บทที่ 258มีเพียงคนเดียวที่สามารถรักษาคุณได้（2）

เวลานี้เห็นหมอทำหน้าจริงจัง เซียวอี้เชียนรีบร้อนถามขึ้นมา: “หมอ อาการของผมเป็นอย่างไรบ้าง?”

หมอเจ้าของไข้คนนั้นส่ายหน้าอย่างจนปัญญา พูดว่า: “ประธานเซียว ปัญหานี้ของคุณ อาจจะรักษาไม่หายแล้ว เพราะผ่านการทดสอบจากอุปกรณ์ทดสอบของเรา เส้นประสาทตรงนั้นของคุณกลายเป็นเนื้อตายสนิทไปแล้ว ไม่มีทางรักษาแล้ว”

“ระดับมาตรฐานทางการแพทย์โรงพยาบาลพวกคุณดีไม่พอหรือเปล่า?”

เซียวฉางเชียนที่อยู่ด้านข้างรับคำแล้วถามต่อ

หมอเจ้าของไข้มองเขาอย่างดูหมิ่นแวบหนึ่ง พูดว่า: “ด้วยการรักษาทางการแพทย์ในปัจจุบัน สามารถฟื้นฟูเส้นประสาทที่เสียหายได้อย่างช้าๆ แต่ไม่สามารถทำให้เส้นประสาทที่เป็นเนื้อตายแล้วกลับมามีชีวิตได้ นี่ก็เหมือนกับประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เหมือนกัน บางคนสามารถค่อยๆลุกยืนขึ้นมาได้ บางคนชั่วชีวิตก็ยืนขึ้นมาไม่ได้”

พูดไป เขาก็มองไปทางเซียวอี้เชียน พูดอย่างจริงจัง: “อาการแบบนี้ ไม่ว่าไปที่ไหนก็เหมือนกัน แม้แต่ในต่างประเทศ ก็รักษาไม่ได้”

“ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ไปได้!!!”

สีหน้าเซียวอี้เชียนซีดขาว อกสั่นขวัญหาย คำรามขึ้นมาโดยไม่ต้องคิด: “ผมมีเงินเยอะแยะ! หนึ่งร้อยล้านพอไหม? หนึ่งร้อยล้านสามารถรักษาน้องชายผมให้หายได้ไหม?!”

หมอเจ้าของไข้พูดขึ้นมาอย่างจริงจัง: “เส้นประสาทก็เหมือนกับชีวิตของมนุษย์ แม้ว่าใกล้จะตายก็ยังมีโอกาสช่วยให้รอดได้ แต่ตายแล้ว นั่นก็คือตายแล้วจริงๆ ใครก็ไม่สามารถช่วยให้รอดกลับมาได้”

พูดไป เขาก็พูดอีกว่า: “อย่าว่าแต่หนึ่งร้อยล้านเลย หมื่นล้านก็ช่วยคนที่ต้องตายกลับมาไม่ได้ คุณดูสตีฟจ็อบส์ของบริษัท Appleคนนั้นสิ เขามีเงินเยอะขนาดไหน? ก็ตายในวัยห้าสิบกว่าไม่ใช่เหรอ?”

ฟังถึงตรงนี้ ในใจของเซียวอี้เชียนกระตุกไปหนึ่งที คนทั้งคนเหมือนถูกฟ้าผ่า

รักษาไม่หายแล้ว?!

รักษาไม่หายจริงๆแล้ว?!

ตัวเองหาเงินมามากมายขนาดนี้ ก็เพื่อที่จะสามารถใช้ชีวิตอย่างเซียนลงมาเที่ยวเล่นในโลกมนุษย์ไม่ใช่เหรอ?

ถ้าหากว่าน้องชายของตัวเองพิการไป งั้นชีวิตของตัวเองยังจะมีความหมายอะไรอีก?

ความคิดเห็น