บทที่ 2366

ในขณะที่เธอกำลังฝึกออกกำลังกายจนเหงื่อออก กริ่งประตูก็ดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ซูรั่วหลีรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยในทันที

เธอพักอยู่ที่นี่มาได้สักพักแล้ว และรู้ดีกับกฎการบริการของพนักงานบริการของที่นี่

อาหารสามมื้อต่อวันของที่นี่ถูกกำหนดเวลาไว้แล้ว และพนักงานบริการจะเตรียมอาหาร เครื่องดื่ม และสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวัน แล้วก็จัดส่งมาให้

ในเวลาอื่นๆ พนักงานบริการจะไม่มารบกวนอย่างริเริ่มแน่นอน

และตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาทานอาหาร ดังนั้น มีแนวโน้มมากที่เย่เฉินมาแล้ว!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซูรั่วหลีก็รีบวิ่งไปที่ประตูอย่างมีความสุข

ผ่านหน้าจอแสดง เธอมองเห็นเย่เฉินยืนอยู่ที่ประตูห้องของเธอในขณะนี้ และหัวใจของเธอก็กระโดดโลดเต้นด้วยความปีติยินดี

เธอถึงตระหนักได้ว่า ตัวเองไม่ได้จัดระเบียบเสื้อผ้าของตัวเองเลย เธอยังคงสวมชุดชั้นในสำหรับออกกำลังกายขั้นพื้นฐานที่สุด และเธอก็เกิดการลังเลขึ้นมา ไม่รู้ว่าจะเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน หรือเปิดประตูให้เย่เฉินก่อนดี

แต่หลังจากคิดอีกครั้ง ก็ยังกังวลว่ามันจะไม่เหมาะสมที่จะปล่อยให้เย่เฉินรอนานเกินไป ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจเรื่องนั้นมากนัก จึงเปิดประตูโดยตรง

ทันทีที่ประตูเปิดออก เย่เฉินเห็นซูรั่วหลีซึ่งสวมแค่ชุดชั้นในกีฬา และก็พอรู้สึกอักอ่วนอยู่บ้าง

ซูรั่วหลีก็หน้าแดงด้วยความเขินอายเล็กน้อยและพูดว่า “ขอโทษทีคุณชายเย่ เมื่อกี้ฉันรีบไปหน่อย และยังไม่ทันได้แต่งตัวให้เหมาะสม หรือว่าคุณเข้ามานั่งก่อน ฉันจะรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเดี๋ยวนี้เลย”

เย่เฉินเดินเข้าไปในห้อง ยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดว่า “ที่ผมมาที่นี่เพราะมีเรื่องจะบอกกับคุณ และดูว่าคุณสนใจที่จะทำกับผมไหม”

เมื่อซูรั่วหลีได้ยินคำพูดนี้ ก็ยิ่งรู้สึกเขินอายมากขึ้นอีกครั้ง ถามอย่างติดๆ ขาดๆ ว่า “คุณ......คุณชายเย่ ไม่รู้ว่าเรื่องที่คุณกำลังจะพูด.....มันคือเรื่องอะไรเหรอ.....”