บทที่ 1904

ดังนั้น ในใจของหล่อนรู้ดีว่า คนที่สามารถอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ซีรี่ส์Aได้ ล้วนมีความสามารถมากกว่าตนหลายเท่า

เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่ตนตบนายหญิงใหญ่เมื่อสักครู่นี้ ผู้หญิงคนนี้ก็ตกใจจนฉี่เกือบราดแล้ว

ในใจของหล่อนเวลานี้ครุ่นคิดอย่างร้อนใจว่า：“หมดกัน หมดกัน หมดกัน！คราวนี้ก่อเรื่องใหญ่เข้าแล้ว！ใครจะไปคิดว่านายหญิงใหญ่จะมีคีย์การ์ดจริงๆ！เมื่อกี้นี้ฉันยังตบเธออยู่เลย ถ้าหากหล่อนหาเรื่องฉัน ถ้างั้นฉันก็ต้องแย่แน่ๆ？！”

ในเวลานี้พนักงานรักษาความปลอดภัยก็ตกใจจนตัวสั่น

“เกิดอะไรขึ้น？นายหญิงใหญ่คนนี้เป็นผู้อยู่อาศัยของคฤหาสน์ในTomson Rivieraจริงๆ？ทำไมถึงได้ไม่คุ้นกับเธอเลยล่ะ？”

“อีกอย่าง คนที่สามารถอาศัยอยู่ชุมชนคฤหาสน์แห่งนี้ได้ แต่ละคนล้วนเป็นเศรษฐีมีฐานะทั้งนั้น ในเมื่อนายหญิงใหญ่คนนี้มีเงินทอง มีความสามารถมากขนาดนี้ทั้งยังมีแบล็คกราวน์ที่ดีขนาดนี้ด้วย ทำไมถึงได้ถือถุงที่เต็มไปด้วยเศษอาหารแบบนี้กลับมายังTomson Rivieraล่ะ？”

“หรือว่าตอนนี้คนรวยนิยมกินเศษอาหารกัน？？”

ในเวลานี้ นายหญิงใหญ่เซียวถามผู้หญิงคนนั้นด้วยความโมโหว่า：“เบิกตาเฮงซวยของคุณดูชัดเจนแล้วใช่ไหม？ตอนนี้คุณจะบอกได้หรือยังว่าฉันเป็นผู้อยู่อาศัยของคฤหาสน์เลขที่A04หรือเปล่า？！”

ผู้หญิงคนนั้นตกใจจนขีดสุด！

ในขณะที่หล่อนตัวสั่นอยู่นั้น ไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปดี ในเวลานี้เซียวฉางควนก็กลับมาจากเดินเล่นข้างนอกพอดี

แม้ว่าเขาจะเห็นเงาของนายหญิงใหญ่เซียวแล้ว แต่ยังไม่ทันดูให้ชัดเจน ก็ได้กลิ่นของเศษอาหาร

พร้อมทั้งบีบจมูก วางแผนที่จะเดินอ้อมไป

พอเซียวฉางควนเดินมาถึงด้านหน้าของเครื่องกั้นประตู เมื่อรูดบัตร เครื่องอัจฉริยะก็พูดขึ้นว่า：“สวัสดีผู้อยู่อาศัยคฤหาสน์เลขที่A05ยินดีต้อนรับคุณกลับมาบ้าน！”

เครื่องกั้นประตูเปิดออกพร้อมกับเสียง เมื่อนายหญิงใหญ่เซียวได้ยินว่าหมายเลขA05ก็รีบหันออกไปมอง เหลือบมองครู่เดียวก็จำเขาได้ จึงรีบตะโกนขึ้นว่า：“ฉางควน！ฉางควน！”