บทที่ 2397

ซูโสว่เต๋อคิดไม่ถึงว่า เย่เฉินจะสนใจเรื่องส่วนตัวของตัวเอง

เขาเกิดอยู่ในครอบครัวใหญ่ จึงให้ความสำคัญกับการเก็บความลับส่วนตัวของตัวเองมาก ดังนั้นเมื่อได้ยินเย่เฉินถามถึงเรื่องนี้ จึงรู้สึกตื่นตกใจ อ้ำๆอึ้งๆไม่กล้าตอบกลับอะไร

เย่เฉินอดขมวดคิ้วขึ้นมาไม่ได้ จึงถามเขาไปว่า“ทำไม？ไม่อยากบอกงั้นหรอ？”

ซูโสว่เต๋อเห็นเย่เฉินไม่ค่อยพอใจ จึงรีบส่ายหัวแล้วพูดว่า“ไม่ครับๆๆ ผมบอกได้ครับ ผมจะบอก……”

จากนั้น เขาก็พูดออกไปทั้งหมด“ผู้หญิงคนนั้น……ก็คือเจิ้งเสี่ยวฉี……”

“เจิ้งเสี่ยวฉี？”เย่เฉินถามอย่างแปลกใจ“เจิ้งเสี่ยวฉีที่ถูกขนานนามว่าเป็นหญิงไร้มลทินแห่งวงการภาพยนตร์คนนั้นน่ะหรอ？”

“ใช่ครับ……”ซูโสว่เต๋อพยักหน้าอย่างกดดัน“หล่อนนั่นแหละครับ……”

เย่เฉินอดพูดขึ้นมาอย่างสะท้อนใจไม่ได้“โอ้โห ผมคิดไม่ถึงจริงๆนะเนี่ย หญิงไร้มลทินอย่างเจิ้งเสี่ยวฉีที่ว่ากันว่าใสเหมือนน้ำแข็งและสะอาดเหมือนหยกคนนั้น จะเป็นกิ๊กที่คุณเลี้ยงไว้……ภรรยาผมชอบในตัวเธอมาก เอาแต่พูดมาตลอดว่าเธอคือหนึ่งในมาตรฐานของวงการบันเทิง บอกว่าเธอบริสุทธิ์ผุดผ่อง ไม่มีข่าวเสียหาย กระทั่งไม่เคยรับบทที่ต้องจูบกับดาราชายคนอื่นๆ ดูท่าคนในวงการบันเทิง ส่วนใหญ่มักจะมีด้านที่ไม่ต้องการคนอื่นรู้สินะ”

ซูโสว่เต๋อพยักหน้าอย่างอึดอัดใจ แล้วพูดอย่างอ้ำอึ้งๆว่า“ทะ……ที่หล่อนไม่รับบทจูบ ก็เป็นเพราะผมไม่ให้เธอรับ……เมื่อก่อนผมเคยพูดกับหล่อนว่า ห้ามใกล้กับผู้ชายคนอื่น ถึงจะเป็นการแสดงก็ไม่ได้……”

เย่เฉินทำปากจึๆแล้วพูดว่า“จึๆ……ถ้าคนทั้งประเทศรู้ ว่านางฟ้าของพวกเขา ต้องถูกไอ้หมูแก่ที่ทั้งอัปลักษณ์และแก่ทับอยู่ข้างล่าง ไม่รู้ว่าจะเสียใจขนาดไหน”

สีหน้าของซูโสว่เต๋อหดหู่มาก สีหน้าของเขาเดี๋ยวแดงเดี๋ยวดำ ดูออกว่าถูกคำพูดของเย่เฉินทำลายความภาคภูมิใจ

แต่ว่า แม้ว่าจะถูกทำลายความภาคภูมิใจ เขาก็ไม่กล้าพูดอะไรต่อหน้าเย่เฉิน ดังนั้นจึงทำได้เพียงแค่พยักหน้าอย่างอึดอัดใจ

“ใช่ครับๆๆ คุณเย่พูดถูกครับ……”

เย่เฉินหลุดขำ แล้วถามเขาว่า“เจิ้งเสี่ยวฉีอยู่ในจินหลิงตลอด หรือหล่อนจะมาจากที่อื่นเพื่อนัดพบกับคุณนะ？”

ซูโสว่เต๋อรีบพูดขึ้นมาว่า“เธอมาจากที่อื่น……ความจริงแล้วช่วงนี้หล่อนกำลังถ่ายหนัง พ่อของผมเรียกให้ผมมาที่จินหลิงอย่างกะทันหัน ผมจึงให้เธอตามมาอยู่เป็นเพื่อนผม……”

เย่เฉินหัวเราะแล้วพูดว่า“ดูคุณอายุก็มากแล้วนะ คิดไม่ถึงว่าจะมีเรี่ยวมีแรงขนาดนี้”