บทที่ 2120

สิ่งที่น่ารังเกียจยิ่งกว่านั้นก็คือ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ลูกสาวนอกสมรสของเขาอาศัยอยู่ที่ตระกูลซูด้วยฐานะของบอดี้การ์ดอยู่รอบตัวเธอมาโดยตลอด!

สิ่งนี้ทำให้เธอรู้สึกถูกทรยศทุกกระเบียดนิ้ว และเยือกเย็นตั้งแต่หัวจรดเท้า!

เธอควบคุมมือที่สั่นเทาอย่างสุดชีวิต อ่านต่อไป ในเนื้อหาที่ตามมาทีหลัง ขนาดสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติของประเทศญี่ปุ่นก็รู้สึกว่า คนของตระกูลซูเลวยิ่งกว่าสัตว์จริงๆ!

เพื่อผลประโยชน์ ขนาดชีวิตลูกสาวแท้ๆหลานสาวแท้ๆก็สามารถขายได้! ก็ชั่วร้ายอย่างสุดขีดและใจดำอำมหิต!

ตอนที่ตู้ไห่ชิงอ่านถึงตรงนี้ หนังศีรษะของคนทั้งคนก็ชาแล้ว

เธอมองดูรูปภาพแต่งงานของตัวเองกับซูโสว่เต้าบนกำแพง หวนคิดถึงชีวิตแต่งงานมาหลายปีของตัวเอง รู้สึกขยะแขยงคลื่นไส้อย่างฉับพลัน

แต่ทันทีทันใด เธอก็รู้สึกโล่งใจอย่างฉับพลัน

ดังนั้น เธอจึงลุกจากเตียงอย่างเงียบๆ หยิบกระเป๋าเดินทางออกมาจากในห้องเสื้อ ต่อจากนั้นใส่เสื้อผ้าไปไม่กี่ชุด

จัดกระเป๋าเดินทางอย่างเงียบๆ แล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้าออกไปข้างนอกให้กับตัวเอง ตู้ไห่ชิงไม่ลังเลที่จะลากกระเป๋าเดินทางแม้แต่น้อย และก็เตรียมพร้อมที่จะออกไปข้างนอก

ในเวลานี้ ประตูห้องน้ำเปิดพอดี

ซูโสว่เต้าที่นุ่งผ้าเช็ดตัวออกมา ทันใดนั้นเห็นตู้ไห่ชิงลากกระเป๋าเดินทางออกไป ก็ถามด้วยความประหลาดใจว่า: “ภรรยา ดึกขนาดนี้แล้วคุณจะไปไหน?”

ตู้ไห่ชิงมองดูเขา พูดด้วยสีหน้านิ่งสงบมากว่า: “ซูโสว่เต้า พวกเราหย่ากันเถอะ”

ซูโสว่เต้าราวกับถูกฟ้าผ่า อ้าปากถามอย่างวิตกกังวลมากว่า: “ภรรยาเกิดอะไรขึ้น? นี่คุณจะมาไม้ไหน? ผมไม่ดีตรงไหน คุณบอกมาได้เลย ผมแก้ไขไม่ได้เชียวเหรอ?”

ตู้ไห่ชิงมองตรงเข้าไปในดวงตาทั้งสองของเขา และถามอย่างราบเรียบว่า: “ซูโสว่เต้า เห็นแก่ความเป็นสามีภรรยามาหลายปี ต่อไปฉันจะขอถามคำถามคุณ ขอให้คุณตอบตามความจริงด้วยอย่าได้โกหกแม้แต่คำเดียว คุณทำได้หรือเปล่า?”