บทที่ 1865

ในเวลานี้ หน้าประตูคฤหาสน์A05

เย่เฉินมองดูทุกคน เอ่ยถามอย่างแนบไปด้วยความตกใจเล็กน้อยว่า “ทำไมพวกคุณมากันหมดเลยล่ะครับ?”

หงห้าในเวลานี้เอ่ยด้วยเสียงหัวเราะว่า “อาจารย์เย่ กำลังจะถึงวันตรุษจีนแล้ว ทุกคนต่างก็คิดตลอดเวลาที่จะมาสวัสดีปีใหม่คุณล่วงหน้า และก็ถือโอกาสมอบสิ่งของที่ต้องใช้ในวันปีใหม่เหล่านี้ให้กับคุณ”

เฉินจื๋อข่ายก็พยักหน้าพร้อมกับเอ่ยเช่นเดียวกันว่า “อาจารย์เย่ ทุกคนก็กลัวว่าผลัดกันมารบกวนจะเสียเวลาของคุณ ดังนั้นหลังจากที่ปรึกษาหารือกันเป็นการส่วนตัวแล้ว จึงได้มาพร้อมกันเลย！”

ฉินกางในเวลานี้ก็เสริมตามมาว่า “อาจารย์เย่ ทุกคนล้วนเตรียมของขวัญเล็กๆน้อยๆอย่างง่ายจำนวนหนึ่งให้กับคุณยังไงก็หวังว่าคุณอย่าได้รังเกียจ！”

“ใช่ครับ！” หวังเจิ้งกางก็รีบเอ่ยขึ้นมาเช่นเดียวกันว่า “อาจารย์เย่ คุณคือคนที่มีพลังในการติดต่อกับเทพ ของขวัญที่พวกเราคนธรรมดาแบบนี้ตระเตรียม หากไม่เข้าดวงตาเห็นธรรมคุณ ยังไงก็หวังว่าคุณอย่าได้ถือสา！”

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย เอ่ยปากว่า “ทุกท่านยังสามารถจำผมได้ ผมก็ซาบซึ้งใจมากแล้ว ไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองเพื่อผมอีกก็ได้”

คุณท่านซ่ง ซ่งจี่โมในเวลานี้ก็เดินขึ้นมา เอ่ยขึ้นอย่างจริงจังว่า “อาจารย์เย่ สิ่งที่คุณปฏิบัติต่อพวกเราคนเหล่านี้ล้วนมีบุญคุณอันยิ่งใหญ่ราวกับสร้างชีวิตใหม่อีกครั้ง เนื่องในโอกาสวันตรุษจีนมาถึง พวกเราเตรียมของขวัญอย่างง่ายเล็กๆน้อยๆมาคารวะที่บ้าน ก็เป็นสิ่งที่สมควรจะทำ”

เย่เฉินยกมือคารวะ “คุณท่านซ่งมีน้ำใจแล้ว！”

ซ่งหวั่นถิงที่ยืนอยู่ด้านข้างซ่งจี่โม่ วันนี้สวมชุดคลุมกี่เพ้าแบบจีนทั้งตัว ทำให้หุ่นที่ร้อนแรงโดดเด่นออกมาจนถึงที่สุด ยิ่งแสดงออร่าที่งดงามของเธอออกมาอย่างไร้ที่ติ

หลายวันไม่เจอเย่เฉิน ในใจของซ่งหวั่นถิงคิดถึงเขามากเป็นพิเศษ พอเห็นสายตาของเย่เฉินมองมาทางตนเอง ใบหน้าที่งดงามก็ปรากฏสีแดงสองแถบขึ้นในทันที

ที่ในสมองของเธอนึกถึง ก็คือภาพนั้นที่เธอเป็นฝ่ายรุกอุทิศจูบแรกให้กับเย่เฉินภายในรถในตอนแรก

พอคิดมาถึงตรงนี้ ใบหน้าของเธอก็ยิ่งแดงอย่างรุนแรงขึ้น เพื่อที่จะเบี่ยงเบนความสนใจ จึงรีบเอ่ยขึ้นอย่างรีบร้อนด้วยความเขินอายว่า “อาจารย์เย่ หวั่นถิงสวัสดีปีใหม่คุณล่วงหน้าค่ะ！”

ฉินเอ้าเสวี่ยนก็เอ่ยขึ้นอย่างไม่ยอมที่จะให้คนอื่นเห็นว่าตนเองด้อยกว่า “อาจารย์เย่ ครูฝึกเย่ เอ้าเสวี่ยนก็ขอให้คุณมีความสุขในวันปีใหม่ล่วงหน้า ในปีใหม่นี้ ขอให้คุณสมปรารถนาในทุกๆเรื่องค่ะ！”

เฉินเสี่ยวจาวเอ่ยขึ้นอย่างรีบร้อนเป็นอย่างยิ่ง “อาจารย์เย่…เสี่ยวจาว…เสี่ยวจาวก็ขอให้คุณมีความสุขในวันปีใหม่…”