บทที่ 2396

เย่เฉินไม่สนใจเขา แล้วมองไปทางSteve พลางเอ่ยปากพูดขึ้นมาว่า“Steve คุณรู้ไหม ทำไมผมถึงจับลูกชายคุณมาที่นี่？”

Steveดวงตาแดงก่ำ แล้วส่ายหัวไปมา

เย่เฉินมองไปที่Walter แล้วพูดอย่างเย็นชา“มาสิ Walter แนะนำประวัติศาสตร์อันรุ่นโรจน์ของนาย ให้พ่อของนายฟังสิ”

“ผม……”Walterไม่รู้จะทำอย่างไรดี

เย่เฉินพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา“พูดสิ！”

Walterเห็นเย่เฉินโกรธ จึงตกใจจนตัวสั่น แล้วรีบพูดขึ้นมาว่า “ผมพูด ผมจะพูดเดี๋ยวนี้แหละครับ……”

ทันใดนั้น เขาก็มองไปที่Steve แล้วพูดอย่างอึกอัก “พ่อครับ เป็นความผิดของผมเอง ผมหาเรื่องใส่ตัวเอง……”

เขาพูดเรื่องที่ เขาโลภในความงามของหวังตงเสวี่ยน ในขณะเดียวกันเขาก็แอบลอบทำร้ายอุตสาหกรรมของตี้เหากรุ๊ปในจินหลิง เพื่อเป้าหมายยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว และขั้นตอนวางยาพิษให้กับพ่อของหวังตงเสวี่ยน

Steveได้ยินทั้งหมด เขาแทบจะเข่าทรุดไปเลย

ตอนนี้เขาพึ่งรู้ ที่แท้ลูกชายของตนที่ภายนอกดูเรียบร้อยมีไหวพริบดี และมีศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัดคนนี้กลับเป็นเศษสวะคนชั่วเลวทรามเข้ากระดูก

เป็นเพราะการกระทำที่เลวยิ่งกว่าเดรัจฉานของลูกชายคนนี้ ทำให้เขาต้องเสียอนาคต แล้วยังทำลายตัวเองไปโดยปริยาย

ภายในใจของเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง เขาตบไปที่ใบหน้าของWalterอย่างจัง แล้วพูดด้วยความโกรธ “ไอ้สารเลว！แกไม่เพียงแค่ทำลายตัวเอง แต่ยังทำลายฉันไปด้วย！”

Walterพูดไปร้องไห้ไป “พ่อครับ……ขอโทษครับ……ผะ……ผมก็ไม่อยากให้เรื่องมันเป็นอย่างทุกวันนี้เหมือนกัน……”

พูดจบ เขาก็มองไปที่เย่เฉิน แล้วพูดอย่างสะอึกสะอื้น“คุณเย่ครับ กรรมเกิดจากเหตุ มีเหตุจึงมีผลตามมา เรื่องที่ผมทำผมจะน้อมรับไว้เอง แต่ขอให้คุณปล่อยพ่อออกไปจากที่นี่ด้วย ให้เขากลับอเมริกาไปเถอะครับ”