บทที่ 2174

“แค่ขยับปากก็บอกว่าห้าล้าน ถ้าหากทำตามที่เขาพูด อย่างน้อยตนเองต้องไปเป็นสาวนั่งดริ้งใน KTV นานเป็นสิบปีโดยเปล่า ๆ!”

“นี่มันเป็นเหมือนการฆ่าฉันเลยนะ!”

เมื่อเย่เฉินเห็นว่าเฉินเสี่ยวเฟยไม่พูดอะไร ก็กล่าวอย่างเย็นชาว่า “ในเมื่อคุณไม่ตกลง ผมจะปรับเพิ่มจำนวนเงินให้คุณโดยตรง ตอนแรกจะปรับเพิ่มเป็นสิบล้าน แล้วก็ให้หม่าจงเหลียงและหงห้าคอยจับตาดูคุณไว้ ถ้าหาเงินได้ไม่ครบสิบล้าน ถึงแม้ว่าจะเป็นราชาแห่งสวรรค์ ก็ไม่สามารถช่วยคุณออกมาได้! ผมจะให้เวลาคุณคิดสามวินาที!”

หลังจากกล่าวจบ เย่เฉินเริ่มนับถอยหลังทันที

“สาม สอง....”

ขณะที่เย่เฉินกำลังจะนับถึง “หนึ่ง” เฉินเสี่ยวเฟยก็ไม่กล้าต่อรองอีกต่อไป เธอร้องไห้และกล่าวว่า “คุณเย่ ฉันตกลง ฉันตกลง....”

หลังจากกล่าวจบ เมื่อนึกถึงชะตากรรมของตนเอง ที่ต้องเป็นเหมือนหญิงสาวที่ตนเองบังคับให้ไปทำงานใน KTV ทำให้เธอร้องไห้ด้วยความสิ้นหวัง

ขณะนี้ เย่เฉินมองไปที่หลิวจงฮุยและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ประธานหลิว เรื่องของผู้จัดการเฉินได้จัดการเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาวางแผนทางออกให้คุณแล้ว”

หลิวจงฮุยคิดอย่างสิ้นหวังว่า “เฉินเสี่ยวเฟยช่างน่าสังเวชเหลือเกิน จุดจบของตนเองก็คงไม่ดีแน่นอน ถ้ายังไม่คิดวิธีแก้ไขปัญหา ชีวิตนี้ของตนเองคงจะพังไปทั้งหมดแล้วแน่นอน?”

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก้มกราบอย่างต่อเนื่อง และขอร้องอ้อนวอนว่า “อาจารย์เย่ ต่อไปผมยินดีที่จะติดตามเป็นทาสรับใช้ของคุณ ขอเพียงแค่คุณยกโทษให้ผมครั้งนี้ด้วยเถอะ....”

เย่เฉินโบกมือ “อย่ามาพูดเรื่องที่มันไร้ประโยชน์กับผม พวกคุณสองคนสมคบกัน ตอนที่หลอกลวงผู้หญิง ทำไมพวกคุณไม่คิดที่จะปล่อยพวกเธอไปสักครั้งล่ะ?”

เมื่อกล่าวถึงจุดนี้ เย่เฉินเย้ยหยันว่า “ในเมื่อต่อไปเฉินเสี่ยวเฟยจะไปทำงานเป็นสาวนั่งดริ้งที่ KTV แล้ว ถ้าอย่างนั้นคุณก็ตามเธอไปทำงานเป็นบ๋อยที่ KTV เหมือนกัน ถ้าคุณหาเงินได้ครบห้าล้านเมื่อไร คุณก็เป็นอิสระเมื่อนั้น เมื่อเป็นเช่นนั้น พวกคุณสองถือได้ว่าเป็นคู่กัน และไม่มีใครทอดทิ้งใคร”