บทที่ 259 เขาล่วงเกินอาจารย์เย่（1）

บทที่259เขาล่วงเกินอาจารย์เย่（1）

“คุณรู้จักหมอเทพซือ?” หมอเจ้าของไข้ถามด้วยความแปลกใจ

เซียวอี้เชียนดีใจมากในทันที หัวเราะเหอะๆแล้วพูดว่า: “ยิ่งกว่ารู้จักเสียอีก! หมอเทพซือที่คุณพูดถึง คบกันมาหลายชั่วอายุคนกับตระกูลเซียวเรา! ตอนที่หมอเทพซือตกอับ ดีที่ได้ครอบครัวเราสงเคราะห์ช่วยเหลือ เขาถึงได้มีความสำเร็จอย่างทุกวันนี้ คิดไม่ถึงว่าเขาจะอยู่ในเมืองจินหลิง นี่มันยอดเยี่ยมมากเลย!”

พูดถึงตรงนี้ เซียวอี้เชียนกระโดดขึ้นจากเตียงผู้ป่วยทันที พูดกับเซียวฉางเฉียนว่า: “รีบพาผมไปเยี่ยมหมอเทพซือ ผมมีทางรอดแล้ว!”

ขอที่อยู่คลินิกการแพทย์ของซือเทียนฉีแล้ว เซียวฉางเฉียนก็รีบเร่งขับรถ พาเซียวอี้เชียนไปยังจี้ซื่อถัง

เพิ่งจะมาถึงหน้าประตูจี้ซื่อถัง เซียวอี้เชียนลงจากรถก็รีบวิ่งเข้าไปข้างในอย่างทนรอไม่ได้

ยังไม่ทันเข้าประตู ก็พบผู้ช่วยคนหนึ่ง ไล่คนหนุ่มที่ใช้ไม้ค้ำยันคนหนึ่งออกมา

คนหนุ่มคนนั้นเดินกะโผลกกะเผลก วิงวอนขอร้องว่า: “คุณผู้ช่วย คุณผู้ช่วย รบกวนคุณช่วยพูดกับหมอเทพซือคำหนึ่ง บอกว่าผมขอร้องเขาช่วยรักษาผมหน่อยเถอะ ขอแค่เขารักษาขาของผมให้หายได้ ผมให้เขาห้าล้าน!”

ผู้ช่วยในร้านยาพูดเสียงเย็นชาว่า: “ต้องขอโทษด้วยนะครับคุณเกา หมอเทพซือเราพูดแล้ว คุณล่วงเกินผู้มีพระคุณของหมอเทพซือ ดังนั้นไม่ว่าคุณจะให้เงินมากแค่ไหน เขาก็จะไม่รักษาให้คุณ!”

พูดจบ เขาก็พูดอีกว่า: “คุณเกา หลายวันมานี้คุณมาทุกวัน ได้รบกวนการเปิดทำการปกติของเราแล้ว หมอเทพซือบอกว่า พรุ่งนี้ถ้าคุณยังมาอีก เขาจะโทรศัพท์ไปแจ้งความแล้ว!”

การแสดงออกของคนหนุ่มที่ใช้ไม้ค้ำยันเจ็บปวดทรมานไม่มีที่เปรียบ วิงวอนขอร้องว่า: “คุณผู้ช่วย ขอร้องคุณได้โปรดช่วยพูดกับหมอเทพซือหน่อย ผมยินดีจะให้ค่าตอบแทนคุณหนึ่งล้าน!”

ผู้ช่วยของร้านยาผลักเขาตลอดทางจนออกจากประตูไป พูดด้วยสีหน้าเย็นชาว่า: “เชิญคุณกลับไปเถอะ อย่ามาอีกเลย!”

เซียวฉางเชียนจำคนหนุ่มคนนั้นได้ในทันที!

นี่เกาจวิ้นเว่ยของตระกูลเกาไม่ใช่เหรอ?

ได้ยินมาว่า เป็นเพราะเขาล่วงเกินเย่เฉินในงานมอเตอร์โชว์ ตอนที่เซียวฉางควนนอนโรงพยาบาล เขาถูกเย่เฉินกลั่นแกล้งไปครั้งหนึ่ง ให้ท่านหงห้าโยนเขาลงไปจากห้องผู้ป่วยชั้นสามในโรงพยาบาล ทำให้ขาหักไป

ดังนั้นเขารีบร้อนเดินไปด้านหน้า ถามด้วยความประหลาดใจ: “ไอ้หยา คุณชายเกา นี่คุณเป็นอะไรเหรอ?”

“คุณลุงเซียว” เกาจวิ้นเว่ยจำเซียวฉางเฉียนได้ ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง พูดว่า: “อย่าพูดถึงเลย ผมขาหักไปไม่ใช่เหรอ? มีอาการของโรคที่แสดงออกมาภายหลังมาตลอด หมอบอกว่าอาจจะเป็นง่อยไปตลอดชีวิต ผมก็เลยรีบมาขอร้องให้หมอเทพซือช่วยรักษาผม แต่แล้วหมอเทพซือกลับไม่ยินดีจะพบผมเลย ยังไล่ผมออกมาข้างนอก......”