บทที่ 210 ถ้ายังพูดมากอีกจะฆ่าแกไปด้วย（2）

บทที่210 ถ้ายังพูดมากอีกจะฆ่าแกไปด้วย（2）

ในใจของเขารู้ดีว่า ตอนนั้นตัวเองถูกพวกตระกูลเซียวไร้สมองหลอก จนเกือบจะล่วงเกินอาจารย์เย่ โชคดีที่อาจารย์เย่ใจกว้าง ถึงไม่ได้ทำอะไรตัวเอง มิฉะนั้นตัวเองอาจจะทำร้ายทั้งตระกูลหวังไปแล้วก็ได้

ตอนนี้ เซียวเวยเวยคนนี้ คิดไม่ถึงว่ายังมีหน้ามาขอคืนดีกับตัวเองอีก?

แม่งมึงสิที่จะดึงตัวเองลงไปในกองไฟ?

คิดมาถึงตรงนี้ หวังเหวินเฟยใช้มือผลักเซียวเวยเวยล้มลงที่พื้น เตะเข้าไปที่ท้องของเธออย่างแรง ตะโกนด่าว่า： “เซียวเวยเวย！ จากวันนี้เป็นต้นไป แกไสหัวไปให้ไกลได้เท่าไหร่ยิ่งดี ถ้ายังตอแยฉันไม่เลิกละก็ ฉันขอสาบานต่อฟ้าว่าจะฆ่าแกให้ตาย！”

ทันใดนั้นเซียวเวยเวยเหมือนถูกฟ้าผ่า คนทั้งคนตกตะลึงไปเลย

มองไปที่หวังเหวินเฟย ยังไงก็ไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ ที่จะสานสัมพันธ์หวังเหวินเฟยกับตัวเองให้รักใคร่กันขึ้นมาได้

แม้ว่าเซียวชูหรันจะไม่ค่อยพอใจเซียวเวยเวยมาโดยตลอด แต่ถึงยังไงก็เป็นลูกพี่ลูกน้องของตัวเอง เห็นเธอได้รับความอัปยศแบบนี้ เธอก็ทนดูต่อไปไม่ได้ ดังนั้นจึงได้พูดกับหวังเหวินเฟยว่า： “คุณหวัง คุณกับเวยเวยอย่างน้อยก็เคยรักกัน แม้ว่าจะเป็นคนรักกันไม่ได้ ก็ไม่ถึงขนาดต้องเป็นศัตรูกันมั้ง?”

พอพูดคำนี้ออกมา หวังเหวินเฟยโค้งคำนับด้วยความกลัวทันที： “คุณนายเย่คุณสั่งสอนได้ถูก！ฉันจัดการไม่เหมาะสม โปรดยกโทษให้ด้วย!”

เซียวเวยเวยคิดไม่ถึงว่า หวังเหวินเฟยดุกับตัวเองขนาดนี้ ไร้ความรู้สึกขนาดนี้ กลับเคารพเซียวชูหรันได้มากขนาดนี้....

เธอหันไปมองเซียวชูหรัน ในใจไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกซาบซึ้งแม้แต่นิดเดียว ตรงกันข้ามกลับเกลียดเธอเข้ากระดูก！

เธอตะโกนอยู่ในใจว่า： เพราะแกนังเซียวชูหรันนังแพศยา！ เป็นเพราะแกนังแพศยา ทำให้ตัวเองตกอยู่ในสภาพอย่างทุกวันนี้！

ถ้าไม่ใช่เพราะนังแพศยาคนนี้ ยังมีสามีสวะนังแพศยาอีกคน ไม่งั้นตัวเองก็คงแต่งงานกับหวังเหวินเฟยไปแล้ว！

ตัวเองคงได้ใช้ชีวิตเป็นคุณนายหวังอย่างมีความสุขไปแล้ว ในขณะเดียวกันก็สามารถช่วยตระกูลเซียวยกระดับขึ้นอีกขั้นได้ ตระกูลเซียวทั้งหมดจะไม่ตกอยู่ในสภาพที่เป็นอยู่ในตอนนี้！