บทที่ 2271

ตอนยาที่ป้อนให้พ่อของหวังตงเสวี่ยนเพิ่งจะลงไปครึ่งหนึ่ง สองคนแม่ลูกก็ต้องพบกับความประหลาดใจอย่างยิ่งยวด สีหน้าที่เดิมทีซีดขาวราวกับกระดาษของหวังเฉิงหย่วนใบนั้น พริบตาก็มีสีแดงเลือดฝาดโผล่ขึ้นมาจางๆ

นี่ก็คือสีของเลือดลมที่แพทย์แผนจีนว่าไว้

เลือดลมของคนที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต สีหน้าจะดูเปล่งปลั่งมีเลือดฝาด หากเลือดลมไม่เพียงพอ ก็จะเปลี่ยนเป็นซีดขาวหรืออมเหลือง

เพราะอะไรผู้ที่ป่วยเป็นโรคแทบทุกคนถึงมีสีหน้าขาวซีด แม้แต่ริมฝีปากก็แทบจะไม่มีสีเลือด นั่นก็เพราะเลือดลมในร่างกายเหือดหายไปนานแล้ว

พ่อของหวังตงเสวี่ยนก็เป็นเช่นนี้

โรคไตวายร้ายแรงอย่างยิ่ง ทำให้ชีวิตเขาแขวนอยู่บนเส้นด้ายมานานแล้ว

ตัวคนจึงราวกับพืชที่แห้งเหี่ยวใกล้ตาย โรยราจนถึงที่สุดแล้ว

แต่หลังจากที่ยานี้เข้าปาก ร่างกายเขาก็เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน

ภาพเหตุการณ์นี้ ในสายตาสองคนแม่ลูกนั้น จึงราวกับหนังสารคดีที่ฉายทางโทรทัศน์

หนังสารคดีบางเรื่องเพื่อให้เห็นธรรมชาติจากสิ่งมีชีวิตในฤดูหนาวที่เปล่าเปลี่ยวจนถึงฤดูใบไม้ผลิกลับมาเยือนผืนดิน จึงจงใจใช้กล้องวิดีโอตั้งถ่ายแบบเร่งความเร็ว โดยอัดวิดีโอขั้นตอนทั้งหมดตั้งแต่ป่าไม้ผืนหนึ่งเข้าสู่ฤดูหนาวจนถึงฤดูใบไม้ผลิที่อากาศอบอุ่นดอกไม้ผลิบาน จากนั่นค่อยเร่งความเร็วเมื่อออกฉาย

เช่นนี้ ภายในเวลาไม่กี่วินาทีผู้ชมก็สามารถเห็นกระบวนการทั้งหมดในการเปลี่ยนสภาพของสิ่งมีชิวิตตามธรรมชาติได้!

นาทีนั้น ทุกคนต่างถูกความวิจิตรงดงามของธรรมชาติสั่นสะเทือนจิตใจ

สองคนแม่ลูกในเวลานี้ก็มองเห็นสิ่งมหัศจรรย์เช่นนี้เหมือนกัน!

หวังเฉิงหย่วนพ่อของหวังตงเสวี่ยน ภายในระยะเวลาเพียงสั้นๆ ก็มีความเปลี่ยนแปลงจากหน้ามือเป็นหลังมือแล้ว

หลังจากที่ผิวของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงเปล่งปลั่ง ลมหายใจของเขาก็เปลี่ยนเป็นมีพลังมากขึ้นตามไปด้วย โดยผ่านเครื่องวัดชีพจรที่อยู่ด้านข้างสามารถมองออกได้ว่า ความดันเลือดที่เดิมทีต่ำมากของเขา ภายในเวลาสั้นๆ ก็เริ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!

ชั่วครู่ให้หลัง หวังเฉิงหย่วนก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น