บทที่ 2774 ฟ้าดินลิขิต

เมื่อหานเหม่ยฉิงได้ยินในสิ่งที่เฮ่อจือชิวพูด ก็พยักหน้ายอมรับแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ไม่ง่ายเลยนะที่จะได้พบกับคนที่ประสบการณ์คล้ายคลึงกัน เราก็ต้องมีเรื่องคุยถูกคอกันมากทีเดียว”

ประโยคนี้ หานเหม่ยฉิงพูดออกมาจากหัวใจ

ชั่วชีวิตนี้ของเธอ ไม่ถึงกับขรุขระ แต่ก็ได้ผ่านพายุฝนมาหลายครั้งทีเดียว

ไปต่างประเทศ ย้ายถิ่นฐาน แต่งงาน มีลูก สูญเสียสามี จากนั้นก็เลือกที่จะกลับบ้านเกิดเมืองนอนพร้อมกับลูกชาย

คำพูดสั้นๆ เหล่านี้ เป็นตัวแทนประสบการณ์ชีวิตกว่า 50 ปีของเธอ

ที่น่าสนใจก็คือ เฮ่อหย่วนเจียงมีประสบการณ์เหมือนกันกับเธอแทบจะทุกอย่าง

เฮ่อหย่วนเจียง ก็ตัดสินใจที่จะกลับบ้านหลังจากการเสียชีวิตของภรรยา

ตอนแรกหานเหม่ยฉิงยังคิดว่าที่เขาแตกต่างจากเธอก็คือ เขากลับมาคนเดียว ส่วนลูกยังอยู่ต่างประเทศ วันนี้เมื่อเธอได้พบเฮ่อจือชิวอย่างกะทันหัน เธอถึงตระหนักว่า ลูกของเฮ่อหย่วนเจียงก็กลับมาด้วย

พูดตามตรง มันประจวบเหมาะจนหานเหม่ยฉิงคิดว่าส่องกระจก แต่มีบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ตรงข้าม ยกตัวอย่างเช่น เฮ่อหย่วนเจียงเป็นผู้ชาย มีลูกสาว ส่วนตัวเธอเป็นผู้หญิง มีลูกชาย

ดังนั้นเมื่อเธอเห็นเฮ่อจือชิว ก็รู้สึกว่าคุ้นเคยกัน จึงกล่าวยิ้มๆ “จือชิว ลูกชายของฉันเพิ่งตามฉันกลับประเทศมา ถ้ามีโอกาสจะแนะนำให้พวกเธอรู้จักกัน เชื่อว่าเธอกับเขาจะต้องคุยกันถูกคอแน่ๆ”

เฮ่อจือชิวยิ้มเล็กน้อย พยักหน้าแล้วกล่าวอย่างสุภาพ “ได้ค่ะคุณน้าหาน”

เห็นอย่างนี้เฮ่อหย่วนเจียงที่อยู่ข้างๆ ก็รีบพูดทันที “โอ๊ย! เหม่ยฉิง เอาอย่างนี้ไหม คืนวันพรุ่งนี้มาทำอาหารกินกันที่บ้านของผม คุณพาพอลมาทำความรู้จักกันด้วย แล้วปล่อยให้เด็กสองคนทำความรู้จักกัน คุณว่าดีไหม?”

หานเหม่ยฉิงครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า “เรื่องนี้ ฉันยังคอนเฟิร์มไม่ได้ กลับบ้านไปฉันจะลองถามพอลดูนะ”

เฮ่อหย่วนเจียงรีบบอกว่า “ได้! แต่ถ้าพอลมีเวลา คุณก็บอกผมมาได้เลย ผมจะเตรียมพร้อมไว้”