บทที่ 2598

เขาตะคอกใส่เย่เฉินด้วยความโกรธ“แกรู้ความสามารถของตระกูลซูไหม？เชื่อไหมว่าฉันทำให้แกตายได้ในพริบตา？”

เย่เฉินโบกมือไปมา แล้วพูดอย่างดูถูกว่า“ซูโสว่เต้า ตัดออกไปบ้างเถอะ คุณตกอยู่ในมือของผมแล้ว อย่ามาแสร้งทำเป็นเข้มแข็งต่อหน้าผมเลย และคุณอย่าคิดว่าเอาตระกูลซูมาข่มผมได้ เพราะเป้าหมายของผม ไม่ใช่การตบหน้าคุณแค่สองครั้งแค่นี้หรอกนะ”

ซูโสว่เต้าถามอย่างประหม่า“เป้าหมายของคุณคืออะไร？！”

เย่เฉินหัวเราะ“เป้าหมายของผม ก็คือการเหยียบตระกูลซูไว้ใต้ฝ่าเท้า ไม่เพียงตบแค่หน้าของคุณเท่านั้น ผมยังจะตบหน้าซูเฉิงเฟิงพ่อของคุณด้วย！”

“กะ……แก……”ในชีวิตนี้ซูโสว่เต้าไม่เคยพบเจอคนที่เป็นเหมือนเย่เฉินมาก่อน ที่พูดจาจองหองขนาดนี้

แต่ว่า เขาก็รู้ว่าตอนนี้ตนเองตกเป็นเต่าในโกศของคนอื่น ไม่มีโอกาสหนีรอดออกไปด้วยซ้ำ ถ้าทำให้อีกฝ่ายโกรธขึ้นมาจริงๆ ดีไม่ดีอีกฝ่ายอาจจะลงมือฆ่าตนก็ได้

ดังนั้น เขาจึงอ่อนลงทันที แล้วพูดอธิบายว่า“หลานชาย นายเข้าใจผิดฉันเรื่องพ่อแม่ของนายจริงๆนะ เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย และไม่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลซูของฉัน！”

เย่เฉินพูด“จะเกี่ยวข้องหรือไหมคุณพูดไม่ได้หรอก แต่ผมพูดได้ต่างหาก！”

ซูโสว่เต้าถามอย่างประหม่า“งะ……งั้นนายอยากจะทำอะไรกันแน่？”

เย่เฉินหัวเราะ“สิ่งที่ผมอยาก ผมพูดไปเมื่อกี้แล้วนะ ผมจะตบหน้าคุณก่อน แล้วค่อยไปตบหน้าพ่อของคุณ หลังจากนั้นก็ค่อยเหยียบตระกูลซูของคุณไว้ใต้ฝ่าเท้า！”

ซูโสว่เต้ารู้สึกกลัวเป็นอย่างมาก เขาไม่เคยคิดไม่เคยฝันว่า ลูกชายของเย่ฉางอิงจะมาล้างแค้นตัวเอง อีกทั้งเด็กคนนี้ยังมีความอาฆาตแรงกล้า！

ชั่วพริบตาเดียว จู่ๆเขาก็นึกถึงซูโสว่เต๋อผู้เป็นน้องชายที่มาดันหายตัวไปในจินหลิง ดังนั้นเขาจึงเอ่ยถามอย่างไม่รู้ตัวว่า“น้องชายของฉัน อยู่ในมือของนายใช่ไหม！？”