บทที่ 2729

เขารู้ดี ถ้าอยู่ในสมัยโบราณ ตนก็คือรัชทายาท แต่จะมีฮ่องเต้คนไหนที่อยู่จนอาหารแปดสิบกว่าไม่ยอมถอนตัวสักที？

นี่เห็นได้ชัดว่าต้องการบีบให้รัชทายาทก่อกบฏไม่ใช่หรอ？

ดังนั้น เมื่อได้ยินคำพูดของซูอานสุ้น ไฟแห่งความโกรธภายในใจของเขาก็โหมกระหน่ำขึ้นมา

ทันใดนั้น เขาก็เอ่ยปากพูดอย่างเย็นชาว่า“พ่อบ้านซู คุณพูดถูก ผมเกลี้ยกล่อมพ่อไม่ได้จริงๆ”

พูดจบ เหออิงฉวนก็เปลี่ยนบทสนทนา แล้วโพล่งออกมาว่า“แต่ผมสามารถเกลี้ยกล่อมขาทั้งสองข้างของผมได้！”

ซูอานสุ้นที่ได้ยินแบบนั้น ดวงตาถึงกับเป็นประกาย แล้วถามโพล่งออกไปว่า“อิงฉวน คุณหมายความว่าไง？”

เหออิงฉวนพูดออกไปว่า“ง่ายมาก พ่อผมไม่ยอมร่วมงานกับตระกูลซู แต่ผมยินดี การฝึกฝนของผมในตระกูลเหอเป็นรองจากคุณท่าน ประกอบกับผมมีลูกชายสองคน และยังมีลูกน้องที่พร้อมจะตามผมไปด้วย ขอแค่คุณท่านใหญ่ซูไม่ดูถูกเรา ผมยินดีพาคนไปที่ซูฟาง เพื่อรับใช่คุณท่าใหญ่ซู！”

ซูอานสุ้นรู้สึกดีใจมาก

แอบพูดในใจว่า“ตาแก่ที่แซ่เหอนั่น มันทั้งแก่และดื้อดึงเกินไป อยากเกลี้ยกล่อมให้เขากลับใจคนเป็นไปไม่ได้แล้ว แต่เหออิงฉวนดูเหมือนจะจริงใจ ถ้าเขามีผู้ติดตามพวกนั้นจริงๆ อีกทั้งยังสามารถพาคนไปรับใช้คุณท่านที่ซูหางด้วย ถ้าอย่างนั้นภารกิจของฉันก็ไม่ถือว่าล้มเหลว”

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงรีบเปลี่ยนท่าทีเป็นดีใจมาก แล้วหัวเราะเหอะๆพูดกับเหออิงฉวนว่า“ฮ่าๆ อิงฉวน มาสิ ขึ้นมาคุยกันก่อน！”

พูดจบ เขาก็ยื่นมือออกมา ดึงเหออิงฉวนขึ้นมา

……

ตอนนี้ ภายในคฤหาสน์ของตระกูลเหอ

เหอหงเซิ่งประกาศกร้าวกับทุกคนในตระกูล ว่าจะขอหยุดการร่วมงานกับตระกูลซูทั้งหมด เดิมทีคนในตระกูลเหอที่เตรียมจะออกเดินทางไปที่ซูหางตั้งแต่เช้า ก็ไม่จำเป็นต้องลำบากเดินทางอีกต่อไป

หลังจากที่ประกาศเสร็จ เหอหงเซิ่งก็พาเหออิงซิ่ว ไปที่หอบรรพบุรุษซึ่งตั้งอยู่ที่หลุมฝังศพของบรรพบุรุษของตระกูลเหอ

เขาจะบอกกับบรรพบุรุษของตระกูลเหอด้วยตัวเอง ข่าวดีที่ว่าตนได้บุกทะลวงเส้นลมปราณเส้นที่สี่สำเร็จแล้ว

แต่ทว่า พอข่าวที่ว่าเขาจะไม่ร่วมงานกับตระกูลซู ทำให้หลายครอบครัวดีใจ หลายครอบครัวเศร้า