บทที่ 1927

ต่งรั่วหลินอยากจะสืบหาความจริงมาก กับความสัมพันธ์ระหว่างเย่เฉินและหวังตงเสวี่ยนเป็นอย่างไรกันแน่

อย่างไรก็ตาม เวลาที่เหลืออยู่ในวันนี้คงไม่เพียงพอแล้วอย่างเห็นได้ชัด

เธอยังจะต้องรีบกลับไปเย่นจิง ไปฉลองปีใหม่กับคนในครอบครัวของตัวเอง ดังนั้นหลังจากที่นั่งเล่นไปได้แค่สิบกว่านาที เธอก็เอ่ยปากพูดกับเซียวชูหรันและเย่เฉินว่า “ชูหรัน เย่เฉิน ฉันต้องไปแล้ว ยังจะต้องรีบเดินทางไปที่สนามบิน ทุกเที่ยวบินที่จะไปเย่นจิงในวันนี้เต็มไปหมดแล้ว หากว่าพลาดเที่ยวบินนี้ไป ฉันก็จะต้องฉลองปีใหม่อยู่ในเมืองเย่นจิงแล้ว”

เซียวชูหรันเอ่ยปากถามว่า “รั่วหลิน ให้พวกเราไปส่งคุณที่สนามบินหรือไม่?”

ต่งรั่วหลินรีบพูดทันทีว่า “ไม่ต้อง พวกคุณก็อยู่บ้านไปเถอะ”

หลังจากพูดจบ เธอก็ทักทายกับหวังตงเสวี่ยนอีกครั้ง “ประธานหวัง ฉันไปก่อนนะคะ”

หวังตงเสวี่ยนพยักหน้าเล็กน้อย และกล่าวว่า “เดินทางโดยสวัสดิภาพ และขอให้คุณมีความสุขในช่วงปีใหม่ล่วงหน้า!”

“ขอบคุณ!” ต่งรั่วหลินพยักหน้า และหลังจากบอกลาพ่อแม่ของเซียวชูหรันแล้ว เธอถึงจากไปพร้อมกับขงเต๋อหลงที่กำลังทำหน้าเศร้าอยู่

ทันทีที่ออกจากประตู ขงเต๋อหลงก็ไม่สามารถระงับอารมณ์ที่หดหู่ของเขาได้อีกต่อไป เขาร้องไห้ออกมาในทันที และพูดว่า “รั่วหลิน เย่เฉินคนนี้ทำมากเกินไปแล้ว! คุณก็เห็นแล้ว ตั้งแต่เดินเข้าไปจากประตูผมก็ไม่ได้หาเรื่องเขา และก็ไม่ได้ยั่วโมโหเขาเลย ไม่กล้าต่อเถียงกับเขาเลยแม้แต่คำเดียว แต่เขากลับขอให้กู้เหว่ยเลี่ยงเพิ่มเวลาให้ผมอีกหนึ่งปี! และยังบอกว่าผมทำให้เขารู้สึกไม่พึงพอใจ คุณช่วยให้ความเห็นพี่หน่อย ทำไมถึงมีคนแบบนี้!”

ต่งรั่วหลินถอนหายใจ และกล่าวว่า “พี่ ฉันสงสัยว่าเหตุผลที่เย่เฉินไม่พอใจต่อคุณ อาจเป็นเพราะทัศนคติของคุณที่มีต่อหวังตงเสี่ยนนั้นค่อนข้างคลุมเครือเกินไป!”

ขงเต๋อหลงพยักหน้า และพูดด้วยอารมณ์ว่า “บอกคุณตรงๆ เลย ผมก็พอเดาออกแล้ว ผมเดาว่ามีความเป็นไปได้สองทางสำหรับเรื่องนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเย่เฉินไม่พอใจมากกับพฤติกรรมของผมในการจีบผู้หญิงอยู่ต่อหน้าเขา ก็เป็นเพราะว่าเย่เฉินไม่พอใจมากกับพฤติกรรมของผมที่จีบหวังตงเสวี่ยน ต้องเป็นหนึ่งในสองข้อนี้เท่านั้น”

ต่งรั่วหลินพยักหน้า “ฉันมีความคิดเห็นแบบเดียวกับคุณ มีแนวโน้มว่าจะมีอะไรเกี่ยวข้องกับประธานต่ง แต่ฉันก็ไม่เข้าใจเล็กน้อย หากว่าตามเหตุผล เย่เฉินและต่งรั่วหลินไม่น่าจะมีความสัมพันธ์อะไรเลยถึงจะถูก”

ขงเต๋อหลงพูดอย่างโกรธเคืองว่า “ผมสงสัยว่าพวกเขาอาจมีความสัมพันธ์บางประการ!”

โดยธรรมชาติแล้วต่งรั่วหลินไม่สามารถยอมรับความจริงดังกล่าวอยู่ในใจของเธอได้ ดังนั้นเธอจึงกล่าวว่า “มันน่าจะเป็นไปไม่ได้หรอกสำหรับพวกเขาทั้งสองคน เย่เฉินยังคงจริงใจกับภรรยาของเขามาก”