บทที่ 2121

เมื่อเห็นซูโสว่เต้าคุกเข่าลงบนพื้นร้องไห้อย่างโศกเศร้ามาก ตู้ไห่ชิงก็ถอยหลังไปไม่กี่ก้าวโดยไม่รู้ตัวในทันที หลุดพ้นจากมือทั้งสองของเขา และพูดอย่างจริงว่า: “ซูโสว่เต้า คุณรู้จักนิสัยของฉันดี ตอนนั้นที่ตกลงแต่งงานกับคุณ ฉันได้ทำสัญญาสุภาพบุรุษสามข้อกับคุณ คุณยังจำได้หรือเปล่า?”

ซูโสว่เต้าตาแดงแล้วพยักหน้าเบาๆ: “จำได้…ผมจำได้! ผมจำได้ทุกคำ! ภรรยา ผมวู่วามไปหน่อยจริงๆ ขอร้องคุณ ให้อภัยผมในครั้งนี้ด้วย แค่ครั้งนี้ได้หรือเปล่า?”

ตู้ไห่ชิงพูดด้วยสีหน้าท่าทางที่จริงจังว่า: “ซูโสว่เต้า ฉันหวังว่าคุณจะพูดก่อน สัญญาสุภาพบุรุษสามข้อนั้นมีอะไรบ้าง”

หัวใจของซูโสว่เต้าเจ็บปวดอย่างฉับพลัน และพูดด้วยน้ำเสียงสั่น: “สัญญาสุภาพบุรุษข้อแรก ไม่ว่าจะเป็นเวลาไหนสถานการณ์ไหน ตราบใด…ตราบใด…”

ตู้ไห่ชิงไล่ถามว่า: “ตราบใดอะไร?”

ซูโสว่เต้าถอนหายใจยาว: “เฮ้อ! ตราบใด…ตราบใดที่เย่ฉางอิงยินยอมที่จะกลับมารับคุณ ผมก็ต้องหย่ากับคุณโดยไม่มีเงื่อนไข และไม่ตามตื๊ออย่างเด็ดขาด!”

ตู้ไห่ชิงพยักหน้า และถามเขาว่า: “ข้อที่สองล่ะ?”

ซูโสว่เต้าพูดว่า: “ข้อที่สอง หลังแต่งงานต้องไม่ขัดขวางให้คุณกับเย่ฉางอิงพบกันในฐานะเพื่อนธรรมดา”

ตู้ไห่ชิงก็ถามอีกว่า: “งั้นข้อที่สามล่ะ?”

“ข้อที่สาม…”ซูโสว่เต้าพูดพึมพำว่า: “ข้อที่สามคือ คุณแต่งงานกับผม ไม่ใช่เพราะความรัก แต่เป็นเพราะสามารถมีครอบครัวที่มั่นคงได้ ดังนั้นพวกเราทั้งคู่ต่างก็ต้องปฏิบัติตามหลักศีลธรรม อยู่ในระหว่างความสัมพันธ์แต่งงาน ห้ามนอกใจไปกับเพศตรงข้ามอื่น ถึงขนาดเกิดความสัมพันธ์จริง หากเปลี่ยนใจ ต้องบอกอีกฝ่ายให้ทราบล่วงหน้าก่อนและเลิกกันแต่โดยดี…”

ตู้ไห่ชิงอือคำหนึ่ง และพูดอย่างใจเย็นว่า: “ในเมื่อคุณจำได้ งั้นก็ฉันก็ไม่จำเป็นพูดรายละเอียดมากนัก วันนี้ฉันกลับไปที่บ้านคุณแม่ก่อน พรุ่งนี้เช้าพวกเราสองคนไปทำเรื่องหย่ากัน รบกวนคุณพิมพ์ข้อตกลงการหย่าร้างตอนกลางคืนด้วย ลูกสองคนของพวกเราก็โตแล้ว ก็ไม่มีทางเกี่ยวข้องกับปัญหาค่าเลี้ยงดู สำหรับทรัพย์สินของครอบครัว ฉันไม่ต้องการเงินสักบาท ก็ตามนี้แหละ”

จากนั้น ตู้ไห่ชิงก็หันหลังก็จากไป