บทที่ 2597

เมื่อซูโสว่เต้าได้ยินดังนั้น เขาก็รู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าฟาด ยืนนิ่งไม่ขยับอยู่ต่อหน้าเย่เฉิน

เขาไม่เคยคิดไม่เคยฝันว่า ลูกชายของเย่ฉางอิงจะยังมีชีวิตอยู่！

เขายิ่งคิดไม่ถึงว่า ลูกชายของเย่ฉางอิง จะมาปรากฏตัวอยู่ตัวอยู่ตรงหน้าของตัวเอง！

ตอนนี้หัวใจของเขา นอกจากประหม่าแล้ว เป็นความรู้สึกโกรธ！

“เย่ฉางอิง！เย่ฉางอิงอีกแล้ว！นับตั้งแต่ที่ฉันรู้จักตู้ไห่ชิง เย่ฉางอิงสามคำนี้ก็กลายเป็นฝันร้ายของฉัน จนถึงก่อนหน้านี้ที่ตู้ไห่ชิงประสบอุบัติรถคว่ำ สูญหายอย่างไร้ร่องรอย ฉันถึงได้ค่อยๆเป็นอิสระหลุดออกจากเงาของเย่ฉางอิง แต่กลับเห็นลูกชายของเย่ฉางอิงอีกคน？！ตกลงไอ้หมอนี่มันโผล่ออกมาจากไหนอีกเนี่ย？！”

เมื่อเห็นหน้าตาของเย่เฉินกับเย่ฉางอิง ลักษณะท่าทางเหมือนกันมาก ซูโสว่เต้าก็แทบจะไม่สงสัยคำพูดของเขาเลย

เขาจ้องไปทีเย่เฉิน แล้วถามอย่างเย้ยหยันว่า“ถึงนายจะเป็นลูกชายของเย่ฉางอิงแล้วไง มาปรากฏตัวอยู่ในห้องของฉัน หมายความว่าไง？”

“หมายความว่าไง？”เย่เฉินยิ้มอย่างเย้ยหยัน“ผมมาคิดบัญชีกับคุณไงล่ะ คุณบอกว่าผมหมายความว่าไงงั้นหรอ？”

“คิดบัญชี？！”ซูโสว่เต้าเห็นเย่เฉินมาอย่างไม่เป็นมิตร เมื่อนึกถึงว่าตัวเองกำลังอยู่ในโรงแรมของตระกูลเย่ ข้างกายยังไม่มีคนช่วย ในใจของเขาอดที่จะรู้สึกลนลานไม่ได้

ดังนั้น เขาจึงพูดอย่างไม่ปิดบังว่า“ฉันกับพ่อของนาย อย่างมากสุดก็เป็นแค่คนคุ้นเคยกัน ไม่มีมิตรภาพ และไม่มีความแค้น นายมาคิดบัญชีอะไรกับฉันไม่ทราบ？”

เย่เฉินพูดอย่างเย้ยหยัน“วันนี้ผมจะคิดบัญชีที่คุณก่อตั้งพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่ก่อน ตอนนั้นคุณกระโดดไปมา จัดตั้งพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่เพื่อต่อกรกับพ่อของผม ？”

ซูโสว่เต้าพูดแก้ตัวให้กับตัวเองว่า“พันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่มันเป็นแบบนี้ มันก็เหมือนกับบริษัทสายการบินที่มีสกายทีม มีสตาร์อัลไลแอนซ์ ทุกคนต่างเป็นคู่แข่งกัน มันไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่อะไรเลยที่ทุกคนต่างตั้งแง่กันและกัน？”

เย่เฉินถามว่า“ถ้าอย่างนั้นพ่อแม่ของผมตายได้ยังไง？”

ซูโสว่เต้าแก้ตัวว่า“ฉันจะรู้ได้ยังไง？การตายของพ่อแม่นายฉันไม่ได้เป็นคนทำสักหน่อย ตอนนั้นคนที่อยากฆ่าพ่อแม่ของนายมีเยอะกว่าผมบนหัวฉันอีก ไม่ใช่แค่ในประเทศ ต่างประเทศมีตั้งเยอะ ไม่ว่าฝ่ายไหนก็มีโอกาสฆ่าเขาตายได้ทั้งนั้นแหละ มันเกี่ยวอะไรกับฉันด้วย？”