึ้นมา "เป็นมัตสึ...มัตสึโมโตะ...ตระกูลมัตสึโมโตะเกิดเรื่องขึ้นแล้ว!"

ผู้กำกับใหญ่ตกตะลึง เขาเอ่ย “ก่อนอื่นคือทากาฮาชิ มาจิ จากนั้นก็นางาฮิโกะ อิโตะ ตอนนี้เป็นมัตสึโมโตะ โยชิโตะ นี่จะไม่ให้คนได้พักหายใจกันบ้างเลยหรือไง? ว่าไงนะ! มัตสึโมโตะ โยชิโตะเกิดเรื่องแล้ว? ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่?”