บทที่ 2126

คุณท่านใหญ่ซูพูดอย่างเยือกเย็นว่า: “อย่าลืมนะ เธอก็เป็นแค่ลูกสาวนอกสมรสที่เปิดเผยไม่ได้!”

ซูโสว่เต้าตะโกนอย่างโกรธเคืองว่า: “ลูกนอกสมรสแล้วยังไง? ลูกนอกสมรสก็เป็นลูกสาวของผมซูโสว่เต้า!”

คุณท่านใหญ่ซูก็โกรธเหมือนกัน และถามเขาว่า: “ทำไม? แกกำลังสงสัยการตัดสินใจของฉันงั้นเหรอ?! แกจะคิดบัญชีย้อนหลังกับฉันงั้นเหรอ?!”

ซูโสว่เต้ากัดฟันพูดว่า: “ก็เพราะว่าคุณทำเรื่องแบบนี้ออกมา ลูกสาวแท้ๆของผมหายตัวไป ภรรยาของผมก็จะหย่ากับผมแล้ว!”

คุณท่านใหญ่ซูพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น: “แกอย่าคิดว่าฉันเป็นคนทำร้ายรั่วหลี คนที่ทำร้ายเธออย่างแท้จริงก็คือแก!”

“ถ้าหากตอนนั้นแกไม่ให้เธอไปฆ่าล้างทั้งตระกูลมัตสีโมโตะ รัฐบาลญี่ปุ่นจะเกลียดเธอเข้ากระดูกดำได้ยังไง?”

“ลูกสาวแท้ๆของแก ก็เป็นเพราะทำตามคำสั่งของแก ดังนั้นถึงได้กลายเป็นอาชญากรอันดับหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น!”

“ด้วยอาชญากรรมทั้งหมดที่แกให้เธอก่อไว้ ตามกฎหมายของประเทศญี่ปุ่น เธอรอดพ้นจากความตายได้ยากแน่ๆ!”

“ดังนั้นแกต้องจำไว้ ทั้งหมดนี้แกเป็นคนทำร้าย! แกเป็นคนทำร้าย! ไม่ใช่ฉัน!”

เมื่อซูโสว่เต้าฟังถึงตรงนี้ ท่าทางของคนทั้งคนก็เหมือนราวกับถูกฟ้าผ่า ในทันทีทันใด ก็กลายเป็นละอายอย่างไม่มีอะไรมาเทียบได้

คุณท่านใหญ่ซูพูดถูก

ถ้าหากตอนนั้นไม่ใช่เขาต้องการให้ฆ่าล้างทั้งตระกูลมัตสีโมโตะ ซูรั่วหลีไม่มีทางมีจุดจบแบบนี้ด้วยซ้ำ!

ดังนั้น เมื่อเขาฟังมาถึงตรงนี้ ความโกรธในก้นบึ้งหัวใจของเขาเพราะว่าละอายใจและโทษตัวเอง ก็ลดลงมากอย่างมองไม่เห็นในทันที