บทที่ 2961

วันนี้เป็นวันสุดสัปดาห์ เดิมทีเซียวเวยเวยไม่ต้องไปทำงานที่บริษัท แต่เนื่องจากผู้เรียนในคอร์สค่อนข้างเยอะ ดังนั้นเธอจึงต้องไปเฝ้าดูผู้เรียนวิชาเฉพาะเป็นพิเศษ

เมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าวันนี้เป็นวันเกิดของเย่เฉิน หลังจากที่เลิกงาน เธอก็ตรงไปที่ช็อปแอร์เมส ใช้เงินไปทั้งหมดแปดพันกว่า เพื่อซื้อเข็มขัดแอร์เมสเป็นของขวัญวันเกิดให้เย่เฉิน

เซียวเวยเวยรู้ดี จากกำลังทรัพย์ของเย่เฉินแล้ว เข็มขัดแอร์เมสแค่เส้นเดียวไม่ได้ถือว่ามากมายในสายตาของเขา

แต่สำหรับเซียวเวยเวย มันเป็นหนึ่งในสิ่งหรูหราที่เธอสามารถเอื้อมถึงได้มากที่สุดแล้ว

เพราะถึงอย่างไร ตอนนี้เธอต้องหาเงินคนเดียว เพื่อเลี้ยงอีกสี่คนที่เหลือ. อีกอย่างพ่อกับพี่ชายยังจำเป็นต้องใช้ค่ารักษาพยาบาลอีกไม่น้อย. ดังนั้นตัวเธอจึงประหยัดกินประหยัดใช้มาตลอด กว่าจะเก็บเงินแปดพันนี้มาได้

หลังจากที่เธอให้พนักงานในร้านห่อเข็มขัดให้เสร็จ ในระหว่างทางกลับเธอก็เอาแต่ครุ่นคิด ว่าควรส่งของขวัญไปให้เย่เฉินอย่างไรดี

หลังจากขบคิดอยู่นาน เธอก็ตัดสินใจว่าจะวางของขวัญไว้ตรงกล่องรับจดหมายหน้าประตูบ้านของเย่เฉิน แล้วค่อยส่งข้อความไปบอกให้เขาออกมาหยิบ

เธอคิดว่า แบบนี้ถึงจะเหมาะสม และไม่ถูกคนอื่นจับได้ โดยเฉพาะพี่สาวอย่างเซียวชูหรัน

อีกอย่าง ถ้าเกิดเย่เฉินไม่อยากได้ของวัญขึ้นมาล่ะก็ จะได้ไม่ถูกปฏิเสธต่อหน้า อย่างน้อยก็ยังพอเหลือทางไปให้เธอบ้าง

แต่ว่า ในตอนที่เธอกำลังจะเดินไปถึงประตูบ้านของเย่เฉิน ก็ได้ยินเสียงฟึดฟัดของคุณย่าจากที่ไกลๆ เมื่อลองฟังดูดีๆ. ก็พบว่าคุณย่ากำลังมีปากเสียงกับเย่เฉินตรงหน้าประตู!

ทำเอาเซียวเวยเวยสะดุ้งจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง!