บทที่ 211 ไว้หน้าให้มากพอแล้ว（1）

บทที่211ไว้หน้าให้มากพอแล้ว（1）

เซียวฉางเฉียนกลัวหงห้าจนตัวสั่น

เขาไม่ได้สงสัยในคำพูดของหงห้าเลย สำหรับคนที่อยู่ในกลุ่มอิทธิพลมืดมาเป็นเวลานานแบบนี้ และบวกกับที่คนของราชาใต้ดินแห่งจินหลิงพูดมาแล้วนั้น ทำคนตายถึงสองคน ไม่มีอะไรที่ง่ายดายไปมากกว่านี้แล้ว

เมื่อเห็นชายร่างกำยำสองคนนี้ กำลังจะพาเซียวเวยเวยไป เซียวฉางเฉียนร้อนใจอย่างมาก เอ่ยปากขอร้องไปยังเซียวชูหรัน : “ชูหรัน ขอร้องเถอะนะ ถึงอย่างไรก็เป็นน้องสาวของแก แกจะทนมองน้องสาวถูกคนพาตัวไปได้อย่างไร？”

ในใจของเซียวชูหรันก็ค่อนข้างที่จะอดทนไม่ได้ พูดไปยังชายร่างกำยำทั้งสองคน : “พวกคุณอย่าทำให้เธอลำบากใจเลย เวยเวยคงจะเลอะเลือนไปชั่วขณะ……ไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายฉันหรอก……”

แม้ว่าเซียวชูหรันจะไม่พอใจเซียวเวยเวยอยู่บ้าง แต่ถึงอย่างไรก็เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน จะทนเห็นเธอโดนคนตีให้ตายได้ที่ไหนกันละ

เมื่อหงห้าได้ยินเธอพูดอย่างนี้แล้ว ก็หันหน้าไปมองที่เย่เฉิน รอให้เย่เฉินออกคำสั่ง

เย่เฉิน ยิ้มเล็กน้อย พร้อมพูดว่า : “นายมองฉันทำไม ภรรยาของฉันพูดว่าอะไร ก็ทำแบบนั้น……”

หงห้าถึงจะเอ่ยพูดออกมา : “ในเมื่อคุณเย่พูดออกมาแล้ว งั้นก็ไว้ชีวิตพวกเขาเถอะ！”

เย่เฉินพยักหน้าแล้ว พูดกับนายหญิงใหญ่เซียวว่า “ฉันก็บอกแล้วไง ที่นี่ไม่ต้อนรับพวกคุณ ถ้าฟังเข้าใจแล้ว ก็ออกไปซะเถอะ ไม่อย่างงั้น ฉันจะให้คนของหงห้าเตะพวกคุณออกไปนะ！”

นายหญิงใหญ่เซียวโมโหจนตัวสั่น แม้แต่ทางเดินก็เดินไม่ตรงแล้ว แต่ก็ไม่กล้าที่จะอยู่ที่นี่ต่อ ทำได้เพียงอยู่ภายใต้การประคองของเซียวฉางเฉียน รีบออกไป เพราะกลัวว่าจะโดนตี

เชียวเวยเวยยังอยู่ในสภาพใจบ้า และตะโกนว่า“ฉันไม่ไป！ฉันไม่ไป ！ฉันจะบีบคอเซียวชูหรันไอ้คนสารเลวคนนี้ให้ตาย！ปล่อยฉัน ให้ฉันบีบคอเธอให้ตาย！”

หงห้าใบหน้าดำคล้ำเตะไปที่เธอ ทำให้เธอล้มลงไปกับพื้นเลย ด่าว่า : “ถ้ายังพูดจาไร้สาระอีกจะตัดลิ้นคุณให้ขาดเลย！”

เมื่อเซียวไห่หลงเห็นว่าน้องสาวของตัวเองจะเป็นอันตราย รีบก้าวขึ้นไปประคองเธอไว้ พร้อมพูดว่า : “น้อง เรากลับบ้านกันเถอะ！”