บทที่ 2715

บทที่ 2715

เมื่อคิดถึงจุดนี้ เหอหงเซึ่งก็อดไม่ได้ที่จะระแวดระวัง

ทันใดนั้นเขาก็หันกลับมา ความแข็งแกร่งภายในร่างกายของเขาถูกยกขึ้นจากจุดต้นเถียนไปที่มือ เผื่อว่าเขาจะต้องลงมือฉุกเฉิน

แต่ว่า เมื่อเขาหันกลับมา ก็พบว่าคนที่เดินเข้ามาหาเขาคือเหออิงซิ่วลูกสาวของเขาจริงๆ

เหออิงซิ่วในเวลานี้ ดูเหมือนจะไม่ต่างอะไรกับตอนที่จากไปเมื่อวานนี้

แต่ว่า พอเหอหงเซิ่งส้มผัสอย่างละเอียด เขารู้สึกว่าวันนี้เหออิงซิ่วดูแตกต่างจากเมื่อวานมาก!

ความรู้สึกที่ขัดแย้งกันแบบนี้ ก็เหมือนกับการมองดูแองน้ำเดิมหลังจากวันแล้ววันเล่า ก็ยังดูมีขนาดเท่าเดิมและเป็นบ่อโบราณเหมือนกัน

แต่ว้นนี้กลับรู้สึกว่าแอ่งน้ำนี้ลึกกว่าเมื่อวานมาก!

เขาถามโดยไม่รู้ตัวะ”อิงซิ่ว ลูก ทำไมลูก

เหออิงซิ่วรีบขัดจังหวะเขาและพูดว่า:”พ่อคะ ขอคุยกับพ่อเป็นการส่วนตัวได้ไหมคะ?”

ทันทีที่เหออิงซิ่วพูด เหอหงเซิ่งรู้สึกทันทีว่าลูกสาวของเขาควบคุมลมหายใจได้อย่างละเอียดถี่ถ้วน อย่าเห็นแค่พูดเฉยๆ แต่จะเห็นการควบคุม

ลมหายใจของเหออิงซิ่ว แค่เธอพูด ก็สามารถเห็นได้ว่าตอนนี้เธอไม่เหมือนที่เคยเป็น

ดังนั้นเขาจึงระงับความประหลาดใจไว้ในใจชั่วคราวและรีบพูดว่า:ไป ไปห้องทำงานของพ่อกัน!”

เหออิงซิ้วตามหลังพ่อของเธอ และทั้งสองก็รีบไปเรียนที่สวนหลังบ้าน

ระหว่างทาง ก็พบกับเหออิงฉวน พี่ชายคนโตของเหออิงซิ่วพอดี เหออิงฉวนกำลังจะทักทายพ่อ นใดนั้นเขาก็เห็นเหออิงซิ่วตามอยู่ข้างๆ และ

ถามด้วยความประหลาดใจว่า”อิงซิ่ว เมื่อวานพ่อบอกว่าเธอไปคาบสมุทรซานตงแล้วไม่ใช่เหรอ? กลับมาเมื่อไหร่? !”

เหออิงซิ่วรีบตอบว่า:”พี่ ฉันเพิ่งกลับมา มีเรื่องจะคุยกับพ่อหน่อย”

การฝึกของเหออิงฉวนไม่แตกต่างจากของเหออิงซิ่วมากนัก ถึงขั้นด้อยกว่าเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงมองไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของ