บทที่ 1926

หลังพูดจบ เขากัดฟันและกระทืบเท้า หยิบถ้วยน้ำชาขึ้นมา และดื่มเข้าไปทั้งหมดในคราวเดียว

การดื่มน้ำชาถ้วยนี้ลงไป ก็เทียบเท่ากับการยอมรับข้อตกลงใหม่ของเย่เฉิน

บทลงโทษหนึ่งปี เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่ากลายเป็นสองปีในทันที

ขงเต๋อหลงอยากจะร้องไห้มาก และร่างกายของเขาก็เหมือนกับสูญเสียจิตวิญญาณไปในทันที ไร้ซึ่งพลังงานโดยสิ้นเชิง

ต่งรั่วหลินก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยในเวลานี้

คนอื่นๆ ไม่ทราบถึงความขัดแย้งระหว่างเย่เฉินและขงเต๋อหลง แต่เธอรู้ดีอย่างสมบูรณ์

ก่อนหน้านี้ก็คือเย่เฉินที่ขอให้ขงเต๋อหลงปั่นจักรยานจากเย่นจิงมาที่เมืองจินหลิง และอดทนต่อความยากลำบากและปรับเปลี่ยนอยู่ในเมืองจินหลิง ตอนนี้เย่เฉินก็เริ่มใช้ตัวเลขออกมาเล่นเป็นเกมปริศนาใบ้อีกครั้ง และเธอก็มีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีขึ้นมาในทันที

ดังนั้น เธอจึงถามขงเต๋อหลงด้วยเสียงต่ำว่า “พี่ชาย นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ”

ขงเต๋อหลงยื่นโทรศัพท์มือถือให้ต่งรั่วหลินด้วยความสิ้นหวัง บนหน้าจอของโทรศัพท์มือถือ เป็นข้อความทางวีแชทที่แม่ของเขาตงซิ่วหัวส่งมาให้เขา

หลังจากที่ต่งรั่วหลินอ่านจบ นางก็ตะลึงไปเลยในทันที!

เธอก็ไม่คาดคิดเลยว่า เย่เฉินจะโหดร้ายได้ขนาดนี้ ยึดความยาวของเวลาที่ต้องอดทนความทุกข์ทรมานหนึ่งปีของพี่ชายลูกพี่ลูกน้องเป็นเท่าตัวโดยตรงเลยงั้นเหรอ

อย่างไรก็ตาม เธอก็ไม่มีเวลาที่จะไปใส่ใจกับขงเต๋อหลงเลย

เธอกำลังคิดย้อนกลับไปอยู่ในใจ โดยคิดย้อนกลับไปดูว่าตั้งแต่ขงเต๋อหลงเดินเข้ามาจากประตูจนถึงตอนนี้ มีจุดไหนบ้างที่ทำให้เย่เฉินขุ่นเคืองกันแน่

“พี่ชายได้รุกรานต่อเย่เฉินหรือไม่?”

“ดูเหมือนจะไม่มีเลย......เขาสุภาพต่อเย่เฉินอยู่ตลอดเลย แทบจะโค้งคำนับและเรียกเขาว่าพี่ใหญ่โดยตรงแล้ว”

“พี่ชายได้รุกรานเซียวชูหรันไปหรือไม่?”