บทที่ 263

บทที่ 263

เซียวอี้เชียนเกิดเจตนาฆ่าเย่เฉินจริง

เพียงแต่ ในใจของเขารู้ดีว่า มีอยู่ห้าคำที่พูดถูกต้องที่สุด：เก่งในถิ่นตัวเอง

เปลี่ยนมาพูดว่า มังกรที่แข็งแกร่งก็ยากที่จะกดหัวงูได้

ตอนนี้ตัวเองไม่มีหนทางที่จะเอาชนะเย่เฉินได้

ยิ่งไปกว่านั้นร่างกายของไอ้คนนี้แข็งแกร่งจริงๆ ดูแล้วยังเหมือนเป็นนักกังฟูที่ได้มาตรฐานอีก

โบราณกล่าวไว้ว่า อันธพาลที่เป็นกังฟู ใครก็ทำอะไรไม่ได้ ต้องการจะจัดการเขา จำเป็นต้องหายอดฝีมือตัวจริง ไม่งั้นเกรงว่าจะไม่มีประโยชน์！

ในตอนนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือคิดหาวิธี รักษาโรคของตัวเองให้ได้ก่อน มิฉะนั้นอนาคตจะต้องตายทั้งเป็นอย่างแน่นอน！

คิดมาถึงจุดนี้ เซียวอี้เชียนเกลียดซือเทียนฉีจนเข็ดฟัน！

ไอ้แก่นี่！ เห็นๆอยู่ว่ายาเขาสามารถรักษาตัวเองได้ แต่คิดไม่ถึงว่าเป็นตายยังไงก็ไม่ให้ตัวเองใช้！

ที่น่าโมโหที่สุดก็คือ คิดไม่ถึงว่าเพื่อเย่เฉินคนนั้นแล้ว จะไล่ตัวเองออกจากโรงพยาบาล สมควรตายจริงๆ！

เซียวฉางเฉียนก็เป็นกังวลเช่นกัน ถ้าหากว่าโรคของเซียวอี้เชียนนั้นรักษาไม่หายแล้ว ลูกสาวของตัวเองไม่ใช่ต้องลงจากตำแหน่งที่มีเกียรตินี้หรอกเหรอ?

ถ้าเป็นอย่างนั้น ตัวเองจะขึ้นไปอยู่จุดสูงสุดของชีวิตได้ยังไง?

ตระกูลเซียวในตอนนี้เพียงแค่ได้รับเงินลงทุนของเซียวอี้เชียน10ล้านก็เท่านั้นเอง เซียวอี้เชียนตอนนั้นสัญญาว่าจะให้แปดสิบล้าน ตอนนี้ยังเหลืออยู่เจ็ดสิบล้านยังไม่ให้ ถ้าหากว่าเขาหาผู้ชายที่มีความสามารถไม่ได้ งั้นเจ็ดสิบล้านนั่นคงไม่ให้อย่างแน่นอน！

คิดมาถึงจุดนี้ เขาร้อนใจมากกว่าเซียวอี้เชียนสะอีก หวังว่าเซียวอี้เชียนจะสามารถเป็นฮีโร่มากู้สถานการณ์ได้

ดังนั้นเขาจึงขับรถไปพลางถามด้วยความเป็นห่วงไปพลางว่า： “ประธานเซียว คนแซ่ซือนี้ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง หรือว่าจะให้ฉันหาคนสักสองสามคน สั่งสอนเขาสักหน่อย ค่อยแย่งเอายาของเขามา?”