บทที่ 209 ถ้ายังพูดมากอีกจะฆ่าแกไปด้วย（1）

บทที่209 ถ้ายังพูดมากอีกจะฆ่าแกไปด้วย（1）

หัวใจของเซียวเวยเวยเศร้าและเจ็บปวดอย่างมากในเวลานี้

ความวาดฝันที่สวยงามที่ชีวิตที่เหลือของเธอ เคยมอบมันทั้งหมดไว้กับหวังเหวินเฟยคนเดียว

แต่คิดไม่ถึงว่า หวังเหวินเฟยผลักตัวเองลงเหวด้วยมือของเขาเอง!

สิ่งที่ทำให้เธอรับไม่ได้ยิ่งไปกว่านั้นคือ หวังเหวินเฟยไม่เพียงแต่เล่นสนุกกับตัวเอง ทอดทิ้งตัวเอง ตลอดจนเขาก็แสดงความรังเกียจต่อตัวเองอย่างมากต่อหน้าผู้คนมากมาย!

นี่เกือบทำให้เธอระเบิดออกมาแล้ว!

หวังเหวินเฟยเผชิญหน้ากับคำถามพร้อมกับการร้องไห้ของเธอ สีหน้าขรึมพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า：คุณอย่ามาทำตัววุ่นวายที่นี่นะ คบกันเลิกกันเป็นเรื่องปกติ ให้เกียรติหรือไม่ให้เกียรติอะไรกัน?”

เวลานี้เย่เฉินเห็นเซียวเวยเวยก่อกวน ก็ได้เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

หวังเหวินเฟยเห็นเย่เฉินปุ๊บ ตกใจจนหน้าซีด กลัวว่าเย่เฉินจะไม่พอใจกับเหตุการณ์นี้ รีบอธิบายว่า： “อาจารย์เย่ไม่ต้องแปลกใจ ผู้หญิงหน้าด้านคนนี้ ตอแยฉันมาเอะอะโวยวายที่นี่....”

เซียวเวยเวยคิดไม่ถึงเลย ในอดีตที่ผ่านมา หวังเหวินเฟยที่รักเธอมาก แต่วันนี้ ท่าทางที่มีต่อเธอกลับถูกทิ้งเหมือนสิ่งของ

อีกทั้งยัง หวังเหวินเฟยเพื่อที่จะประจบเย่เฉินแล้ว คิดไม่ถึงว่าจะด่าว่าตัวเองเป็นผู้หญิงหน้าด้าน！

ทำให้เธอรู้สึกเสียใจอย่างมาก!

ความอดทนทั้งหมดของเธอ ได้ถูกทำลายไปโดยสิ้นเชิงแล้ว ตีโพยตีพายพูดมาว่า： “พวกคุณเหล่านี้ตามองอะไรผิดไปรึเปล่า? ! เขาเย่เฉินถือเป็นตัวอะไร? เป็นแค่ลูกเขยสวะเท่านั้นเอง！ทำไมพวกคุณแต่ละคนต่างพากันเลียแข้งเลียขาเขา?！ทำไม?！”

หวังเหวินเฟยตกใจมาก ตบลงไปที่ใบหน้าเธอ ด่าว่า： “ผู้หญิงหน้าด้านหุบปาก! คุณถือว่าตัวเองเป็นตัวอะไร คู่ควรที่จะวิจารณ์อาจารย์เย่งั้นเหรอ? เชื่อไหมว่าฉันจะตีแกให้ตาย！”

นายหญิงใหญ่เซียวเห็นหลานสาวสุดที่รักโดนดูถูก ในใจก็ไม่พอใจมาก เดินเข้ามาพูดอย่างเย็นชาว่า： “ประธานหวัง ปรามหลานชายคุณหน่อย！อย่ารังแกคนอื่นเกินไปหน่อยเลย！”