บทที่ 2563

เมื่อได้ยินคำสั่งของเย่เฉิน มีคนรีบควักกุญแจออกมา เตรียมจะเปิดประตูข้างใน

เย่เฉินพูดสั่งว่า “อีกเดี๋ยวพวกนายเฝ้าอยู่ข้างนอก ถ้ามีคนมาพยายามแยกออกมาให้ได้”

พูดพลาง เย่เฉินดูเวลา แล้วพูดว่า “ฉันเดาว่าอีกเดี๋ยวจอมพลของพวกนายจะมา ถ้าเขาจะเข้ามา ให้เขาเข้ามา พวกนายทำตัวเป็นธรรมชาติหน่อย อย่าให้เขาจับพิรุธได้”

“ได้ครับ!” ทั้งห้าคนพูดพร้อมกัน

จากนั้น ประตูถูกเปิดออก

เมื่อเปิดประตูออก กลิ่นดินลอยออกมา เมื่อเดินเข้าไป พบว่าไม่มีอะไรอยู่ในห้อง มีเพียงโคมไฟแขวนอยู่ข้างบนเพียงดวงเดียว อีกทั้งกำลังวัตต์ของหลอดไฟต่ำมาก จนทำให้แสงไฟสลัว

ด้านบนห้องมีร่องรอยของการเสริมความแข็งแรงจากฝีมือมนุษย์ แต่รอบๆ ยังคงเป็นกำแพงดิน ในห้องแบบนี้ ไม่มีโอกาสให้ฆ่าตัวตาย ถึงชนกำแพงก็ไม่มีทางตาย

ตรงมุมกำแพง มีคนแปดคนสวมที่คลุมศีรษะ ถูกมัดมือไพล่หลัง และนั่งบนพื้นเป็นแถวชิดกำแพง

เย่เฉินไม่เห็นใบหน้าของพวกเขา แต่ดูจากเสื้อผ้าและรูปร่างของพวกเขา ดูออกว่าเป็นหญิง 3 คน และชาย 5 คน

เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู ทั้ง 8 คนต่างตกใจ บางคนถึงกับหดตัว และสั่นไปทั้งตัว

เย่เฉินเข้ามาในห้อง และปิดประตูลง จากนั้นเขาเดินเข้าไปหาทั้ง 8 คน เขาก้มตัวลง ดึงที่คลุมศีรษะสีดำของพวกเขาออก

เย่เฉินดึงที่คลุมศีรษะทีละคนจากซ้ายไปขวา เขาดึงที่คลุมศีรษะได้ 7 คน พบว่าผู้ชาย 5 คน และผู้หญิง 2 คน มีสีผิวแตกต่างกัน หนึ่งในผู้ชายเป็นคนผิวเหลือง แต่ผู้หญิงสองคนเป็นคนผิวขาว ผมทอง ตาสีน้ำข้าว