บทที่ 2173

เมื่อหลิวจงฮุยและเฉินเสี่ยวเฟยได้ยินว่าเย่เฉินชอบสลักตัวอักษรไว้บนหน้าผากคนอื่น พวกเขาก็นึกถึงหลิวกว่างกับหลิวหมิงสองพ่อลูกที่ไม่มีใครในเมืองจินหลิงที่ไม่รู้จักพวกเขา!

พ่อลูกคู่นี้ เป็นที่รู้จักกันทั่วทั้งเมืองและแม้แต่คนทั้งประเทศ

ตอนแรกหลิวหมิงถูกสลักคำว่ายาจกอยู่บนหน้าผาก เพราะเนื่องจากเขาได้ไปล่วงเกินคนใหญ่คนโตที่ลึกลับ

จากนั้นพ่อของหลิวหมิง ที่ชื่อหลิวกว่างต้องการล้างแค้นให้หลิวหมิง แต่เขาก็ได้ล่วงเกินคนใหญ่คนโตลึกลับคนนั้นอีกเช่นกัน ดังนั้นหน้าผากของเขาจึงถูกสลักอักษรสี่ตัวว่า พ่อของยาจก

นี่ยังไม่จบ

สิ่งที่ทำให้สองพ่อลูกโด่งดังไปทั่วประเทศจริง ๆ ก็คือการที่สองพ่อลูกพูดล้อเลียนเรื่องของตระกูลอู๋ในรายการเล่นตลก

คำพูดที่สองพ่อลูกพูดล้อเลียนในรายการเล่นตลก เป็นการล่วงเกินตระกูลอู๋ และมีข่าวลือแพร่สะพัดว่า ในความเป็นจริงพวกเขาไม่กล้าล่วงเกินตระกูลอู๋ เหตุผลที่พวกเขาบันทึกการพูดคุยล้อเลียนในรายการเล่นตลกนั้นเป็นเพราะว่าพวกเขาถูกบังคับ

ก่อนหน้านั้นทุกคนไม่รู้ว่า พวกเขาถูกคนใหญ่คนโตคนไหนข่มขู่ ถึงได้กล้าพูดล้อเลียนล่วงเกินตระกูลอู๋ ตอนนี้หลิวจงฮุยรู้แล้วว่า ที่แท้คนที่หลิวกว่างกับหลิวหมิงสองพ่อลูกล่วงเกินนั้นคืออาจารย์เย่คนนี้

ตอนนี้ เกรงว่าชะตากรรมของตนเองจะเหมือนกับชะตากรรมของหลิวกว่างและหลิวหมิง

เมื่อเขาคิดถึงเรื่องนี้ หลิวจงฮุยรู้สึกเจ็บที่หน้าผากอย่างอธิบายไม่ถูก

ราวกับว่ามีใครบางคนใช้มีดสลักคำไว้บนหน้าผากของตนเอง

ในขณะที่เขาทำอะไรไม่ถูก เย่เฉินที่อยู่ด้านข้างกล่าวกับหม่าจงเหลียงว่า “เรื่องสลักตัวอักษรนั้นช่างเถอะ ความผิดของสองคนนี้ ไม่ใช่การดูถูกคนอื่น แต่เป็นการกลั่นคนอาชีพเดียวกันและครอบครองตลาด บังคับให้คนดีเป็นโสเภณี สำหรับคนเช่นนี้ต้องเปลี่ยนวิธีจัดการ”