บทที่ 2124

ทันทีที่เขาเข้ามา ก็พบว่าทั้งหมดในห้องหนังสือ พ่อกับพี่น้องทั้งหกคน ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

สิ่งนี้ทำให้ในใจของเขาอดไม่ได้กระตุกหนึ่งที

ในความทรงจำของเขา หลายปีมานี้พ่อก็เป็นคนสุขุมเยือกเย็นเขาไท่ถล่มอยู่ตรงหน้าก็ไม่เปลี่ยนสีหน้า วันนี้ทำไมถึงได้ตื่นตระหนกกลายเป็นแบบนี้ได้?

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังพบว่า พี่ๆน้องๆข้างกายหลายคน ในเวลานี้แววตาที่มองดูตัวเอง ก็แปลกใจเป็นอย่างมาก

ในแววตาของพวกเขา มีความวิตกกังวลมีความหวาดกลัวและมีเห็นอกเห็นใจ ถึงขนาดยังมีความสงสารเวทนา

ดังนั้น เขาจึงถามอย่างประหม่าว่า: “พ่อ เกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่?”

ซูเฉิงเฟิงเงยหน้ามองไปทางเขา และถามอย่างร้อนตัวว่า: “แกไม่เห็นข่าวอัปเดตเหรอ?”

ซูโสว่เต้าก้มหน้ามองชุดนอนของตัวเอง และพูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า: “อัปเดตอะไรเหรอ? เมื่อกี้นี้ผมกำลังอาบน้ำ อาบเสร็จพ่อบ้านก็บอกว่าพ่อตามหาผมมีธุระ ผมก็เร่งรีบมา ขนาดโทรศัพท์ยังไม่ได้เอา...”

ซูเฉิงเฟิงถอนหายใจด้วยสีหน้าท่าทางสับสนและพูดว่า: “โสว่เต้า เรื่องอย่างบาง แกต้องเข้าใจฉันมากขึ้นบ้าง ตำแหน่งที่ฉันนั่งอยู่นี้ ทำเพื่อส่วนร่วม ไม่สามารถสนใจความรักที่ลึกซึ้งระหว่างชายหญิงมากเกินไป !”

ซูโสว่เต้าค่อนข้างตกตะลึง

เขาไม่เข้าใจ ทำไมจู่ๆคุณท่านต้องพูดจาแบบนี้ด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น น้ำเสียงของคุณท่านนี้ เหมือนกับยอมรับผิดขอให้ยกโทษ

ต้องรู้ว่า คุณท่านปฏิบัติลูกหลานอย่างเข้มงวดกวดขันมากมาแต่ไหนแต่ไร!

ก่อนหน้านี้อยู่ที่ประชุมในตระกูล ซูจือหยวนลูกชายของซูโสว่ซิ่น เพราะว่าพูดจาไร้สาระต่อหน้าคุณท่านทำให้คุณท่านไม่พอใจ ถูกพ่อแท้ๆของเขาตบต่อเนื่องหลายสิบครั้ง ตบจนแทบจะเป็นลม คุณท่านถึงได้พอใจ

จากเรื่องราวนี้พบว่า เป็นไปไม่ได้เด็ดขาดที่คุณท่านจะยอมรับผิดกับลูกหลาน

แต่วันนี้ ทำไมเขาถึงต้องพูดแบบนี้ด้วยล่ะ?!