บทที่ 257มีเพียงคนเดียวที่สามารถรักษาคุณได้（1）

โรงพยาบาลชุมชน

เพราะเป็นช่วงเวลากลางคืนแล้ว หลังจากที่เซียวฉางเฉียนพาเซียวอี้เชียนไปโรงพยาบาลแล้ว ทำได้แค่แขวนป้ายผู้ป่วยฉุกเฉินเท่านั้น

รอคิวไปสิบกว่านาที หลังจากได้พบหมอแล้ว หมอก็ถามว่า: “ไม่สบายตรงไหน?”

เซียวอี้เชียนก็ให้เซียวฉางเฉียนออกไป ตัวเองพูดกับหมอว่า: “หมอ ดูเหมือนผมจะไร้สมรรถภาพกะทันหัน คุณช่วยตรวจให้ผมหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

“ไร้สมรรถภาพ?!” หมออึ้งไป พูดว่า: “ไร้สมรรถภาพเป็นโรคชนิดหนึ่ง เป็นโรคทางด้านบุรุษเวช และไม่ได้อยู่ในประเภทของแผนกฉุกเฉินด้วย คุณน่าจะมาพรุ่งนี้เช้า ไปที่แผนกบุรุษเวชหาแพทย์เฉพาะทางบุรุษเวชตรวจให้คุณ แผนกฉุกเฉินเรามีหน้าที่หลักคือรับผิดชอบอาการปวดหัวเป็นไข้ การบาดเจ็บจากอุบัติเหตุหรือการเจ็บป่วยกะทันหัน”

เซียวอี้เชียนพูดด้วยความโมโห: “กูหมดสมรรถภาพก็คืออาการกะทันหันนี่แหละ! มาตรวจดูที่คุณไม่ได้อย่างนั้นเหรอ?!”

หมอพูดขึ้นมาอย่างอึดอัดใจ: “ผมเป็นหมอมาหลายปี ไม่เคยได้ยินว่าเรื่องหมดสมรรถภาพกะทันหันมาก่อนเลย......ของแบบนี้ล้วนแต่มีกระบวนการทั้งนั้น ตอนแรกก็ใช้งานได้ดี หลังจากนั้นก็ใช้งานได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ จากนั้นก็จะใช้งานได้ไม่ดีขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นถึงจะค่อยๆไม่สามารถใช้งานได้......”

เซียวอี้เชียนคิดไม่ถึงว่าเขายังจะอธิบายกับตัวเองโดยละเอียดขนาดนี้ โกรธเป็นฟืนเป็นไฟทันที ด่าว่า: “คุณแม่งเป็นบ้าเหรอ? ผมให้คุณนัดหมายตรวจให้ผม คุณมาพูดอะไรไร้สาระกับผม?”

หมอก็โมโหแล้ว พูดโดยไม่ต้องคิดว่า: “คุณเป็นอะไรของคุณ? ผมบอกคุณแล้ว โรคของคุณไม่ได้อยู่ในความดูแลของแผนกฉุกเฉินเรา ถ้าคุณยังโวยวายที่นี่อีก ผมจะให้รปภ.มาเชิญตัวคุณออกไป!”

“คุณ......” เซียวอี้เชียนกัดฟันกรอด ครู่ต่อมาถึงได้ชี้ไปที่คอมพิวเตอร์ที่อยู่ตรงหน้าเขา พูดเสียงเย็นชาว่า: “คุณ ไป๋ตู้ค้นหาเชียนเฉิงกรุ๊ปหน่อย!”

หมอขมวดคิ้วขึ้นมา: “อะไรนะ?”

เซียวอี้เชียนตะโกนอย่างเย็นชา: “ผมให้คุณไป๋ตู้ค้นหาเชียนเฉิงกรุ๊ปหน่อย!”

หมอถูกท่าทีของเขาทำให้ตกใจกลัวแล้ว เปิดเบราว์เซอร์โดยสัญชาตญาณ แล้วค้นหาเชียนเฉิงกรุ๊ป

เปิดสารานุกรมของเชียนเฉิงกรุ๊ปออก เห็นรูปโปรไฟล์ของประธานกรรมการเซียวอี้เชียนจริงๆ

นี่ นี่คือลุงที่ไร้สมรรถภาพตรงหน้าคนนี้ไม่ใช่เหรอ?

ความคิดเห็น