บทที่ 2226

เย่เฉินพยักหน้า กล่าว “แสดงว่าตอนกลางคืนพ่อก็ต้องดื่มเหล้าสินะ?”

“ถูก” เซียงฉางควนกล่าว “อย่างน้อยๆก็ต้องดื่มสักหน่อย ทำไมเหรอ?”

เย่เฉินกล่าว “อ๋อคืองี้ครับ ช่วงบ่ายผมมีธุระนิดหน่อย ถ้าพ่อสะดวกล่ะก็ ช่วงบ่ายให้ผมใช้รถหน่อยนะครับ”

เซียงฉางควนยื่นกุญแจรถโดยไม่ลังเลให้เย่เฉิน แล้วกล่าว “จะไม่สะดวกยังไงกัน แกเอาไปขับเถอะ ฉันต้องดื่มเหล้าตอนกลางคืนพอดี ถ้าขับรถยังต้องหาคนขับแทน เรียกรถสะดวกกว่าเยอะ”

เย่เฉินพยักหน้า แล้วรับกุญแจรถมา

เซียวชูหรันอีกฝั่งกล่าวว่า “พ่อคะ อีกเดี๋ยวหนูไปบริษัท จะแวะไปส่งพ่อที่สมาคมการเขียนพู่กันจีนและภาพวาดนะคะ”

เซียวชูหรันยิ้มแล้วกล่าว “ได้ แบบนี้ก็ประหยัดค่ารถไปหนึ่งเที่ยว”

รอหลังจากที่เซียวฉางควนและเซียวชูหรันสองพ่อลูกออกไปแล้ว เย่เฉินได้เอายา ออกมาจากในห้อง บรรจุไว้ในกระเป๋าสะพายที่จุดไม่สะดุดตา แล้วออกจากบ้านไป

เขาขับรถของเซียวฉางควน ไปที่คฤหาสน์หลังนั้นที่ชานเมืองของฉินกางโดยตรง

ในขณะเดียวกันนี้เอง ณ โรงพยาบาลชุมชนจินหลิง หวังตงเสวี่ยนเพิ่งส่งข้าวให้แม่เสร็จ ก็ได้ไปที่ห้องทำงานของหัวหน้าแผนกโรคไต ถามไถ่อาการของพ่อในตอนนี้

หัวหน้าฝ่ายเฉินแผนกโรคไตที่อายุมากกว่าหกสิบปีขยับแว่นตา แล้วกล่าวอย่างจริงจังว่า “ประธานหวัง พูดตรงๆนะครับ อาการในตอนนี้ของพ่อคุณสาหัสมาก ไตนั้นในร่างกายของเขา ตอนนี้ไม่มีประโยชน์อะไรแล้วครับ...”

“ตอนนี้พวกเราต้องล้างไตทางช่องท้องให้เขาทุกวัน ยังต้องฟอกไตทางหลอดเลือดวันเว้นวัน และอาการของเขาก็ยิ่งอยู่ยิ่งหนักขึ้นเรื่อยๆ”

“เมื่อเช้านี้ผมไปตรวจ พบว่าวันนี้สภาพของเขา เมื่อเทียบกับเมื่อวาน ทรุดลงไปไม่น้อย...”