บทที่ 2775

ความจริง ในใจเฮ่อจือชิวค่อนข้างขัดแย้งกันเรื่องที่พ่อของเธอจะแต่งงานใหม่

เธอมักจะระบายความโกรธที่แม่จากไปกับพ่อของเธอ คิดว่าเขาต้องมีความรับผิดชอบอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้สำหรับการตายของแม่

แต่เนื่องจากประสบการณ์ในซีเรีย ทำให้เธอมีความอดทนและความเข้าใจต่อพ่อของเธอมากขึ้น

พ่อของเธอวิ่งทำงานสายตัวแทบขาดมาหลายปีเพื่อให้ครอบครัวมีรากฐานทางเศรษฐกิจและสภาพแวดล้อมที่ดีขึ้น แม้กระทั่งตอนที่รายรับประจำปีของเขาคือหลายสิบล้านดอลลาร์ เขาก็ไม่เคยนอกใจหรือนอกลู่นอกทาง ดูแลและเป็นห่วงครอบครัวเป็นอย่างดี

บางครั้งมันเป็นเรื่องยากที่จะสร้างสมดุลให้กับหน้าที่การงานและครอบครัว ส่วนใหญ่พ่อต้องไปทำงานข้างนอก มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ยิ่งไปกว่านั้นพ่อของยังอยู่ตัวคนเดียว อายุก็มากแล้ว ไม่เพียงแต่ขาดความอบอุ่นในชีวิต แต่ยังขาดคู่ชีวิตคอยดูแล

ว่ากันว่าสามีภรรยาพอแก่ตัวไปแล้วจะเป็นมิตรสหายกันเสมอ คนเราเมื่ออายุมากไปแต่ไม่มีสหาย ช่วงเวลานี้จะมีแต่ความเสียใจ

ในฐานะลูกสาว เธอไม่ต้องการให้พ่อของเธออยู่โดดเดี่ยวไปตลอด แม้ว่าเธอจะกลับมาอยู่ข้างกายเขาในฐานะลูกสาว แต่การขาดคู่ชีวิตจะยังคงทำให้ชีวิตของเขาไม่สมบูรณ์เหมือนเดิม

เมื่อเฮ่อหย่วนเจียงได้ยินคำพูดของลูกสาว ก็เกิดความรู้สึกมั่นคงและตื้นตันอยู่ในใจจริงๆ

แต่เนื่องจากมีคนมากมายอยู่รอบๆ เขาจึงต้องบอกอย่างคลุมเครือว่า “ลูกมีหัวใจเช่นนี้ พ่อก็พอใจแล้ว ส่วนเรื่องระหว่างพ่อกับคุณน้าหานปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติเถอะ”

เฮ่อจือชิวพูดออกมาโดยไม่ต้องคิด “ไม่ได้หรอก! ปล่อยไปตามธรรมชาติ? คุณน้าที่มีคุณสมบัติดีแบบนี้ พ่อยังจะปล่อยไปตามธรรมชาติ? ไม่รู้ว่ามีใครตามจีบคุณน้าหานอยู่บ้างหรือเปล่า พ่อต้องพยายามอย่างเต็มที่ถึงจะประสบความสำเร็จ!”

เฮ่อหย่วนเจียงพูดอย่างเก้อเขิน “เอ่อ...เอ่อ…กลับบ้านไปค่อยคุยกันเถอะ กลับบ้านไปค่อยคุยกัน!”

เย่เฉินที่อยู่ข้างๆ ได้ยินดังนั้น ก็แอบทอดถอนใจอยู่ภายใน